Nov 16

Soms vroeg ik mij af waar mijn verdriet was. Waarom huilde ik zo weinig? Waarom was ik zo sterk? Dat hoefde toch helemaal niet?

Maar zaterdagavond waren ze er (ik zou bijna willen zeggen, gelukkig) weer. De 'tranen met tuiten'. Alsof het verdriet nu pas op gang komt. Ik las in de tv-gids: 'Oefeninterland; Nederland - Italië' en barstte in huilen uit, want pa keek altijd, maar dan ook altijd voetbal. Later die avond hoorde ik een koor zingen op tv. En daar ging ik weer. Dikke tra-nen biggelden over mijn wangen! Want pa zong vroeger ook bij een koor. En dan hadden we zelfs wel eens een gezamenlijk optreden, zo met kerst. Ik op dwarsfluit met het harmonieorkest, hij zingend met het koor.

En zo word ik onverwacht steeds geraakt. Door van die kleine dingen die me aan hem doen denken. Daar komt bij dat ik me moe voel. Het lontje is kort. Er hoeft maar weinig te gebeuren of de motor slaat af. Het is emotioneel zwaar. En het regenachtige weer werkt ook niet mee. Vanavond ga ik maar weer eens sporten. De accu opladen.

Nov 09

Ik was van plan hier weer eens een berichtje achter te laten. Over hoe het met mij gaat en met Silke en de aankomende trouwgebeurtenis en al die andere dagelijkse dingetjes.

Alleen ben ik snipverkouden. Silke slaapt geloof ik nu eindelijk, dus ik ga zo gestrekt op de bank en jullie zullen dus nog even geduld moeten hebben!

Hatsjoe!!

Okt 20

 Tuin

de bomen

komen uit de grond

en uit hun stam,

de twijgen

en iedereen vindt het

heel gewoon

dat ze weer bladeren krijgen

we zien ze vallen

naar de grond

en dan opnieuw weer groeien

zo heeft de aarde ons geleerd

dat ál wat sterft

zal bloeien.

 

Op zaterdag 10 oktober 2009 is mijn lieve papa overleden. Het lijkt zo onwerkelijk, maar het is zo definitief. Wanneer dat besef komt? Het écht doordringt? Geen idee.... Misschien sijpelt het wel beetje bij beetje naar binnen. Met het kijken naar foto's, met het luisteren naar muziek, met het weer beleven van herinneringen.

 

Afgelopen week, was de zwaarste week uit mijn hele leven. En nu is er rust, leegte en begint het gemis. Maar tegelijkertijd draait de wereld door. En mijn leven ook. Huishouden, Silke verzorgen, werken.

 

2009 is een raar jaar. De geboorte van Silke was het mooiste moment uit mijn leven tot nu toe. De ziekte en het overlijden van mijn vader bracht veel verdriet. Leven en dood liggen dichtbij elkaar, want in deze onmens zware tijd, zorgt Silke voor een lach op ons gezicht en geeft ze ons weer de kracht om door te gaan!

Sep 04

Pampers, drie pakken voor de prijs van twee. Ik zeul ermee door het Kruidvat richting het schap van het maandverband. Bij aankoop van drie megapakken, krijg ik er met mijn bonnetje, maar liefst twee gratis bij. Zulke aanbiedingen zijn altijd leuk, want van maandverband heb je als vrouw nooit te weinig. "Elke dag een mooie dag" lacht de slogan van Always me toe.

Ik gooi billendoekjes en antibacteriële handgel in mijn mandje en sta even later bij de kassa. Helaas, voor de pakken maandverband die ik heb gepakt, geldt de korting niet. Net op dat moment gaat mijn mobiel. Ik laat hem overgaan. "Nu even niet, later maar even terugbellen.."

Ik loop met mijn overvolle mandje terug richting maandverband om de juiste pakken uit het schap te vissen. "Misschien moet ik toch maar even kijken wie er gebeld heeft", schiet het door me heen. Mijn zus heeft gebeld. Nietsvermoedend bel ik haar terug. Het wordt wazig om me heen. Ik hoor haar wel, maar kan niet geloven wat ze mij zojuist verteld heeft. Ik zet mijn mandje neer en loop verdoofd naar buiten. De slogan van Always gaat vandaag niet op....

Op de dag van mijn 34e verjaardag zet één telefoontje mijn wereld op zijn kop. De kanker is terug.... Mijn vader is ziek. En hij wordt niet weer beter.

Aug 26

AANGETEKEND

Roompot Vakanties
t.a.v. de directie

Postbus 12
4493 ZG  KAMPERLAND

Geachte heer/mevrouw,

Voorheen gingen wij vaak een weekje naar het buitenland op vakantie, maar na de geboorte van onze dochter (nu een half jaar oud) leek het ons beter om eens van een vakantie in eigen land te gaan genieten. Een familielid van ons is vorig jaar met haar man en zoontje naar "De Schaapskooi" in Epe geweest en was daar erg enthousiast over, mede daardoor was voor ons de keus snel gemaakt en hebben we afgelopen voorjaar geboekt voor een weekje "Schaapskooi" inclusief kinderpakket.

Wij hadden huisje nr. 18, type S4B geboekt van 24 tot en met 31 juli 2009.

Zoals u waarschijnlijk weet ben je met zo'n kleintje behoorlijk gebonden aan het huisje. 's Ochtends, 's middags en 's avonds slaapt de kleine en ben je genoodzaakt je bij het huisje te vermaken. Het was de hele week mooi weer, dus dat zou geen probleem moeten zijn. Je zou dan heerlijk buiten moeten kunnen zitten bij je huisje. Maar helaas bleek ons huisje behoorlijk diep in de bossen te liggen en hadden wij op geen enkel moment van de dag zon! We konden zelfs met een buitentemperatuur van 20 tot 25 graden (!!) niet comfortabel buiten zitten. 's Ochtends en 's avonds moest zelfs de cv en een trui aan om het behaaglijk te krijgen! Vanaf de bank zagen we alleen een groene muur op zo'n 10 meter voor de openslaande deuren (dus geen andere mensen, andere huisjes of blauwe lucht).

Toen we op zondagmorgen in een lange broek (!) een rondje over het terrein liepen werd ons ineens duidelijk waarom ons familielid zo enthousiast over het park geweest was. Het bleek dat het overgrote deel van het park er heel wat zonniger en moderner bij lag! Mensen liepen er in korte broek en zaten in de zon bij hun huisje. Voor ons werd de domper daardoor steeds groter! Het werd ons duidelijk dat wij in het oudere gedeelte van het park zaten en zij destijds in het nieuwere deel.

De zondagmorgen hebben wij bij de receptie van het park aangegeven dat wij totaal niet tevreden waren met de ligging van ons huisje en hebben we de situatie uitgelegd. De mevrouw achter de balie toonde begrip, maar kon helaas niets voor ons betekenen. Het was hoogseizoen en alle huisjes zaten vol. Indien er nog een leeg huisje over was, hadden wij deze kunnen krijgen, maar nu waren wij genoodzaakt in ons schaduwrijke huisje te blijven. Wij begrepen dit, maar de teleurstelling bleef. Zeker toen wij in jullie catalogus zagen dat wij voor ons trieste huisje in de schaduw in het oude gedeelte nog meer betaald hadden dan de mensen met een vierpersoons chalet in het zonnige deel van het park. Wij voelden ons hierdoor enigszins belazerd.

Dinsdagmorgen besloten wij dan ook, toen het mooie weer aanbleef, dat we woensdagmorgen zouden vertrekken. Wij gingen weer langs bij de receptie en gaven aan dat wij de volgende morgen wilden vertrekken. Geen probleem, alleen konden wij niet met de auto het park op, aangezien het een autovrij park is en de aanrijdagen maandag en vrijdag zijn. Echter, met een kleintje van zes maanden zeul je nogal wat spullen mee. Wij vonden het dan ook jammer dat er geen uitzondering gemaakt kon worden en hebben vervolgens alle spullen lopend naar de auto gebracht.

Eenmaal thuisgekomen bespraken wij voorgaande met het familielid dat ook een weekje in het bospark had doorgebracht. Zij liet ons foto's zien van hun chalet. En dit was voor ons wel de druppel... Hun chalet was niet te vergelijken met ons verouderde huisje. Hun chalet beschikte over laminaat, een comfortabele bank en een gescheiden toilet en badkamer. Ons huisje beschikte over koude plavuizen, een bankje waar je echt geen hele avond comfortabel op kunt zitten en een krappe toilet/douche combinatie. Kortom de verschillen tussen de huisjes in kwaliteit, ligging en prijs zijn veel te groot.

Zoals u uit bovenstaande wel zult begrijpen zijn wij teleurgesteld. De Schaapskooi is een mooi bospark, maar je moet dan wel in het goede huisje zitten. Hadden wij dit alles van te voren geweten, dan hadden wij ons geld liever ergens anders aan besteed. Wij vragen u deze klacht serieus te behandelen en ons op de een of andere manier tegemoet te komen, want wij gaan er vanuit dat het niet uw bedoeling kan zijn een gezin een teleurstellende vakantie te bezorgen!

Met vriendelijke groet,

Gistermiddag werd ik gebeld door de parkmanager van De Schaapskooi. In het kort kwam het er op neer dat ik moest begrijpen dat het hier om een bospark ging. Met andere woorden, dan hóór je juist lekker in de schaduw te zitten (dat terras is er dan zeker voor spek en bonen bij?) en die huisjes in het oudere gedeelte met meer zon? Ja, daar waren een aantal bomen gerooid, maar die huisjes zouden over een paar jaar ook weer meer in de schaduw staan. En voor het nieuwere gedeelte met de chalets gold dat het ook de bedoeling was dat het er daar over een aantal jaren net zo beschut uit zou zien als in het oudere gedeelte (dat wordt toch echt lastig met zoveel gras tussen de huisjes....). Bij een nieuwe boeking mochten we direct met het hoofdkantoor bellen om zo samen met hen een huisje uit te zoeken dat echt aan onze wensen voldeed; een voorkeursboeking, zoals ze dat noemen (hadden we dat zelf niet al bedacht???). Toen ik antwoordde dat we in ieder geval niet weer bij de Schaapskooi een huisje zouden boeken, zei meneer de parkmanager dat hij dat jammer vond, aangezien hij mij, jawel, bij de volgende boeking een waardebon wilde aanbieden van maar liefst 12,50! Te besteden bij de horeca op het park. Ik heb vriendelijk bedankt voor het terugbellen en voor de waardebon en daarmee het telefoongesprek beëindigd. 12,50? Dat is misschien nog net genoeg voor twee koppen koffie met appelgebak. Ik moet toegeven dat meneer de parkmanager wel lef heeft!

Jul 03

Nu het weer zomer is, is ook de tijd van onze vrolijk zoemende vrienden weer aangebroken. In het voorjaar hadden we voor Silke haar kamertje al een mooie rolhor gekocht voor het dakraam, maar de overige aanvliegroutes (lees: één dakraam op de overloop en drie slaapkamerramen) waren nog geheel vrij te gebruiken door alles wat vleugels heeft. En de afgelopen twee nachten hadden we dan ook alweer bezoek van twee neefjes (in Friesland zeggen we neefjes, maar door onze niet Friestalige medelanders zijn ze beter bekend onder de naam 'mug'). In no-time had S. de klamboe alweer aan het plafond bevestigd. Maar de beestjes worden steeds slimmer, want net als vorig jaar zitten ze ook dit jaar steevast onder de klamboe.  De klamboe gebruiken wij dan ook niet om de beesten bij ons weg te houden, maar om de ruimte waar ze vertoeven, beperkt te houden. Zo hoef je niet de hele slaapkamer af te zoeken naar dat vervelend zoemende beestje. - Ik herrinner me nog als de dag van gisteren hoe mijn vader in het holst van de nacht op zijn knieën de ruimte onder mijn bed inspecteerde en wild om zich heen zwaaidend, op jacht was naar dat ellendige neefje dat mij uit mijn slaap hield. En natuurlijk... nooit zonder succes! -  Je ziet haar nu gelijk zitten in de klamboe, hup de electrische vliegenmepper er tegenaan et voilà, weer eentje die het loodje legt. Licht uit en slapen maar weer. Wij begrijpen natuurlijk ook wel dat dit een vreemde gang van zaken is en dus ben ik gisteriddag even langs de Xenos gegaan voor een aantal plakhorren. Een goede tijdelijke oplossing, tot we zelf een paar goede horren gemaakt hebben. Want een goede nachtrust is ons, zeker nu we een dochter hebben en de dagen al vroeg beginnen, heel wat waard!!

Mei 15

Nu ik nog maar drie dagen per week werk en gedurende de overige dagen moeder ben, een huishouden run, en we in de weekenden boodschappen moeten halen en de nodige afspraken hebben staan, blijft er niet altijd tijd over te shoppen voor nieuwe kleding. Laat staan dat ik er dan nog zin in heb!

Vaak gebruikte ik de pauze op mijn werk voor dit soort 'vervelende klusjes'. Nu gebruik ik de keren dat ik in 'the big city' kom liever voor het halen van kleine boodschappen, nu ik thuis niet meer zo makkelijk snel even de auto pak om naar het dorp 5 km verderop te gaan.

Maar gelukkig kun je tegenwoordig bijna alles via internet bestellen en van die mogelijkheid maken wij dan ook graag gebruik. Zo hebben we de wipstoel, de inktpatronen voor de printer en zelfs onze spiegelreflex camera via het www gekocht. En ook hm.com en esprit.nl zijn inmiddels een goede klant rijker: mij!

Geen gevlieg meer in de pauzes, maar gewoon thuis achter de pc even surfen naar een nieuw shirtje of broek en nu heb ik eergisteren zelfs een nieuwe zomerjas besteld. In twee maten, zodat ik de jas met de goede maat kan houden en die andere gratis kan terugsturen. Ik kan niet wachten tot de deurbel gaat en de tnt-meneer weer voor de deur staat met een pakje!

Apr 27

Kom ik zojuist, fris gedoucht, de woonkamer binnenlopen en wie zie ik daar staan, alsof het doodgewoon is: Poes!!! S. was net naar zijn ouders en nadat ik hem gebeld had, heb ik de kat zoetgehouden met stukjes kaas; doodsbenauwd dat ze weer naar buiten zou gaan en S. zou denken dat ik een grapje maakte! Mevrouw is wel wat schichtig, maar was wel duidelijk blij ons weer te zien. Vastgezeten of verdwaald geweest? We zullen het nooit weten!