Vandaag kom je thuis. Je was wat aan de lichte kant en moest dus nog even in het ziekenhuis blijven, samen met je mama. Zaterdagmiddag zijn we op de valreep nog even bij je langsgeweest en heb ik je voor het eerst 'in het echt' gezien. Samen met jouw oom (mijn lief S) en je papa, liepen we naar de afdeling waar je lag, op de 'koude kamer'. Helemaal alleen, in een heel klein bedje, waarin je n?g 'verdween'. Lengte heb je wel, maar vet nog niet. Wat ben je een klein, teer mensje. Met je beentjes opgetrokken en twee kruikjes bij je rug en beentjes lag je op je zij te slapen. Je handjes tot vuistjes gebald, dicht bij je gezichtje. Alles erop en eraan. Oortjes, mondje, neusje, oogjes en kleine zwarte wimpertjes. Je hebt zelfs kleine bakkerbaardjes. Een mutsje op je hoofdje om 't warm te houden. Diep in slaap, moe van het harde werken, want voor zo'n kleintje als jij is een schone luier krijgen, je laten wegen en dan ook nog een half uur drinken, vast een hele opgave. En toch is het belangrijk dat je veel drinkt en groter groeit. Tot een lekker stevig ventje. Welkom kleintje!