En dan is het zomaar bijna zover. Gaan we over een dag of vier al trouwen! Zelfs het vrijgezellenfeest, waar we tijden op wachtten en naar uitkeken, is geweest. Buikdansen - nee, niet voor Sipco - een detectivedinner, rondleiding in een brouwerij - ja, duidelijk voor Sipco - veel bier, vriendinnen, vrienden en een onverwachts samenzijn aan het eind van de avond in de kroeg hier in ons stadje. Veel indrukken, veel gelachen en zelfs even spanning, want tenslotte heb ook ik niet iedere dag een boa constrictor om mijn nek hangen.

Het was een zeer geslaagd feest. Al was het wel even slikken toen ik Silke, half slaapdronken van haar onderbroken middagslaapje aan beppe moest meegeven. Kleine meisjes worden steeds groter. En groter wordende meisjes beginnen te beseffen als je bij hen weggaat. "Mama, mama', klonk een klein stemmetje. Bijna werd ze een beetje bang van mama met de grote zwarte hoed op en de vreemde jas aan. En dan het huis ineens ook nog vol vreemde dames die mama kwamen meenemen. Slapen deed ze de rest van de middag dan ook niet meer, maar dat heeft ze de volgende dag ruimschoots ingehaald.

En nu worden dan ook de laatste dingen van het lijstje afgevinkt. Petit fours besteld - check - liturgie getypt - check - bloemencentrum gebeld - check - steigers weg op vrijdag - check - mooi weer besteld - uhh.... voor dat laatste houd ik nog een slag om de arm. Als we de 15-daagse weerpluim van het knmi mogen geloven, zit er precies op vrijdag een piek in de neerslag. Maar ach, niets zo veranderlijk als het weer. Getrouwd wordt er sowieso!