We hebben de harde storm overleefd. Rond een uur of drie vond de docent het wel mooi geweest en wij ook. Met enigszins bezorgde blikken keken we vanuit het lokaal naar buiten. Iedereen zat op hete kolen. Het was grijs buiten. Het regende hard en de bomen zwiepten wild heen en weer.
Even later, net begonnen aan de terugreis, ging mijn telefoon. Mijn moeder. ?Waar ben je nu? Zou je niet liever via Buitenpost weer teruggaan? Via die Waldwei is veelste gevaarlijk met al die vrachtauto?s.? De bezorgdheid klinkt door in haar stem. ?Is het zo erg dan?? ?Volg je het nieuws dan niet?? Nee, dat gaat niet echt als je de hele dag bezig bent met privaatrecht en juridische adviesvaardigheden. Ik antwoord dat we voorzichtig zullen zijn en dat ik wel even bel als we weer terug in Leeuwarden zijn.
We naderen de afslag Buitenpost, maar besluiten toch maar door te rijden. R. vindt dat het wel kan. Ze houdt het stuur stevig beet en ik neem af en toe de beslagen ramen af met een doek. Toch nog maar even tanken. R. gooit de tank vol, terwijl ze zich stevig vast probeert te houden aan de auto. De harde wind laat de auto heen en weer wiebelen. Als we de Waldwei naderen, klaart het op. Het regent niet meer en we rijden over ZOAB. Onderweg zien we nog een gekantelde vrachtwagen liggen. We giechelen van de spanning. Uiteindelijk komen we zo?n 60 minuten later heelhuids weer aan in Leeuwarden.
Ok, zo?n autorit maakt een dagje school wel wat minder saai, maar de volgende keer mag het toch wel wat minder avontuurlijk!