Wat doe je op een regenachtige dag als je van 12 tot 6 thuis moet zijn in afwachting van een monteur? Juist, koekjes bakken!

Toen wij in de week na Sinterklaas alvast een kerstboom kochten (onder het mom van: dan hebben we nog lekker veel keus) en die vervolgens buiten lieten staan, hadden we enigszins kunnen vermoeden dat dit niet zonder slag of stoot zou gaan. Vanaf het moment dat de boom betaald was aan 'mevrouw Roffel' begon Silke met haar herhaal-vraag: "Komt de kerstboom al?" Antwoord: "Nee Silke, nog niet. Hij moet eerst nog een beetje wennen in het hok en als het bijna kerst is, mag ie in huis en gaan we hem versieren." Daar nam mevrouw geen genoegen mee. De volgende morgen, en die daarna en die daarna, vroeg ze weer: "Komt de kerstboom al? Gaan we kerstboom versieren?" Uiteindelijk hebben we het een dikke week kunnen uitstellen, maar uiteindelijk zijn we gezwicht en op een druilerige woensdagmiddag mocht ie de woonkamer in.

Heit mocht de lichtjes er nog in hangen, maar je hoeft je niet af te vragen wie de boom daarna versierd heeft (ok, met een beetje hulp van mama):

de kerstman.... in eigen persoon.....

De kerstster die ze van een oude beppe in het bejaardenhuis kreeg en de zelf gekochte kerstbal mochten natuurlijk niet ontbreken!

En natuurlijk moet er nog even geposeerd worden.

En tot mijn grote verbazing is de enige die niét van de meest breekbare kerstballen af kan blijven niet Silke, maar onze ondeugende puber-kat Mickey....

"Door het geven van een huwelijksboom als huwelijkscadeau, symboliseer je de wens dat het bruidspaar een liefdevol en vruchtbaar leven met elkaar gaat leiden. Zoals de boom groeit, groeit ook de liefde voor elkaar.

De appelboom is de boom die symbool staat voor liefde, vertrouwen en vruchtbaarheid. Vroeger werd deze boom naast huis geplant ter bescherming maar ook om liefde te ontvangen. De prachtige bloesem van de appelboom is het teken dat de lente is begonnen. Het toewerpen van een appel is een teken van genegenheid." (bron: www.geefeenboompje.nl)

Op onze huwelijksdag kregen wij van mijn collega's een appelboompje. Ok, het is eigenlijk een struik, maar het idee is hetzelfde. Voor de kenners, het is een Malus domestica 'Ecolette', een handappel. We hebben hem een mooi plekje gegeven in de tuin, midden in het gras, vlak bij het hok. Het eerste jaar was het nog geen groot succes. Er kwamen twee appels aan de struik, beide niet veel groter dan een knikker. Dit tweede jaar gaat het al veel beter. Het boompje wordt steeds sterker en in het voorjaar bloeide hij prachtig. Uiteindelijk telde de oogst zo'n 15 appels. De appels zijn vrij zuur (toch iets te vroeg geplukt?) en dus heeft Sipco ze vandaag tot moes gekookt. Appelmoes, uit eigen tuin!

Deze week hebben wij dames het rijk alleen. Manlief is weer 'naar zijn werk, op de ijsfabriek', zoals Silke het zegt. Haar heit is voor zijn werk een nieuwe waterzuiveringsinstallatie aan het opstarten bij een ijsfabriek. En niet zo maar eentje. Nee, het is, als je het mij vraagt, dé belangrijkste ijsfabriek in Nederland. Het is namelijk de enige fabriek in Europa waar Ben en Jerry's ijs gemaakt wordt. En u raadt het al: heit mag het huis pas weer in als hij terugkomt met een paar bakken van dat overheerlijke ijs. Nu is dit niet de eerste week dat hij weg is. Nee, het is al de vierde week! (Ok, toegegeven, het zijn steeds halve weken geweest, maar toch). Met dat gegeven in het achterhoofd kunt u vast wel raden hoe onze vriezer er nu uitziet. Vorige week was het de overheerlijke Cookie Dough. Benieuwd waar hij deze week mee thuiskomt.

In de tussentijd vermaken wij ons prima met z'n tweetjes (de driftaanvallen van deze tweejarige daargelaten).

De zon scheen toen we vanmorgen wakker werden. En dus gingen we na het ontbijt al snel de tuin in. Silke kon mooi in de nieuwe zandbak:

met de nieuwe laarsjes aan

vegen.... vegen............

en dat zand dan weer in de tuin scheppen

en natuurlijk taartjes bakken

even poseren

kopje koffie tussendoor

viooltjes bekijken

even ruiken

Kortom, we hebben weer genoeg vitamine D binnengekregen, Silke ligt uitgeteld in bed voor een middagtuk en ik ga nog even wat schoffelen in de tuin!

Donderdagavond ben ik met vriendin Elske naar Petticoat geweest. Het was een super gezellige avond uit. Omdat ik pas rond 12 uur thuis was en ik niet echt dichtbij mijn werk woon, besloot ik vrijdag maar een dagje vrij te nemen. Silke bracht ik wel naar de crèche en daardoor had ik die dag alle tijd om wat klussen op te pakken, waar ik niet zo snel aan begin als ik die kleine meid om me heen heb, zoals uitgebreid rondneuzen bij Groenrijk.

En dus kon ik vanavond eindelijk de eitjes die ik al gekocht had in de paastakken hangen:

mocht dit koppel eindelijk ook op het dressoir:

haalde ik rozen in huis voor op het dienblad in de eveneens gekochte vaasjes:

en kocht ik tulpen en bij de Hema deze vaas, zodat het in de voorkamer ook weer gezellig is:

Nu maar hopen dat Silke straks niet degene is die de paaseieren verstopt en overal rozen en tulpen achterlaat.

En als u zich nu afvraagt, wat er in die doos zat, waar Poes zo'n fascinatie voor heeft:

dit brocante houten dienblad, gekocht bij La Maison de Brocante.

Bijna is ie af, onze nieuwe keuken! Hier en daar moet er nog wat afgewerkt en gesausd (achterwand en stukje plafond), maar we zijn er nu al superblij mee. Lekker licht en toch helemaal in de stijl van de rest van ons oude huis. Lichte frontjes, witjes op de achterwand en een mooi zwart composiet werkblad. Een fijne grote spoelbak, uittrekbare kraan en de kookplaat is 'gas op glas'. Tegenwoordig zijn keukens zonder bovenkastjes helemaal in, maar die ruimte konden we echt niet missen. Maar de vitrinekastjes met verlichting erin geven het geheel toch een mooi open effect!