Een paar weken geleden hebben we via marktplaats mijn alt-saxofoon verkocht. Ik speelde al jaren niet meer op het ding en het lag daar maar in de doos. Gelukkig was er een amateur muzikant die mijn vraagprijs wilde geven en binnen een week was ik hem kwijt. Voor het geld dat ik ervoor kreeg, hadden we ook al een bestemming. Als je een eerste kindje krijgt maak je natuurlijk de wereld aan foto's en ook al hadden we best een aardige canon digitale camera, een digitale spiegelreflex leek ons ook niet gek. S. heeft een tijd lang internet afgesneupt en allerlei info gelezen over de verschillende camera's die er zijn. Het was een zware bevalling, maar uiteindelijk hebben we een keuze kunnen maken. Het is de Canon EOS 450D geworden.
Een goede, gebruiksvriendelijke camera die super foto's maakt.

Van mij met mijn zwangere, dikker wordende buik hadden we in de afgelopen periode natuurlijk ook al de nodige foto's gemaakt met de vorige camera. En om zo tegen het einde van de zwangerschap nog een paar echt mooie foto's met dikke buik te maken, zouden we de Canon ook kunnen gebruiken. Alleen hebben we dan geen foto's van papa en mama samen (tenzij je de zelfontspanner gebruikt...) en waar maak je die foto's, zodanig dat je ook een beetje een mooie achtergrond hebt.
Gelukkig woont er in Sloten een hele goede freelance fotograaf die ook nog es een oud-collega van S. is! Hij wilde graag een fotosessie met ons doen. Bovendien heeft hij van die achtergrond-doeken, zodat het net echt lijkt pas echt is! We wachten nog een aantal weekjes totdat ik een mooie dikke buik heb (al vind ik hem nu al behoorlijk) en dan worden we samen, met de kleine spruit in de buik, vereeuwigd.