Woensdagmorgen 2 mei is mijn lief vertrokken richting de States. Voor een maand. Rondtrekken in een busje met drie vrienden aan de westkust van Amerika. San Francisco, Denver, Death Valley. Ze gaan het allemaal bekijken. De reis was al geboekt toen ik in beeld kwam. Dus samen op vakantie zat er dit jaar niet echt in.
Het viel in het begin even niet mee. Door ziekte binnen mijn familie en de verschrikkelijke onzekerheid die dat met zich meebracht was het best even lastig ?in mijn eentje?. Binnen onze familie stond de wereld even stil. Je denkt dat je lamgeslagen zult blijven, maar op de een of andere manier ga je toch door. Ook als je lief er niet is om je te steunen. Je werk gaat door. Je eet, slaapt, doucht en kleedt je ?s ochtends weer aan om vervolgens weer naar je werk te gaan. Doorleven en positief blijven, dat is voor iedereen om je heen en ook voor jezelf het beste. Dat heb ik nu wel geleerd! Gelukkig waren familie en vrienden dicht in de buurt ?n waren er eind deze week positieve berichten! We gaan er tegenaan! En die maand zonder S. vliegt ook wel weer snel voorbij!
Zonder lief
vijf reacties
Nog een clich?: als het goed zit, hebben jullie nog jullie verder leven om samen te zijn :)
(en sterkte met de familie-dingen!)
Zo heb je wel alle rust en tijd om je studie af te ronden. Geen afleiding van welke aard ook
Ik hoop dat het in je familie goed gaat… Sterkte.
Door de afstand wordt het vaak alleen maar heftiger. En dat is goed!
Ik denk aan je hoor Mo ! Al meer nieuws van het medisch front overigens (ik heb nog geen mail voorbij zien komen)? Ik ga nog ff uit van “geen nieuws = goed nieuws” ?
Jammer dat je niet mee kan. Maar het is wel een mooie test of je lang zonder hem kunt.