En toen stond er plotseling een steiger voor het stadhuis. Ja, u leest het goed, een heuze bouwsteiger voor zowel de vóór-, als de zijkant van dit monumentale pand. Het gebouw waar wij, Sipco en Monique, elkaar op 7 mei a.s. het ja-woord gaan geven. De locatie die wij - naast het feit dat Sipco uit Sloten komt - ook uitgekozen hadden, omdat het zo'n mooi oud rijksmonument is, in de oude stadskern van Sloten. De hoofd-trouwlocatie is het gemeentehuis in Balk, maar als Sleattemers trouw je natuurlijk in het stadhuis van je eigen stad.

Ik zag het een paar weken terug toen ik bij de snackbar op de hoek patat haalde. En al gauw bleek dat het niet om één te herstellen kozijn ging, nee, het gehele pand zou aan de buitenkant onder handen genomen worden: gevel reinigen, herstellen van kozijnen schuren en verven. Kortom ik raakte lichtelijk in paniek. Een control-freak als ik kan het natuurlijk niet gebruiken dat er 1,5 maand voor de huwelijksdatum wordt begonnen met een grootschalige restauratie van het stadhuis. We wilden graag weten hoelang deze werkzaamheden zouden gaan duren en nog belangrijker of de steiger vóór 7 mei afgebroken zou worden. Maar bij wie klop je aan? 

 Dat was niet erg eenvoudig. Het pand is eigendom van de gemeente. Voor alle activiteiten die er plaatsvinden, waaronder rondleidingen en huwelijkssluitingen, is een stichting in het leven geroepen, maar over het onderhoud van het gebouw, gaat weer een andere stichting. Uiteindelijk zijn we er via via achtergekomen dat de steiger vóór 1 mei a.s. weggaat en kan ik, enigszins gerustgesteld, weer ademhalen. Ondertussen houd ik de werkzaamheden van de schilders van een afstand nauwlettend in de gaten. En ach, mocht de steiger niet op tijd zijn afgebroken dan kan ik altijd nog een abseil-tuigje aan mijn trouwjurk laten bevestigen voor een afdaling langs de steiger. Want dat staat natuurlijk wel garant voor spectaculaire foto's!