Ik weet het nog als de dag van gisteren: 13 februari 1999. De dag waarop mijn zus me belde en me vertelde dat ik weer tante was geworden, van mijn nichtje Iris Annelot. Morgen is dat alweer 12 jaar geleden. En als ik dan een foto zie waarop Iris met mijn dochter op schoot zit, dan vraag je je af waar de tijd gebleven is...
en omdat Silke niet al te fotogeniek op dit kiekje staat, hebben we Hollands next topmodel later nog es op de gevoelige plaat vastgelegd, met meer succes:
Iedere boom die ze tegenkomt wordt gebombardeerd tot kerseboom. Kerseboom hier, kerseboom daar. Lichtjes of geen lichtjes. Met of zonder versiering, alles is een kerseboom. En die versiering, dáár wil ik het vandaag even met u over hebben. Want onze Silke is namelijk niet zo van de versiering. En dan bedoel ik de haar-versieringen. Speldjes zijn nooit haar favoriet geweest, maar toen ze deze week het etuitje ontdekte waar al die speldjes inzaten, ging ze los. "Indoen!!?" "Indoen!!?" En zo veranderde onze Silke voor even zelf in een kerseboom:
Zeven mei tweeduizendtien was dit jaar ónze dag. Die dag gaven we elkaar ons ja-woord. En het was een prachtige dag. Sommige mensen spreken dan van de mooiste dag van hun leven, maar de geboorte van Silke overtreft dat toch wel enigszins en dan is dat ook nog een zwaar understatement. Het was wel een dag waar we - na een aanzoek van manlief op 14 februari 2009 - lang naar uitgekeken hadden en ook intensief mee bezig geweest waren. En het is dan wel een waarheid als een koe als ze zeggen: "Geniet ervan, want het is voorbij voor je er erg in hebt". En inderdaad, toen we 's middags om 15.00 uur in het stadhuis zaten, dacht ik nog: "Goh, alweer 3 uur." En dan dé jurk natuurlijk. Een pracht-exemplaar dat je helaas maar één dag in je leven aanhebt. Eén dag! Je zou kunnen zeggen "Doodzonde van het geld", maar ik vond het stiekem toch best heerlijk om een dag in zo'n jurk te mogen paraderen.
Maarrrrr, ..... als alles weer voorbij is en er slechts herinneringen overblijven, kun je altijd nog zeggen: "Gelukkig hebben we de foto's nog." En wát voor foto's! Het duurde even, maar gisteren was het dan eindelijk zover! Ons trouwalbum was klaar. En het was het wachten meer dan waard. Een prachtige tastbare herinnering aan een onvergetelijke dag!
Als een uitgetelde sporter hang ik op de bank. Het lijkt erop, maar ik ben het niet, want deze week wordt er niet gesport, vanwege de kerstvakantie. Fijn zo'n excuus reden.
Maar goed, uitgeteld dus. Zo voelen we ons vanavond. En gisteravond en morgenavond waarschijnlijk ook. Nodig aan vakantie toe. Nog twee dagen werken en dan mag ik me overgeven aan een week vrij! Een week rondlummelen, oliebollen eten, gourmetten, met Silke spelen - en hopelijk de slee voorttrekken door de metershoge lading sneeuw die nog gaat vallen - tijdschriften lezen en bijkomen van een half jaar leven als part-time werkende moeder.
En mocht de zon ook nog gaan schijnen in de vakantie, dan is Silke in ieder geval goed voorbereid!
Bijna is ie af, onze nieuwe keuken! Hier en daar moet er nog wat afgewerkt en gesausd (achterwand en stukje plafond), maar we zijn er nu al superblij mee. Lekker licht en toch helemaal in de stijl van de rest van ons oude huis. Lichte frontjes, witjes op de achterwand en een mooi zwart composiet werkblad. Een fijne grote spoelbak, uittrekbare kraan en de kookplaat is 'gas op glas'. Tegenwoordig zijn keukens zonder bovenkastjes helemaal in, maar die ruimte konden we echt niet missen. Maar de vitrinekastjes met verlichting erin geven het geheel toch een mooi open effect!
Inmiddels zijn de meeste kastjes gevuld. Het wachten is nu nog op de handgrepen (eind oktober), het definitieve werkblad (eind november) en dan natuurlijk nog de tegeltjes en andere puntjes op de i. En ja, dat deurtje van de vaatwasser wordt natuurlijk ook een witte!
Wij wonen in een mooi oud huis, een trapgevelwoning gebouwd rond 1850. Alles in het huis is aangepast aan deze tijd, zoals dubbele beglazing en vloerverwarming. En beneden is alles mooi licht geverfd. Een fijn huis om in te wonen.
Alleen die keuken.... dat is niet onze smaak. Gedateerd, zou je hem kunnen noemen. En dus werd het nu wel eens tijd voor een nieuwe keuken! Bij Ikea hebben we een mooi stijlvol exemplaar uitgezocht: roomwit met zwart composiet werkblad en zo'n heerlijke grote vierkante gootsteen. Een keuken die helemaal in de sfeer van ons huis past.
Helaas, moeten veel dingen vaak eerst minder worden, voor het beter wordt. Zo ook dit klusproject. En vanavond begint het al: de oude keuken wordt er dan uitgesloopt! De nieuwe keuken wordt over een dikke week geplaatst en dus zitten we helaas even zonder keuken. Heel fijn als er ook een kleine meid van 20 maanden in huis rondloopt. Maar gelukkig hebben we al aardig wat aanbiedingen van mensen gehad om bij hen te komen eten, dus dat kan gewoon doorgaan. En die rotzooi,.... daar slaan we ons wel weer doorheen, want het resultaat wordt vast prachtig!
