Nichtje Iris pakt een cadeautje uit de grote pakjesdoos en kijkt welke naam erop staat. 'Deze is voor oma,' zegt ze met een glimlach van oor tot oor en geeft het pakje aan mijn moeder. Op het pakje zit ook een gedicht.
'Ha ha, jij hebt zeker het gedicht gemaakt?' zegt iemand. 'Ja, jij bent vast en zeker de Sinterklaas, je lacht zo.' zegt een ander. 'Nee hoor, niet waar!' zegt ze fel en met semi-serieus gezicht.'
Mijn moeder maakt het gedicht los van het pakje en vouwt het papier uit elkaar. Ze begint te lezen: 'Lieve oma...'