De hele tijd heb ik het gevoel dat ik iets weghoesten moet. Ik heb een rokerige smaak in mijn mond en gisteravond toen we naar huis gingen was ik zowaar een beetje hees.
Nee! Ik heb niet gerookt! Ik ben gewoon op stap geweest. Ligt het aan mij of wordt het steeds erger met de rook in de kroegen? Vroeger rookte ik ook nog wel eens een sigaret bij het uitgaan. Dat is alweer een flinke poos geleden en toch krijg ik het gevoel dat ik vannacht plotseling in een kettingroker veranderd ben. Bah. Ik zal blij zijn als straks de horeca in juli 2008 rookvrij wordt. Geen rokerige smaak meer in mijn mond en geen stinkkleren meer die gelijk de was in kunnen!

Een volle dag, bestaande uit een half dagje op kantoor, vijf uren vergaderen en tussendoor een nieuwe rekening openen op het postkantoor. Als ik thuiskom grijp ik eerst in de koelkast naar het ?kliekje? couscous met roerbakgroenten en kan het dan niet laten als toetje die halve chocoladereep op te eten die er nog ligt. Zo douchen en naar bed en hopen dat het morgen weer een versnelling lager kan. (Al weet ik ook wel dat ik soms ook zelf de veroorzaker ben van al die drukte.)

Tis een heel gevlieg de laatste tijd. Steeds ga ik al op donderdag naar zijn (en bijna ook mijn) stad. En moet dan dus op de woensdagavond al mijn tas pakken voor de donderdag t/m zondag of maandag erop. Donderdag twee weken geleden, bekeken we het huis, de maandags zaten we al bij de hypotheekman en deze donderdag komt ?s avonds de hypotheekman bij ons langs om alles rond te maken. Kortom een heel geregel. Door-de-weeks wat wasjes draaien om ook nog een schone onderbroek aan te kunnen trekken en eh, nee, voor andere huishoudelijke klusjes heb ik geen tijd meer. Was ik eerst nog een heuse poetsjuffrouw, nu vliegen de spreekwoordelijke stofwolken je hier in huis om de oren. Wat de aankoop van een huis al niet te weeg kan brengen. Afgelopen vrijdag is het voorlopig koopcontract getekend en vannacht om 00.00 uur loopt de bedenktijd af. Maar, nee, al zouden we willen, we kunnen ons niet meer bedenken, want vriendlief zit nu in Engeland voor zijn werk en komt morgenavond (op zijn verjaardag notabene) 's avonds om 23.00 uur weer thuis.
Maar vanaf volgende week komen we hopelijk weer in een wat rustiger vaarwater en hoop ik wat meer lekker-op-de-bank-hangen-en-niets-doen tijd over te houden. Ik zal blij zijn als het drie december is. Kom maar op met die sleutel!

Als de inspiratie om weer te gaan schrjiven nu niet wat oplevert op dit log, dan weet ik het ook niet meer. Ik barst. Nieuws, nieuws nieuws.
En eigenlijk komt het op drie woorden neer: wij-gaan-samenwonen. Vriendlief en ik. Maandag hebben we besloten, na een tweede bezichtiging, de geheel gerenoveerde trapgevelwoning van ca. 1850 te kopen. Ze heeft ons hart gestolen. Vanmorgen hebben we het voorlopig koopcontract getetekend en 3 december a.s. is de aanvaarding. Veel hoeft er gelukkig niet aan te gebeuren en we hopen dan ook dat we er rond de kerst in kunnen. Enig nadeel aan de verhuizing is dat ik iedere dag met de 'wagen' naar het werk mag. Drie kwartier heen en drie kwartier terug, in plaats van 5 minuten fietsen. Maar gelukkig zijn er genoeg mensen om mee te gaan poolen en heb ik een zuinig autootje. Het zal een hele verandering zijn, van de grootste stad van Friesland, naar een klein elfsteden stadje, maar als dat betekent dat ik iedere dag met mijn lief samen kan zijn en niet meer in de weekenden met weekendtas heen en weer hoef te slepen, dan heb ik dat er graag voor over!