Ik voel me trots vandaag. Trots en blij. Vandaag zijn ze 42 jaar getrouwd. Mijn ouders. Ze zijn gezond en gelukkig met elkaar. En 42 jaar, dat is heel wat. Dan kun je wel zeggen dat je de jackpot hebt gewonnen. Ooit hoop ik ook de jackpot te winnen. Ooit hoop ik die ene vent te vinden ?met wie ik oud wil worden?. 42 jaar. In theorie zou ik dat dan nog best kunnen halen, maar mocht het iets minder lang worden, dan ben ik daar ook tevreden mee. Zoals Carrie in SATC zegt: I'm looking for love. Real love. Ridiculous, inconvenient, consuming, can't-live-without-each-other love. De jackpot, daar ga ik voor!
acht reacties
Intussen ben ik voor de tweede keer getrouwd, en daarmee beseffend dat de duur van de, nog te behalen, relatie niet zo belangrijk is, dan wel de kwaliteit van de relatie.
@Paul: Precies. De kwaliteit telt!
mijn ouders doen het ook zo,
begrijp echt niet hoe het kan dat ik met zo’n voorbeeld inmiddels aan mijn vijfhonderddrie-entachtigste relatie toe ben 
Gefeliciteerd Mo ! Mooi, zulke dingen. 1 januari a.s. zijn Edo en ik ook alweer 13 jaar bij elkaar (waarvan op dat moment uiteraard nog maar 3,5 jaar getrouwd, maar toch h?). Enneh … jouw tijd komt nog, daar ben ik van overtuigd ! Eerst eind oktober ff weer een leuk vriendinnenweekend !
Helemaal met Elles eens!
Oh en nog gefeliciteerd he!
Ik denk eerst maar eens een poging te wagen naar maar liefst 1 jaar ‘verkering’. Want zelfs zoiets lijkt weinig eeuwigheidswaarde meer te hebben… 
Dan feliciteer ik jou ook een beetje dat je het geluk hebt dat je ouders zo’n mooie liefde hebben (en lange). Mijn ouders zijn dit jaar 37 jaar bij elkaar: ook al zo’n eind.