Bijna op het eind van het boek kwamen de tranen alsnog.

Komkommertijd. Niks op tv. Te warm om de hele tijd logs te lezen vanachter je pc. Bovendien is het in logland ook erg stil. (Voorlopig) geen studieboeken meer om door te ploeteren. En dus kan ik eindelijk mijn lees-achterstand inhalen. Gisteravond weer eentje uit gelezen. Uit voorzorg gistermiddag na het werk maar even bij zuslief langsgegaan om alvast weer wat uit te zoeken uit haar collectie. Ik kan me dus weer gaan verdrinken in een nieuw verhaal.

Ik durf het hier bijna niet te loggen, maar gisteren zag ik Max en Catherine. Eigenlijk is het nog erger. Het was niet de eerste keer dat Catherine bij mij aanstond. Ik heb namelijk vaak aan het eind van de middag als ik uit mijn werk kom Nederland 1 aanstaan, bij gebrek aan beter, zullen we maar zeggen. Terwijl ik in de keuken in de pannen sta te roeren en het filetlapje nog eens omdraai, hoor ik op de achtergrond flarden van gesprekken.

Het programma schijnt als doelgroep 55+ te hebben, maar dat is aan de gasten en andere onderwerpen niet altijd te merken. Ik heb nog best wat interessante mensen voorbij zien komen, zoals Rita, Femke en Wouter (in verkiezingstijd), Jeroen van Inkel en gistermiddag dus Heleen van Royen. Ik zat altijd vol vooroordelen over haar. Een wilde, losgeslagen vrouw, sex, drugs, rock & roll, alcohol, noem het maar op of ik het haar toegedicht. Om over haar romans nog maar te zwijgen (al had ik ze niet eens gelezen). Maar nu ik haar een paar keer in interviews op tv heb gezien, stel ik mijn mening bij. Een leuke vrouw vind ik het. Niks drugs en alcohol - is ook niet echt slim na twee psychoses. Ik ben zowaar nieuwsigerig geworden naar haar boeken.
Als ik alle Nicci French uit heb - en dat vordert aardig, ben nu bezig in De Rode Kamer, dan ga ik mij verdiepen in de wereld van de "Gelukkige huisvrouw"!

Door de studie lees ik de laatste tijd wat minder, maar Roodkapje heb ik nu eindelijk uit. Ik vond het een mooi verhaal, maar het tempo lag wat laag. Ik voelde niet 'de drang' om door te lezen. Het boek had me niet in zijn greep.
Ik ben eigenlijk wel blij dat ik het nu uit heb en aan een vers boek kan beginnen:

Op hun site staat:
"JAN is het nieuwe lijfblad voor 30+ vrouwen met een overvol, superdruk, fantastisch en soms ingewikkeld bestaan."
Het is best een aardig blad om zo nu en dan te lezen, maar bij zinnen als die hierboven begin ik toch lichtelijk allergische reacties te vertonen.

De laatste tijd ben ik helemaal 'into' thrillers. Zowel in film,- als in boekvorm. De spanning in de boeken maakt dat ik alsmaar door wil lezen: "Hoe gaat dit aflopen", vraag ik me meer dan eens af. Dit heb ik minder met andere genres. Dan moet het wel een bestseller zijn.
Zo heb ik nu bijna alle Nicci French boeken gelezen. Alleen de Rode Kamer moet ik nog. En eigenlijk het "Geheugenspel" ook. Die las ik namelijk in een tijd dat ik nog niet zo 'van het lezen was'. En ik heb hem dan ook nog niet helemaal uitgelezen.

Mijn moeder is helem??l gek van lezen. Zij verslindt het ene boek na het andere. Zonder haar kan de bibliotheek wel sluiten, bij wijze van spreken. En helaas voor haar, komt ze vaak, als ze de boeken al in huis heeft, na het lezen van een paar bladzijden tot de ontdekking dat ze het boek al gelezen heeft. Mij wilde ze ook graag verliefd laten worden op haar hobby. Vanaf het moment dat ik kon lezen, nam ze me eens per drie weken mee naar de bibliotheek. En tot ongeveer mijn dertiende las ik vrij geregeld. Helaas ging het daarna snel achteruit met de pret. Het verplicht lezen van literatuur op de middelbare school verpestte het leesgenot compleet bij mij. En na het lezen van 40 Franstalige boeken in vier jaar tijd op de lerarenopleiding, kon ik geen boek meer zien. Ik heb het nog een tijdje geprobeerd met een lidmaatschap van de bieb, maar ik houd niet van de druk van een uitleentermijn. Een jaar geleden besloot ik daarom gewoon maar eens een mooi boek te k?pen en sindsdien vind ik het weer fijn om te lezen.
Inmiddels heeft mijn moeder mijn zus ook aan het lezen 'gekregen' en een cadeau uitzoeken voor de 30e verjaardag van haar jongste dochter was ook geen probleem:

Nicci French, ?Vang me als ik val? heb ik uit. Een geweldig boek. Mooi geschreven. Je kunt je heel goed inleven in de ik-personage(s), Holly en later Meg. Een verrassend eind ook. Toen ik dacht te weten hoe de puzzelstukjes in elkaar zouden vallen, kwam er toch weer een hele andere wending in het verhaal. Nee, dit boek verveelde me geen moment!

Vandaag was ik vrij. Meestal koop ik boeken, maar aangezien ik nog een 3-maanden abonnement bij de bieb heb lopen tot eind april, ben ik daar toch maar even heen gegaan. Heb drie boeken meegenomen. Die lees ik nooit allemaal uit in drie weken, maar ik kon niet kiezen. Dit zijn ze:

?Godin van de jacht?, Heleen van Royen
'De re?nie', Simone van der Vlugt
'Bezeten van mij', Nicci French
Waar zal ik in beginnen?