Er moet verandering in komen. Dit kan zo niet langer. Sinds ik gestopt ben met de studie ben ik ontzettend lui. Een paar weken is dat niet erg en in je vakantie ook niet, maar het vervelende aan lui zijn is, dat het steeds erger wordt. Ik ben nu weer aan het werk en 's ochtends kan ik absoluut mijn bed niet uitkomen. Begon ik eerst nog rond acht uur, nu is dat al langzaamaan verschoven naar half negen. Aan het eind van de middag kom ik thuis, kook ik wat eten, plof op de bank neer en eet het eten voor de tv op met mijn bord op schoot. Niets mis mee, maar daarna gaat het weer mis. Ik ben niet meer van de bank af te branden. Nadat ik mijn eten op heb, dommel ik eerst een kwartier weg om vervolgens mezelf streng toe te spreken dat ik toch echt eens moet gaan afwassen. Een uur later hoor ik dat stemmetje nog, maar zit ik nog steeds voor de tv op de bank.
Het gekke is dat ik eigenlijk helemaal niet zo'n lui persoon ben. Sterker nog, ik was altijd iemand die niet goed stil kon zitten. Tegen tien/elf uur 's avonds leef ik dan ook weer helemaal op. Terwijl ik dan eigenlijk alweer richting mijn bed zou moeten. En met deze weblog is het niet veel beter. Inspiratie genoeg, maar zin om te schrijven, ho maar....