Af en toe weer last van stijve spieren in mijn schouders en schouderbladen, hoog ademhalen. Ik vind het op dit moment moeilijk een goede balans te vinden tussen studie, werk en de rest.
Eerst dacht ik dat het van de drukte op het werk kwam, maar ondanks dat ik de grootste stapel weggewerkt heb, is het er nog steeds. Ik raak al gestresst als mijn vader over mijn schouder meekijkt terwijl ik op hun pc een firewall installeer. En dan heb ik nog niet eens een ?gezinsleven? dat aandacht vraagt.
Erg druk met de nieuwe opdracht is het op dit moment ook nog niet. Het zit bij mij tussen de oren. Ik jaag mezelf op. Ik moet een aantal stukken doorlezen. Het is veel, maar het is te doen. Ik probeer het in te plannen in mijn weekend. En daar gaat het fout. Die planning maakt dat ik me opgejaagd voel. Dan zou je kunnen zeggen dat ik mijn planning aan moet passen, maar hoeveel ruimte ik mezelf ook geef, het nare gevoel blijft. Ik weet dat het beter werkt als ik probeer niet te plannen en gewoon aan de slag ga. Gewoon zien hoever ik kom, maar dat lukt me nog niet goed. Waarom die studie me nu ineens op mijn nek zit, terwijl ik net een drukke periode achter de rug heb? Ik heb geen idee. Maar ik baal er wel van, want ik wil zo graag. Ik was van plan er morgen een beetje optijd uit te gaan om nog wat te kunnen doen voordat ik naar mijn ouders op de koffie ga. Maar ik geloof dat ik die wekker maar even niet zet. Dan maar niet alles lezen?.. Mijn welzijn en gezondheid staat voorop. Al is het voor een onzeker perfectionistje zoals ik nog niet zo makkelijk om alles af en toe misschien eens wat minder serieus te nemen.
Opgejaagd
twaalf reacties
soms moet je een deadline of een stok achter de deur hebben. Maar niet als dat ten koste van je gezondheid gaat natuurlijk. Ga morgen maar lekker uitslapen en naar je ouders. misschien heb je dan ‘s avonds nog wel puf om te lezen, toch?
Ik heb mezelf geleerd om dat aan te voelen. Heeft h??l erg lang geduurd, en h??l wat klappen voor mijn kop, so to say, maar uiteindelijk voel ik het zelf aan wanneer ik mezelf teveel druk op leg. Dan MOET ik ook van mezelf weer eens een dag(deel) voor mezelf inplannen… Al is het alleen maar dat half uurtje in bad, met die lekkere olie, en met een tijdschrift… Gewoon even tijd voor mezelf, niks en niemand anders…
Pas je wel goed op jezelf, zorg ervoor dat je de ademhaling laag houdt. Voor je het weet zit je te hyperventileren met alle gevolgen van dien.
Rustpunten inbouwen in de dag biedt uitkomst. Neem ze!
Die knop omzetten dat ik niet alles tegelijk kan doen is soms moeilijk te vinden. Het is idd moeilijk om balans te vinden. Neem lekker je rust, doe wat leuks en dan komt de rest ook vanzelf.
Altijd voor blijven zorgen dat ‘werk’ ‘leuk’ blijft. Niets moet. Want bij moeten gaat het fout. Het werk is ‘leuk’ daar haal je de ‘zin in werk’ vandaan. En dus ook de energie om (af en toe) boven jezelf uit te stijgen.
Karin: Dat perfect willen presteren komt uit onzekerheid en faalangst voort. Doodsbenauwd dat ik niet voldoe aan verwachtingen. "Oh, jij redt het toch wel. De vorige keer had je ook een 8..." Het gaat mij niet om de perfectie opzich. Met een 6 ben ik ook tevreden, alleen vind ik het moeilijk te bepalen wanneer ik 'net genoeg' heb gedaan. Ik zal ook moeten accepteren dat ik nou eenmaal niet echt laks ben. Ik moet balans zien te vinden.
San: Ik doe soms ook tien dingen tegelijk en dat geeft ook een hoop onrust. Reclame in een tv programma? Oh, dan kan ik nu wel even die was opvouwen. Pc aan het opstarten? Dan even snel wat dingetjes opruimen.
@ Mo: Wie bepaalt wanneer je genoeg hebt gedaan? Jij toch? Dat is dus die druk. Die leg je jezelf op en niet de ander. Dus mag je ook tijd voor jezelf vragen. Tijd vragen na super inspanning is opladen van je koppie en je lichaam. Jaren geleden heb ik mezelf zo flink in de moeilijkheden gebracht door opeens kilo’s aan kilo’s kwijt te raken. Nu lig ik expres elke avond lui op de bank. Dat is nodig, om bij te tanken, op te laden. Anders gaat het mis.
@Karin: Da’s waar en die tijd voor mezelf moet ik ook vaker nemen. Vaker een avond niets doen. Ook als er nog genoeg ligt (studie, huishouden etc.) Vannochtend geen wekker zetten en gewoon een ochtend niets doen voelde goed. Vaker doen dus 
Goed zo Mo! Ken het gevoel – moet van mezelf ook altijd van alles en nog wat – maar voor wie??? M’n grijze bolwerkje maakt soms overuren en ik ben dan echt niet te genieten en voel me ook opgejaagd, vind het soms moeilijk om een grens te trekken met als gevolg dat ik bekaf ben of niet kan slapen. Besteed nu meer tijd aan mezelf. Plannen helpt bij mij,maar ik noem het gewoon een voorlopige planning, als het lukt prima, zoniet dan passen we het aan, er zijn meer dagen waarop ik dingen kan doen -het is soms moeilijk, maar beetje bij beetje word je iets makkelijker. Soms helpt het ook om dingen op te schijven, dingen die je op een bepaalde dag hebt gedaan – je staat er versteld van hoeveel je hebt gedaan!!!! ‘ s avonds na 8 uur doe ik helemaal niets, drink een kop kruiden thee en probeer me te ontspannen!Tussen 8 en bedtijd is het ME-time!
@Sandra D: Ik probeer ook ‘s avonds na een uur of 8 niets meer te doen. Ja, sporten ofzo, maar geen studie, huishouden of andere ‘moet’-klussen meer.
vanavond dan maar weer he! Genietse
Je moet presteren. Steeds weer. Dat zorgt automatisch voor enige druk. Ik denk door een planning te maken dat je er wel ietwat structuur in kan brengen, mits je daarvan houdt en dat nodig hebt. Maar ook zorgen voor voldoende ontspanning tussendoor.
De ene kan beter tegen prestatie-stress dan de ander. En hoe perfect wil je het eigenlijk hebben? Wil je scoren? Wil je kost wat het kost alle stof kennen? wat is precies datgene waardoor je perfect wilt presteren?