Toen ik een kleine week geleden Silke naar bed wilde brengen in de middag, vloog er midden in haar kamertje een insect rond. Een insect noem ik het, want op dat moment wist ik het nog niet echt te benoemen. Een wesp? Daarvoor vond ik hem te groot. Een hommel? De grootte klopte, maar de vorm niet. En een bij was het ook niet. Ik zette het dakraam wagenwijd open en het beestje vloog weer weg. Zo, klaar. Dat dacht ik...

Een dag later bracht ik onze dochter 's avonds weer naar haar kamertje en trof daar weer hetzelfde beestje aan, of in ieder geval eentje die erop leek. Weer deed ik het dakraam wagenwijd open en jaagde het beestje naar buiten. Misschien moesten we toch serieus aan een hor gaan denken, want van deze bezoekjes via het raam werd ik toch wel enigszins ongerust. Dus afgelopen zaterdag kochten wij bij de Karwei onder andere een hor voor het dakraam.

Toen ik zondagmorgen Silke haar kamertje binnenging om haar uit bed te halen, vloog er weer zo'n zelfde insect rond. Ik riep S. en volgens hem was het toch echt wel een wesp. "En wat hangt daar?" zei ik terwijl ik naar een van de balken in haar kamertje keek..... Het leek wel alsof er een half eierdopje op de kop tegen  de balk aan hing. S. haalde het van de balk af met een spuugdoekje (waar die dingen al niet goed voor zijn) en beneden werd het natuurlijk aan een nadere inspectie onderworpen. En ja hoor, het was het begin van een wespennest!!!

Wij hadden steeds bezoek gehad van de Koningin! Deze dame had het in haar hoofd gehaald om op de slaapkamer van onze dochter een wespennest te bouwen!! We hebben gelijk het raam op het kamertje dichtgedaan en S. zou de volgende dag (vanavond) gelijk de hor monteren.

Vanmorgen waren nog steeds alle ramen boven gesloten (het schijnt dat de Koningin namelijk hardnekkig blijft proberen in de buurt een nest te bouwen om al haar eitjes te kunnen leggen). Wil je dit voorkomen dan moet je de Koningin doden. Ik hoopte maar dat ze de moed snel op zou geven en naar elders zou verkassen. In de veronderstelling geen onverwacht bezoek meer aan te treffen liep ik even later naar boven. En wie trof ik daar aan in de 'logeerkamer'? Juist, de Koningin! Ik heb haar een flinke mep gegeven en nu zijn we dus eindelijk verlost van deze 'wespenplaag' in wording. S. heeft net de hor geplaatst en Silke ligt weer heerlijk te slapen met het raam open!  

NB: Er zijn foto's genomen van het 'halve eierdopje', maar die bespaar ik u!