En dan hoor je ineens op je werk op de radio een oudje van Neneh Cherry. Ik draaide hem destijds grijs en kende de hele songtekst uit m'n hoofd. En wat denk je? Ik kende de tekst nog steeds. Niet dat ik hardop liep mee te bl?ren hoor, maar toch. Grappig dat je zulke dingen zolang onthoudt.

PS: Het was Buffalo Stance

Ik heb me aangemeld. Ik ga weer bij een harmonie-orkest spelen. Toen ik het mailtje naar de vereniging verzonden had, voelde ik weer nieuwe energie in me opborrelen. Ik heb er zin in!

Op mijn negende ben ik zoals zoveel kinderen begonnen met muziekles. Eerst klokkenspel, maar al snel moest ik een instrument uitzoeken. Het was de tijd van Berdien Stenberg en meisjes van mijn leeftijd kozen massaal voor de dwarsfluit. Ik ook. Tot mijn 23e heb ik het 'volgehouden'. E?n keer per week muziekles bij de muziekschool en na een paar jaar ook bij verschillende fluit-clubjes binnen de muziekschool. De laatste jaren had ik geen les meer en speelde ik bij een harmonie-orkest in de stad. Een leuke manier om met muziek bezig te zijn. Niet meer alleen maar oefenen voor de muziekles. Na een aantal jaren ging het achteruit met de vereniging. Problemen tussen het bestuur en de leden leidden er uiteindelijk toe dat een groot aantal van de leden opstapte. Ik ook. Ik wilde al een tijd graag saxofoon proberen te spelen en dit was een mooi moment om de overstap te maken. De dwarsfluit verdween in de kast en het werd de saxofoon. Vier jaar lang bij de muziekschool les gehad en veel samengespeeld, vooral jazz en blues. Een leuke tijd. Uiteindelijk ben ik vanwege rsi-klachten en 'de druk' van een studie, min of meer noodgedwongen gestopt.

Nu, een paar jaar later begint het weer te kriebelen. De rsi-klachten zijn inmiddels onder controle en ik wil weer iets nieuws oppakken. Alhoewel ik in september weer begin met een studie en ik het daarmee druk zal krijgen, blijft er genoeg tijd over voor ontspanning. Bovendien heeft die dwarsfluit lang genoeg ongebruikt in de kast gelegen. Ik breng 'm dan ook morgen eerst naar de reparateur voor revisie!

Update, 15 aug. 21.10 uur: Vanavond ben ik teruggebeld door iemand van het orkest. 14 september ga ik kijken bij de eerste repetitie na de vakantie. Het is nog even afwachten of er een plaatsje vrij is voor een dwarsfluit, maar waarschijnlijk loopt dat wel los. Er zijn zo na de zomer altijd wel wat wisselingen en misschien kan er nog wel een extra fluit bij. Ben benieuwd!

Dit had ik uitgezocht.
Maar helaas had ik net niet genoeg tegoed op m'n kaart voor beide films en geld had ik niet bij me.
Dus is het Shrek geworden. Dat griezelen moet dan maar een andere keer!

Bij dit nummer kan ik gewoon niet stil zitten.

Zojuist gezien.
Een zeer beklemmende en soms ietwat lugubere psychologische thriller met een indrukwekkend goeie rol van Dakota Fanning!
Af en toe met ingehouden adem en ??n hand voor het gezicht gekeken. Heerlijk, zulke films. Nu nog hopen dat ik vannacht rustig kan slapen, na al dit "filmgeweld"....

Vrijdagavond 20.00 uur. Ik zit op de bank met een bord eten op schoot, tussendoor zappend van GTST, naar het NOS journaal en na het intoetsen van de zes op mijn afstandsbediening zie ik ineens een negerin op het scherm verschijnen met een paar ogen die waarschijnlijk licht geven in het donker. Ze draagt een opzichtige trouwjurk waar bovendien haar borsten eigenlijk net niet meer bij in pasten. Naast haar, een jongetje in pak.... met de nadruk op 'jongetje'.
Oh nee, wacht het zijn Sylvie Meijs en Raphael van der Vaart! Van schrik vlucht ik naar de keuken, werk de vaat weg en besluit een bezoekje te brengen aan zuslief. We komen daar op het lumineuze idee om morgen met deze twee naar de bios te gaan. Ze willen namelijk nog graag naar "Lepel", een nederlandse kinderfilm.

Eenmaal weer thuis, besluit ik toch maar even op internet na te kijken waar de film over gaat, zodat ik toch nog een beetje weet wat me te wachten staat. Dus wat typ je dan in? Precies: http://www.lepel.nl.
Grapjas! Maar aan de Nedstat-teller te zien, is de site - voor zover je het een site kunt noemen - nog populair ook!
Update: Ik heb genoten! Het was een heerlijke kinderfilm. Geen moment saai. Mooi gefilmd (kleuren, sfeer, locaties), goed acteerwerk en een leuk verhaal. Een aanradertje

When you first fall in love
everything is perfect
Until the day
you want to forget
you ever met

Als iemand mij nu vraagt wat de mooiste film is die ik ooit gezien heb, dan zeg ik nu: Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Wat een geweldige, ontroerende film.
Een film over het kunnen laten uitwissen van bepaalde herinneringen uit je geheugen.
Aan het begin van de film dacht ik: Geweldig, wat een idee. Kom ook maar even bij mij langs. Bepaalde herinneringen mogen jullie zo bij me wissen. Herinneringen die emoties naar boven brengen. Herinneringen waar ik weemoedig van wordt, verdrietig of onzeker. En die herinneringen komen natuurlijk vaak juist boven als je je al niet zo vrolijk voelt. Dan kunnen ze je laten twijfelen over alles. Of je het allemaal wel goed aangepakt hebt en wat je anders had kunnen doen. Het wissen van die ballast maakt het allemaal een stuk overzichtelijker.
Maar aan het einde van de film had ik mijn mening herzien. Want als je eenmaal ?uitgedacht? bent over bepaalde gebeurtenissen, je ?er klaar mee bent?, dan zijn sommige herinneringen vaak juist waardevol, een kostbaar bezit dat je mee kunt nemen in je koppie terwijl je weer verder leeft, nieuwe dingen beleeft.
Dus, als ze zouden vragen of ik bepaalde herinneringen niet liever zou laten uitwissen, zeg ik toch maar: nee dank u. Ik bewaar ze. Ze maken mij tot wie ik ben en wat ik doe.

Vanavond onderuit gezakt op de bank met een filmpje in de dvd-speler en daarna duik ik de kroeg/discotheek in met Marianne!

Tis wel een mierzoete film vrees ik, maar volgens Marianne en Elske is hij de moeite waard.....