De straffe wind blaast me bijna van het fietspad af. In de eerste versnelling fiets ik na mijn werk naar de buurtsuper. Een nieuw windlicht van de Xenos in mijn fietstas. Ik voel me tevreden. Geduld en hard werk zullen binnenkort waarschijnlijk zijn vruchten afwerpen. De honger naar kennis, nieuwe dingen leren, blijft en zal weer worden gevoed.
Tulpen. Ik zie alleen witte. Dan worden het witte. Ik haal twee bosjes uit de emmer. ?Kunt u een van de twee inpakken?? De verkoopster verpakt het bosje witte tulpen in celofaan en niet er een mooi lint aan vast. Het ene bosje gaat straks in mijn windlicht. Het andere geef ik aan mijn moeder. ?Zomaar, voor jou. En omdat je zo blijf sukkelen met je voet.? (Nee, het schiet nog niet echt op met de steunzolen. Te vroeg gejuicht?.)
Even later fiets ik naar huis. Een wedstrijd tussen mij en de wind. De wind wil me van m?n fiets duwen, maar ik zet door. Op het hoekje, bij het plein, tussen twee flats in, twijfel ik of ik zal afstappen en het laatste stukje lopend zal afleggen. Toch maar niet.
Het windlicht met tulpen geeft een fris gevoel in huis. Lente!
Witte tulpen
veertien reacties
@Gypsy: Ja, ik baal ook als een stekker wat dat betreft…
Wat jammer van de voet van je moeder. Ik had een doorgezakte voorvoet tijdens de zwangerschap en na de bevalling was het weg. Daar heeft ze helaas geen kans op. Wens haar maar sterkte.
Die wind was inderdaad heftig vandaag! Sneu van je moeder, hoop dat het snel beter met haar voet gaat.
Zit ik het hele logje te lezen, verwacht elk moment een anekdote over een windvlaag, een gesneuveld windlicht en geknakte rozen!! Gelukkig niet dus. 
wat sh* voor je moeder, hoop dat er verbetering in komt! Tulpen zijn prachtig!!!!Wat lief dat je ook een bosje voor je moeder hebt gekocht. Zal ze heel blij mee zijn!!
Met een volle sporttas op de fiets is ook altijd heel spannend met zulke windstoten. ;)
Ik werd vanochtend zowat terug naar huis geblazen… helaas niet helemaal want het was een mooie smoes geweest om niet te gaan werken
Het is lente, maar gisteren was ook “de dag van de grote woei”. Twee keer achter met pet aan moeten hobbelen
Nog even en je verheugt je zelfs op de grote voorjaarsschoonmaak…
Eindelijk!
Witte windtulpen in een windlicht…. door de woeste lente wind. Heerlijk!
Dat zijn vaak de liefste boeketjes om te geven: ‘‘zomaar”. Doe dat ook vaak bij moeders. Worden we allebei blij van!
Tulpen zijn ook mijn favorieten bloemen en naast dat ze ontzettend vrolijk in huis staan, is het ook niets leuker om ze te geven.
Word helemaal vrolijk van zo’n logje! Behalve van de voet van je moeder, da’s erg sneu natuurlijk.