En toen waren de eerste en tweede kerstdag voorbij en was de derde alweer halverwege. Twee kerstdagen waarop we rustig aan deden en Silke tijdelijk (?) overging van twee, naar één slaapje per dag. In de dagen daarvoor sliep ze 's morgens twee uur, maar wilde ze 's middags vooral gewoon lekker beneden blijven en had ze het niet in haar hoofd te gaan slapen. Misschien is het even een 'ik-vertik-het-om-nog-te-slapen'-fase en is het maar tijdelijk, maar het zou ook zo maar kunnen dat we de periode van twee slaapjes alweer afsluiten en over gaan naar eentje.
De eerste kerstdag gingen we met z'n drieën naar pake en beppe hier in Sloten, waar ook Sipco zijn zus met haar man en zoontje Sem waren. Tot grote vreugde van Silke, want zeg nou zelf, het is toch altijd fijn als er iemand samen met je kruipen wil.
Gezellig kletsen, koffie drinken en later kerst-tafelen. En dat tafelen is nu toch wel heel anders als heit en mama, dan vorig jaar nog als kinderloos stel. Lang tafelen is er niet meer bij. Silke, vlak voor je zelf gaat eten, voorzien van een overheerlijke bonen met appel maaltijd, tussen het voor- en hoofdgerecht het overheerlijke toetje van yoghurt en echte vanille vla erin en tussendoor had mevrouw ook nog even een verrassing voor ons in de broek. Maar dat het nu allemaal 'anders' is, betekent niet dat het minder leuk is. In tegendeel. Het zorgt ook voor een hoop gezelligheid. De 'klap-es-in-je-handjes' en kiekeboes zijn niet van de lucht en als een echte actrice lacht ze net zo hard als ons om alles mee. Nadat we tegen achten ons eigen toetje ook achter de kiezen hadden, zijn we door beppe met de auto, over de gladde binnenwegen weer naar huis gebracht.
Op tweede kerstdag kwam mijn familie bij ons gourmetten. Best een beetje spannend ook. In de jaren daarvoor gingen wij altijd bij mijn ouders of zus eten, maar dit keer wilden wij gastheer en gastvrouw zijn. Lekker met z'n allen de hele avond aan de lange eettafel kokkerellen (alleen blijft het pannenkoeken bakken prutserij). Silke zat er een groot deel van de avond in haar tafelstoel bij en vermaakte zich opperbest met een stukje stokbrood en haar eigen houten lepeltje. Tussendoor gaf oma haar haar eigen prakje. Een fijne en best geslaagd avond dus. Al was er natuurlijk wel het gemis van mijn vader. Maar hij bleef niet onbesproken en kwam vaak in onze verhalen voorbij.
En of het dan nog niet genoeg was, wist Silke heit en mama ook nog supertrots te maken. Door de spreidbroek waren haar beentjes een soort van overbodige aanhangsels voor haar geworden, maar sinds ze eind oktober verlost is van het akelige ding, haalt ze de schade snel in en staat ze nu al op de bank!
Anders he, kerst met kindjes…wij hadden onze handen dit jaar vol aan de ukken en aten menig gang van het kerstdiner koud of verlaat…zucht. Maar goed, gezellig was het wel! Knap trouwens dat ze al gaat stáán!