Als ik terugkijk op 2009, dan is het een heel zwaar jaar geweest. En het gemis van mijn vader, wordt iedere dag groter. We zitten midden in de donkere dagen voor kerst en de afgelopen weken was het ook letterlijk donker. Weinig zon, veel regen. Een trieste tijd, in meerdere opzichten. En toch breekt er nu ook een tijd aan van licht. Kaarsjes, de kerstboom en misschien zelfs binnenkort wel sneeuw en ijs. Ook al voel ik mij lang niet altijd vrolijk en opgewekt, toch wil ik deze tijd niet zo maar voorbij laten gaan. Want het is ook Silke haar eerste kerst. En dus hebben we vanmiddag een mooie krans op de deur gehangen, hebben we de kerstboom opgetuigd en Silke haar eerste 'Blond' theeserviesje (gekregen van Sint) in de servieskast gezet. Daarna hebben we bij de versierde boom een beker chocolademelk gedronken. Even later hield ik een uitgeslapen Silke op mijn arm, bij de kerstboom. Verbaasd door alle mooie gekleurde ballen en lichtjes keek ze met een glimlach naar de mooie versierde boom. Silke haar eerste kerst.
Eerste kerst
twee reacties
Als ouder van een klein kindje moet je jezelf soms een schop onder jouw kont geven. Hoe treurig het verleden of huidige omstandigheden ook kunnen zijn: voor je kind moet je jouw beste beentje voor zetten en van ieder dag een feestje maken. Serieuze volwassen kopzorgen zal zo’n ukkie later nog genoeg hebben toch?
Super dubbel lijkt me. Fijn dat je met Silke ook kunt genieten van deze dagen. Verder vooral herdenken de komende week zeker? Sterkte, en toch ook geniet-ze.