Op sommige weblogs, lees ik over vrouwen die echt g??n voor hun werk. Die hun hand niet omdraaien voor een 50 of 60 urige werkweek en een sociaal leven dat er af en toe bij in schiet en daar niet om malen. Ik heb er over nagedacht. "Misschien moet ik ook meer voor mijn werk gaan. Er nog meer tijd in steken, nog fanatieker worden en kijken hoever ik kan komen. Na deze opleiding zelfs misschien nog rechten in deeltijd?" Maar ik ben tot de conclusie gekomen dat dat bij mij niet gaat werken: Let's face it, ik ben geen carri?revrouw.
Begrijp me goed, ik leer graag nieuwe dingen en heb een hekel aan routine, maar ben ook erg gehecht aan mijn vrije tijd. Ik ben 'smiddags blij als het weer 17.00 uur is. Ik vind het heerlijk om 's avonds te verdwijnen in een Nicci French of te kijken naar series als Greys's Anatomy of Desperate Houswives. Een leuke baan met dito salaris waar ik ook af en toe nog eens nieuwe dingen opsteek en doorgroeimogelijkheden heb, is voor mij voldoende. De reden dat ik nu een twee-jarige opleiding - en daarvoor een andere twee-jarige opleiding - volg is omdat ik nu min of meer 'onder' mijn niveau werk, ik weet dat ik meer kan. Het werk wat ik doe is leuk en ik heb veel geleerd, maar het is nu tijd om me verder te ontwikkelen. Ik studeer om 'niet stil te staan' om plezier te hebben en ook te houden in mijn werk, want het duurt toch nog een hele tijd voor ik met pensioen ga en het werk dat ik nu doe is nu leuk, maar nog 35 jaar? Nee, bedankt.
Maar na deze twee jaige studie houd ik het voorlopig even voor gezien, voor wat betreft de de combi werk en studie. Een bijscholingscursus van twee of drie dagdelen, zonder examens en studiedruk. Dat klinkt als muziek in mijn oren!
Geen Carri?revrouw
achttien reacties
Ja, omdat sommige vrouwen dat wel erg belangrijk vinden wil niet zeggen dat jij dat belangrijk moet vinden.
Hier heb ik ook wel eens goed over nagedacht. Ik denk dat ik ook geen ?chte carierevrouw ben. Vind het hardstikke leuk om te werken, kan ook wel wat hebben, maar om nou ?ltijd een 60 urige werkweek te hebben lijkt me niks. Nou weet ik zowieso nog niet helemaal wat ‘mijn ding’ is dus het kan nog veranderen. (en of ik daar nou blij mee moet zijn? hahaha!)
Heel goed. Naast werk zijn er nog vele andere leuke dingen.
Mo, ik kan me helemaal inleven in je standpunt, ik beleef het precies zo. Ik voel me alleen wel stilstaan en probeer heel hard om er verandering in te brengen, maar als parttimer iets leuks vinden lijkt wel een haast onmogelijke job. Tenminste, als je iets boven MBO niveau wilt doen. En ook nog niet teveel wilt reizen. Werken staat bij mij ook absoluut NIET op nummer ??n, zelfs niet op nummer twee of drie. Maar een baan waarin je af en toe wat uitgedaagd wordt zonder nou meteen voor carri?revrouw te worden versleten, zou niet gek zijn …!
Ja, muziek, dat is het!!!
ach, volgens mij is het toverwoord “evenwicht”. Ik werk hard en studeer er ook nog naast. Maar ik heb zat avonden voor mezelf en lig op een zondag ook vaak genoeg met een boek op de bank.
en je moet nooit iets doen omdat het anderen het doen.
Ik ben een carriere huismoeder, manager dus 
Laat ik het cliche van de dag er dan maar in gooien:
“Je werkt om te leven, je leeft niet om te werken”
Ik werk om onder de mensen te zijn en omdat ik er veel plezier in heb. Ik ben blij dat ik straks mijn Eerste hulp voor kinderen kan gaan doen, omdat ik dat altijd al wilde, vind het leuk om de vakbladen die er zijn binnen de kinderopvang bij te houden, maar voor de rest ben ik geen cariere-vrouw.
Maar ik zie genoeg mama’s van de kids die dat wel zijn, en ik kan me er niets bij voorstellen.. zeker niet als je kinderen hebt….
M’n werk vind ik leuk en dat moet zo blijven. Vind mijn vrije tijd erg belangrijk. Ik wil niet met pensioen gaan en de vraag krijgen, goh wat heb jij al die jaren gedaan…uhhh, nou gewerkt!Wil nu genieten zolang ik dat kan en niet als ik oud ben. Een goed salaris en een leuke baan is geweldig, uitdaging moet er blijven en daarom leer ik zo nu en dan (cursus hier en daar, of studie voor een jaar), maar m’n vrije tijd, dingen naast het werk vind ik wel veel belangrijker!!Maar goed ieder mens voor zich……
To each their own, nietwaar?
Ik ben ook niet zo van die carri?rewerkers.
Ik ken ze, en ja, ook dat zijn leuke mensen… maar ik heb er zelf weinig mee.
Elke bewust gemaakte keuze op dit vlak is een goede keuze denk ik. Als de boel maar in balans is, en dat ligt voor iedereen anders (zei het vijftig-uren-meisje).
Jamaar.. als je nu w?l voor de carriere gaat, hoef je misschien niet nog 35 jaar en kun je er eerder mee ophouden. Ook dat is een strategie en het overwegen waard wellicht..
@Robtheblob: En dan overlijd ik plotseling over een aantal jaren en kan ik niet meer van die jaren hard werken ‘profiteren’…..
De man van een collega van mij zei een jaar geleden: nog een paar jaar heel hard werken en dan gaan we tijd vrij maken om samen leuke dingen te doen. Hij is afgelopen december overleden. Ze zijn nooit toegekomen aan hun tijd samen.
Ik ga binnenkort naar een 28-uur werkweek. Ook ik ben geen carriere vrouw maar wel heel gelukkig met het leven dat ik leid.
En zo maakt iedereen zijn eigen keuzes.
Ik ben ook zo’n vrouw die > 50 uur in de week werkt, maar er naast nog wel een sociaal leven heeft. En zonder dat sociale leven zou ik ook niet kunnen, want alleen werk is niet goed. Om me heen op mijn werk (op school dus) zie ik veel mensen die dat ook hebben: misschien is het ook wel een tic van leraren om zoveel te werken (en het niet betaald te krijgen). Nu scheelt het ook dat ik mijn werk echt ontzettend leuk vind misschien en ik het daarom minder erg vind om veel te werken. En hopelijk ga ik volgend jaar ook weer studeren.
Als man zijnde voel ik juist de vanuit maatschappelijk oogpunt ongewone behoefte misschien ooit deeltijd-werkman, deeltijd-vader of zelfs compleet huisman (maar dan freelance voor mezelf vormgevend vanuit thuis). Afhankelijk van hoe goed mijn latere vriendin verdient, en natuurlijk van haar baan houdt. Eigenlijk ben ik nooit liefhebber geweest van werken onder bazen en vroeg opstaan. En anders probeer ik er maar mee te leren leven.
Ik kan je helemaal begrijpen en ik had het zelf kunnen schrijven. Ik ben ook geen carierrevrouw en ga zo ipv 5 nog maar 2 dagen werken en ik vind het prima. Ik vind dat werken niet de overhand moet hebben en vind mijn vrije tijd ook heel belangrijk, misschien wel het allerbelangrijkste!