Toen ik dit las, vroeg ik me echt even af wat zulke mensen bezielt!

Vitamine-masker, massage, peeling. Heb me vanmiddag even heerlijk laten verwennen bij de schoonheidsspecialiste. Na de stapavond in H. kon mijn huid wel een oppepper gebruiken!

Als je er vrij jong uitziet voor je leeftijd, trek je automatisch zo nu en dan jongere mannen aan. Van die exemplaren van begin 20. En als ze dan 1.90m lang zijn met pretogen en een geweldige glimlach, zou je willen dat je weer tien jaar jonger was.

Ik stond in de parfumerie en pakte het flesje. Ik had er al eens een proefje van gehad en 'het rook naar meer' vond ik. Ik rook er nog eens aan en bedacht me dat ik wel een cadeautje verdiend had, na al het werk voor school. Met het geurtje en een paar andere boodschappen fietste ik weer naar huis. De zon scheen. Werd het toch nog mooi weer op Hemelvaartsdag!

Om 16.31 uur neem ik de trein. Opweg naar een stad waar het vanavond feest is. Eerst chinezen en daarna naar de kroeg in. Ik ben wel toe aan een feestje!

Alle papieren kunnen richting prullenbak verdwijnen. De boeken kunnen de kast in. Ik kan eindelijk vier maanden achterover leunen, zonder te denken: "Dit moet ik nog leren. Die stukken moet ik nog doorlezen. Dat stuk moet nog af."

Het ging harstikke goed! Ik deed het eerste deel van de presentatie en een ander lid van de werkgroep het tweede deel. Op de A4-tjes met steekwoorden had ik steeds bovenaan geschreven met koeieletters: LANGZAAM PRATEN. Toch sprak ik iets sneller dan normaal (en dat is al snel ) en mijn ademhaling lag wat hoger, maar dat hoort bij de spanning. Maar ondanks dat beetje positieve spanning ging het super. Na de presentatie kregen we nog een aantal pittige vragen op ons afgevuurd, maar ook daar sloegen we ons goed doorheen. Opdrachtgever blij. Docent blij. Wij een voldoende en dus ook blij. Iedereen blij! Het zit erop. Het eerste jaar van de opleiding hebben we achter de rug! (En dan hebben we ook nog het voorbereidend jaar overgeslagen.) Na de zomer gaan collega R. en ik weer vol frisse moed verder, maar nu eerst: R U S T!

Net een lief kaartje van vriendin M. gekregen om me succes te wensen met de presentatie vanmiddag.
En iedereen maar vragen: Ben je ook zenuwachtig?
Nee, totaal niet.
Maar dat word ik wel als iedereen er hysterisch naar gaat vragen!

Lobelia op het tafeltje, Petunia?s in pot op de grond, even schrobben en het balkon ziet er weer zomerklaar uit!

Een van m?n vriendinnen heeft sinds kort weer een vriend. Ik ben harstikke blij voor haar. Vind het geweldig hoe het allemaal zo gekomen is. En dat heb ik haar ook gezegd. Als ??n het verdient is zij het wel. Het voelt alleen een beetje tegenstrijdig. En wat ik nu ga zeggen klinkt misschien wat ego?stisch. Aan de ene kant vind ik het heel leuk voor haar, maar aan de andere kant word ik er een beetje verdrietig van; weer een single vriendin ?aan de man?. We blijven natuurlijk gewoon vriendinnen en zullen samen vast nog veel dingen blijven ondernemen, maar toch? .Het wordt anders.
Zo gaan die dingen.

Om mezelf op te vrolijken ben ik vanmiddag eerst gaan sporten (endorfinen* aanmaken) en daarna even bijgekleurd onder de zonnebank. Het weer werkt niet echt mee, dus dan maar zo. Heerlijk!

Ze zeggen niet voor niets dat de laatste loodjes het zwaarst wegen. De mailtjes floepen minuut na minuut in mijn postbus. "Wijzigingen bij hst 3." "Wijzigingen bij hst. 4", "wijziging bij pagina 8" en ga zo maar door. Collega R. en ik zitten tot tegen zessen samen achter de pc, alle wijzigingen te verwerken in het rapport. En dan heb ik het over versie 5674 van het rapport. Dat rapport dat ons zo langzamerhand de strot uitkomt (excusez le mot). Met vierkante ogen van al het computerwerk haal ik een patatje oorlog bij de patatboer op de hoek en plof thuis op de bank neer. Even niets. Even geen wijzigingen meer. Geen taalcorrecties. Ok, nog even een stukje tekst aanpassen dan. Maar morgen om 09.00 uur breien we er definitief een eind aan en gaat het naar de repro. Einde. Punt uit!

En wat doe je als je knieklachten ook met voorzichtig sporten niet erger worden, maar wel door blijven sudderen? Dan besluit je op een dag toch maar eens een afspraak bij de fysio te maken. Twee weken geleden, bij de eerste gemaakte afspraak, een paar dagen erna net zo hard weer afgebeld, onder het mom van "Ik heb gesport maar desondanks ff geen last. Zou het dan toch overgaan?" Later toen de klachten weer terugkwamen toch maar weer een nieuwe afspraak gemaakt en deze keer niet afgezegd.

Vandaag was het zover, maar zoals dat meestal gaat als je met klachten naar de dokter gaat: natuurlijk geen last. Toch maar gegaan. En dat was maar goed ook.
Diagnose? Ge?rriteerd kraakbeen. Dat krijg je met dat fanatieke bodysteppen. Nu heb ik oefeningen meegekregen om mijn quadriceps (wist niet dat ik ze had) te trainen, zodat mijn knietjes meer ontzien worden. Gelukkig mag ik wel, zij het voorlopige met mate, blijven sporten! Als ik dit eerder had geweten.......

Ok, vrijgezelle mannen. Ik moet eens even heel ernstig met jullie praten.
Als je nou in gesprek bent met een meid en je hebt het een beetje naar je zin, je vindt haar leuk, word dan niet gelijk t? enthousiast. Ga niet na twee tellen bij iedere vraag die je stelt of zin die je uitspreekt met je arm om haar heen hangen. En als ze dan plotseling verdwenen is en op de dansvloer blijkt te staan, dan is dat een hint. Dan moet je haar dus even met rust laten en haar niet gelijk als een puppie achterna rennen. Pak haar op de dansvloer al helemaal niet gelijk bij haar middel. En voor de Friestalige mannen: ga niet na een paar bier al over in het Fries met verhalen over het doarpsh?s en autoraces. (Dat ze toch vooral een keertje mee moet gaan). Doe het niet. Want dat schrikt af. Dat schrikt mij af. Als je met haar praat en de muziek staat nogal luid, dan kun je gewoon wat harder praten. Dan hoef je niet je lippen half in haar oor te duwen. En last but not least: Als je een vrouw vraagt of ze een keer wat wil afspreken en ze wijst dat tactvol en vriendelijk af, vraag dan niet een half uurtje later nog een keer om haar 06, want reken maar dat ze die dan ??k niet geeft. Don?t be too eager, pleeaaase!

Ik fiets door de straat en zie mijn nichtje van zeven, I., aan het ?elastieken? met vriendinnetjes en vriendjes. Neef en nicht noemen mij altijd gewoon bij mijn voornaam zonder dat vreselijke woord ?tante? ervoor. I. ziet mij voorbij fietsen en roept hard: ?Hoi Mo!!!? ?Hoi I.? en ik zwaai naar haar. Terwijl ik doorfiets hoor ik nog net: ?Wie is d?h??t??? I. antwoordt op licht fluisterende toon: ?Dat is mijn tante!?
Plotseling voelde ik mij wel heel oud. Maar oud of niet, tante of geen tante, deze tante gaat vanavond even lekker de kroeg in. Prettig weekend!

Binnen in een zaaltje boven het restaurant vergaderen. Buiten in de zon op het terras met en cola light pauzeren. Dat zijn nog eens ideale werkomstandigheden!

Een vlaag van verstandsverbijstering. Ik keek mezelf aan in de spiegel van de kapper terwijl ze met een kwast het groene smeerseltje voor de coupe soleil op mijn "plastic hoofd" aanbracht. Kort? zei het stemmetje in m'n hoofd. Het groeit wel weer, als het niet mooi is. Of misschien toch maar niet? Als ik het wil, moet ik het NU doen. Toen ik, na 15 minuten droogkap en een wasbeurt weer met blonde lange haren op mijn stoel zat, vroeg mijn kapster J.: 'En dan nu de puntjes nog even?' Ach, what the hack. 'Nou, eh... (mijn impulsieve ik deed nu het woord) doe het anders maar wat korter. Zo kort ongeveer,' en ik wees met mijn hand onder mijn oor langs. 'Oh, ok!. Daar gaat ie dan...'

En zo liep ik even later met een korte boblijn vol (eigen) krullen weer naar buiten. De zon tegemoet.

Nu het eind van de opdracht in zicht komt en ik het beetje werk dat nog gedaan moet worden onder werktijd kan en moet doen (de eindredactie van het stuk ligt bij mij: geschreven delen van de groepsleden knippen en plakken, nogmaals doorlezen, telefoontjes plegen etc.), bekruipt mij aan het eind van de middag als ik naar huis fiets steeds weer zo'n vakantiegevoel. Heerlijk. Niets meer moeten. Geen stukken meer door hoeven lezen, geen portfolio's meer bijwerken. Niets van dat alles. Alleen nog maar doen waar ik ZIN IN heb. Beetje lezen, beetje tv kijken, beetje loggen, beetje niksen. En met dat zomerse weer van de laatste dagen, wordt dat vakantiegevoel alleen nog maar versterkt!

Vandaag puppies wezen kijken in Ijzendoorn. Waarschijnlijk gaat het er dan toch van komen; mijn ouders nemen weer een hond. Een Basset Hound dit keer. Bij de fokker zijn negen puppies geboren en deze hieronder is onze favoriet, bliksem. Als alles meezit kunnen mijn ouders haar over een week of 5 ? 6 ophalen.

NB: Bliksem? Bij haar geboorte had ze een witte bliksemschicht over haar voorhoofd lopen. Deze haren zijn nu allemaal zwart/bruin geworden.

..zonder mobieltje. Tuurlijk, ik weet wel dat er een tijdperk zonder was, maar het is toch verrekte handig als je op bevrijdingsdag in een superdrukke stad je vriendin moet traceren.
Eerst even bij The Secret gekeken die op moesten treden. Was weer zoals ik gewend ben, een super optreden. Heerlijk in het zonnetje van de muziek genoten. Later met vriendin M. en haar vriendin S. de Prinsentuin opgezocht. Veel leuke mensen, swingende muziek en het zonnetje erbij - mijn bleke huidje krijgt eindelijk weer eens wat kleur. Kortom een heerlijke middag. Helaas kan ik vanavond niet mee doorfeesten; zwager wordt 40. Een ander feestje dus, maar vast ook gezellig! Misschien ook wel zo slim, want morgen zit ik om 9.00 uur bij de kapper met coupe soleil-vloeistof in m?n haren.

Ik ben nooit zo?n fan geweest van de combi hoofdtelefoon/muziek en fietsen.
Je hoort niets van wat er om je heen gebeurt. Dat kan gevaarlijk zijn. En soms kan dat gewoon ook niet slim zijn, of zelfs onhandig.
Je hoort bijvoorbeeld je sleutelbeursje niet uit je jaszak vallen. Je hoort ook de jongen die je achterna fietst en hard ?hallo!? roept niet.
Pas als hij je op je schouder tikt en je zegt dat je even terug moet fietsen, omdat daar verderop jouw sleutels liggen, dan pas heb je het door.
Met mp3 op de fiets. Het was ff een leuke test, maar dit was ??n keer en nooit weer.

Ik was min of meer aan het rondkijken naar mp3-spelers. De I-pod lonkte wel, maar ik wilde er ook weer niet teveel geld aan uitgeven. Hij was min of meer bedoeld om bezoekjes aan de sportschool te vergemakkelijken e.d. Als je dan je collega over een zeer voordelig Orange abonnement hoort waarbij je:
een half jaar lang 10 euro korting op je belbundel krijgt, je een telefoon kunt uitzoeken met mp3, 2.0 megapixel camera en oh ja waarmee je ook nog kunt bellen en sms-en...
dan is de keus snel gemaakt!