Soms, als je door de ogen van een ander, naar je eigen huis kijkt, kun je er ineens heel anders tegen aankijken.
Ik ben nogal perfectionistisch ingesteld en niet snel tevreden. Ook al heb ik een super mooie flat met nieuwe keuken, nieuwe meubels (nou ja nieuw, twee jaar oud) en helemaal ingericht naar mijn smaak. Toch blijven er altijd dingen die anders zouden moeten, naar mijn, eeuwig veranderende, smaak. 'Wat heb jij toch een mooie keuken Mo.', zegt N. tegen me terwijl ze met I. op haar arm een potje Olvarit in de koelkast zet. 'Ach ik ben er alweer aan gewend.' antwoord ik. 'Mo vindt het allemaal alweer gewoon' antwoordt J. lachend. 'Er staat hier een harstikke grote luxe nieuwe tv in de woonkamer en Mo zegt over het formaat van het beeld: "oh, daar ben ik alweer aan gewend."' Vanavond werden mij gelukkig weer eens de, ontevreden, ogen geopend.
Nadat de pan met eten, die oorspronkelijk voor zes personen bedoeld was, bijna helemaal leeg gegaan is en we alle nieuwtjes en roddels weer uitgewisseld hebben, gaan N. en haar dochtertje weer huiswaarts. J., B. en ik doen de afwas en even later zitten we, nog vol van het eten, uit te buiken. We drinken thee, draaien muziek (Chaque fois, je pense qu?il sera l??.) en spreken over boeken die we lezen. J. lijkt soms wat afwezig. Kijkt af en toe nadenkend om haar heen. ?Als ik hier ben geweest, dan denk ik altijd: het moet allemaal weer anders thuis.? J. voelt woon-idee?n opborrelen. Zij en B. vinden dat ik het mooi ingericht heb. Alles past mooi bij elkaar, de kleuren op elkaar afgestemd. En plotseling kijk ik anders naar mijn eigen huis. Niet langer onrustig over wat er allemaal weer anders zou moeten, maar blij met zo?n eigen plek. Laten we wel wezen, er zijn genoeg mensen die het minder hebben. Mo, houd op van zeuren en geniet er eens wat meer van! Zeg ik tegen mezelf. Nee, eigenlijk is het helemaal zo slecht nog niet, dat eigen stekkie van mij!
Vooral dat rode bankstel is tevens helemaal mijn smaak.
Jep meer genieten en die plek van je ziet er goed uit.