Een prima weekend was het. Op West-Terschelling. Had ik al verteld dat ik geen fan van kamperen ben? We verbleven in de haven, op de Nova Cura, een eenmast-klipper met zo?n twintig slaapplaatsen. Mooie hutten waren het, compleet met dekbedden en eigen wastafel. Wat nou tentje, butagas en op je slippers naar het washok. Een nette douche, een wc die je normaal door kon trekken (zo eentje zonder pomp) en een keuken met alles erop en eraan. Het hele weekend hebben we rondgeslenterd in het dorp, op terrasjes gezeten en broodjes gezond gegeten. We keken naar optredens van Ellen ten Damme, een band die covers speelde van Bowie, Beatles en Brood en de barman van caf? Lieman die accordeon speelde boven op het biljart. We zongen ons schor in Caf? De Zeevaart en moedigden het Nederlands elftal aan in hotel Zeezicht. We brachten een middag zittend in het zonnetje door aan het Groene Strand en aten Indische rijsttafel aan boord van het schip. We zagen straattheater, kochten ros? en zonnebrand en dronken juttersbitter om 3 uur ?snachts met de gitarist van de band van Ellen ten Damme (al dacht ik eerst toch echt dat het Herman himself was). Ik kletste bij met een oud-buurman, ging op de foto met het middelpunt van een vrijgezellenfeest en bekommerde me om de bakstag.

We kochten alleen geen kaartjes voor voorstellingen (hadden geen zin om ?s ochtends in alle vroegte net kaarten mis te lopen), crossten niet op een fiets het eiland over en misten de slotact. Ze zeggen dat als je eenmaal naar Oerol geweest bent, je verslaafd bent. Die vlieger gaat voor mij dan niet op. Ik heb een geweldig weekend gehad, maar als je mij nu vraagt ik volgend jaar weer ga? Misschien als er weer een plaatsje vrij is op de NC, maar misschien ook wel helemaal niet.