Ze zeggen niet voor niets dat de laatste loodjes het zwaarst wegen. De mailtjes floepen minuut na minuut in mijn postbus. "Wijzigingen bij hst 3." "Wijzigingen bij hst. 4", "wijziging bij pagina 8" en ga zo maar door. Collega R. en ik zitten tot tegen zessen samen achter de pc, alle wijzigingen te verwerken in het rapport. En dan heb ik het over versie 5674 van het rapport. Dat rapport dat ons zo langzamerhand de strot uitkomt (excusez le mot). Met vierkante ogen van al het computerwerk haal ik een patatje oorlog bij de patatboer op de hoek en plof thuis op de bank neer. Even niets. Even geen wijzigingen meer. Geen taalcorrecties. Ok, nog even een stukje tekst aanpassen dan. Maar morgen om 09.00 uur breien we er definitief een eind aan en gaat het naar de repro. Einde. Punt uit!