En dan gaat het in één keer heel snel en duurt het nog maar drie maanden voordat we in het huwelijksbootje zullen stappen.  En dan te bedenken dat ik vier jaar geleden nog vrijgezellig was. En nu ben ik moeder van een geweldige dochter - die overigens op dit moment in een zware 'ik krijg tandjes en dus jantje lacht jantje huilt' fase zit -  en word ik over drie maanden de vrouw van een super lieve, knappe, enthousiaste, zorgzame etc. man.  

De grote zaken als trouw- en feestlocatie, band, kerk, jurk, trouwpak en ringen zijn geregeld. Eigenlijk zijn we nu bezig de puntjes op de i te zetten. Althans zo voelt het. Vanavond de tekst maken voor de trouwkaart en een afspraak maken met onze fotograaf. Kortom, het schiet nu op. En net zoals het iedere dag dichterbij komt, voelt het ook steeds een beetje spannender. Zal alles goed gaan die dag? Hebben we mooi weer? Maar dat het een bijzondere dag wordt, dat staat vast!