Vriendlief is voor zijn werk naar Polen. Hij is maandag vertrokken. En ook al vliegt hij morgen alweer terug (dat weet ik pas sinds vanavond), ik merkte gisteren gelijk al dat ik ons dagelijkse contact miste. Praten over van alles en nog wat. Elkaar ook iedere dag even bijpraten over wat je die dag hebt beleefd. Vanaf dag ??n dat wel elkaar kennen, hebben we elkaar iedere dag gesproken. Door de week per telefoon en in het weekend IRL. Gisteren was er een sms-je (lang leve het mobieltje!), maar geen telefoongesprek van een uur, zoals dat normaal gesproken gaat. Logisch natuurlijk, want je gaat natuurlijk niet uren met elkaar bellen als iemand zo ver weg zit.
Het is in ieder geval alvast een kleine oefening. Zijn rondreis in Amerika van een maand met vier vrienden was namelijk al gepland toen we elkaar leerden kennen en zo'n geweldige reis laat je natuurlijk niet schieten. En hoewel het natuurlijk een geweldige ervaring voor hem zal zijn, weet ik nu al dat ik hem zal missen!

NB: U hoeft geen medelijden met mij te hebben hoor. Ik ga zelf in juni naar Rome; cultuur snuiven, shoppen, lekker Italiaans eten. Morgen naar het reisbureau. Ik heb er nu al zin in!

Als je als vergunningverlener horeca bij een gemeente werkt, is het best leuk als een stel horecaondernemers in jouw gemeente meedoen aan een tv-programma. Elke week staat bij mij om 21.30 uur steevast de tv op RTL5. En niet omdat ik nou uit Leeuwarden kom, maar ik vind Frank en Frieda ook nog het leukste stel dat meedoet. S. en ik gaan in het weekend graag uiteten (weer eens wat anders dan iedere week tot vijf uur in de kroeg omhangen) en afgelopen zaterdag had ik gerserveerd bij Doozo.
Toen we eenmaal ons plekje toegewezen gekregen hadden, checkte ik nog even snel mijn mobiel. Twee oproepen gemist, ??n bericht op mijn voicemail en een sms. Allemaal afkomstig van mijn zus en haar man. Nadat we alvast een glas wijn besteld hadden, belde ik haar terug. Ik had al zo?n vermoeden waar het over zou gaan. Ze hebben bij Doozo namelijk, buiten de tv-opnames die er gemaakt worden, ook twee webcams hangen. En zuslief en haar man zaten natuurlijk achter de pc, te wachten tot S., die ze nog niet ?live? ontmoet hadden, en ik voorbij zouden lopen. (Heb je 'm door? ) Maar helaas. Ze waren te laat. Wij zaten er al!
?Loop even naar de voorkant van de zaak, dan zien we je.? zei ze lachend ?En dan gewoon even zwaaien.? Voor de gein ben ik toen toch nog maar even richting de toiletten gelopen, maar dat zwaaien? Dat kon ze vergeten! En om dit promotie-logje compleet te maken: Als je in de buurt ben, ga er dan vooral een keertje langs. S. en ik hebben een hele gezellige avond gehad en heerlijk gegeten! En ook voor niet-vis-liefhebbers is het een aanrader!

Als je een advertentie plaatst in een huis-aan-huis blad lijkt het me toch wel enigszins belangrijk dat er geen fouten in de tekst staan. Een taalfreak als ik valt het namelijk gelijk op als er in de kop van de advertentie staat: 'Is de telefoon jou vriend?' Helemaal triest wordt het als je verderop leest: 'Beheers je de Nederlandse taal in woord en geschrift?' Geloof je het niet? Kijk hieronder maar:

?Heb jij de fietssleutel van mijn moeder haar fiets ook nog?? vraagt S. me aan de telefoon. ?Nee, ligt ie daar niet ergens?? Nee dus. S. en ik waren zaterdagavond uitgeweest en ik had de fiets van zijn moeder geleend. Eenmaal weer terug bij S. thuis, heb ik de fiets achter neergezet en hem klaarblijkelijk ook op slot gedaan, maar wat ik met de sleutel gedaan heb, mag Joost weten. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik wel wat wijntjes op had en dan denk je ook niet echt helder meer na. Ik heb de sleutel dus zonder al teveel na te denken ergens neergelegd, maar waar?.? S. heeft het hele huis doorzocht en ik heb thuis nog eens de zakken van mijn spijkerbroek en jas nagekeken, de weekendtas omgekeerd en in mijn toilettas gekeken, maar nergens een fietssleutel. Uiteindelijk hebben we het zoeken gestaakt. S. is nu naar zijn ouders om de fiets terug te brengen. Ik hoop dat ze nog een reservesleutel heeft? Anders vrees ik dat er niets anders opzit dan bij mijn eerste ontmoeting met haar een grote bos bloemen mee te nemen.

Update: S. kijkt morgen thuis nog eens bij daglicht en anders zit er niets anders op dan een nieuw slot op de fiets te zetten, maar volgens zijn moeder moest ik mij maar niet al te druk maken om zoiets kleins als een fietsseutel. Wat zal ik doen, rozen of een gemengd boeketje?

Update II: Gelukkig!! S. heeft de sleutel gevonden. Hij lag op de grond bij de drempel bij de achterdeur. Tja, ook niet een plek waar je als eerste gaat zoeken...