Ik ben van nature vrij onzeker ingesteld. Ik houd van zekerheden en helemaal niet van onzekerheden. Laat mij maar de dingen doen, waarvan ik zeker weet dat ik ze in de vingers heb, dan ben ik op mijn best. Daar voel ik me goed bij. Dat straal ik dan ook uit.
Iets doen wat ik nog nooit heb gedaan, zoals het ontwerpen van nieuw beleid, daar heb ik dus een hekel aan. Ik weet niet of ik het kan. Ik moet me in het diepe storten. Sommige mensen houden juist van zulke uitdagingen, nieuwe dingen. Ik niet echt. Gelukkig weerhoudt het me er niet van om het toch te proberen. Zo sterk is de onzekerheid dus niet. Ik ga er wel voor. Ik leer, hoe tegenstrijdig het ook klinkt, graag nieuwe dingen en wil me graag ontwikkelen. En vaak blijkt gaandeweg dat de onzekerheid steeds minder wordt. De docent vergeleek deze beleidsmodule met een trektocht. Je weet wat je doel is, maar hoe je er komt is nog een raadsel. Een en al onzekerheid.
Het alcoholmatigingsbeleid dus. Vanmiddag het intakegesprek gehad met onze opdrachtgever, een collega van mijn afdeling. Officieel is het college van b&w natuurlijk opdrachtgever en aan (een deel van) hen moeten we het uiteindelijke plan ook presenteren. We hebben gelijk al een bult aan (papieren) informatie meegekregen. De copier draaide overuren en ik hoef mij komend weekend dus niet te vervelen. Volgende week moeten we dan een aantal interviews plannen met organisaties die het beleid uiteindelijk moeten gaan uitvoeren en andere betrokkenen, om vervolgens een probleemanalyse te formuleren. En dat laatste is geen eenvoudige klus ben ik bang. * Krabt eens flink aan haar hoofd*
Maar deze week ben ik vrijdag vrij en in dat lange weekend blijft dan gelukkig genoeg tijd over voor ontspanning!
Oh ja, had de docent van filosofie gemaild. Hij mag officieel geen cijfers mailen, deed dat dus ook niet, maar antwoordde: "....Ik zou me maar niet teveel zorgen maken."
Het begin
vijf reacties
Mo, success met je nieuwe project. Ga er gewoon voor en zie waar het schip strand, je leert er veel van. Over die ondekkingstocht – dat is het helemaal. Toen ik Nederland verliet was het voor mij ook een hele gok, maar ben er nu een stuk sterker van geworden en vind nieuwe uidagingen eng, maar als ik het gedaan heb, dan ben ik apetrots op mezelf. Soms ga je gigantisch op je snufferd, maar later denk ik dan ook weer zoiets van ok heb ervan geleerd en zo moet het dus niet, niet voor herhaling vatbaar!! Leven zonder uitdaging, ja leef je dan wel????……………Success! Ga ervoor zou ik zeggen!!
Jij komt er wel Mo ! Onzekerheid is niet fijn, maar ik zie het als een hele mooie persoonlijke ontwikkeling die je kunt ervaren op werkgebied ! En presenteren kan je al, daar heb je immers je docentenopleiding voor gedaan ! En dat tentamen … ik wed minimaal een 8 !
De laatste docent die dat tegen mij zei, gaf me een 6,5!
Dus… ;)
Ik ben net zo, verkeer altijd in eeuwige twijfel. Ik wil graag nieuwe dingen leren, maar ben tegelijktijd doodsbang dat ik door de mand val.
Dacht ik in het begin van je log toch even dat mijn eigen naam er boven stond! Hihi. Maar weet je wat het leukste is van dingen doen die nieuw/onzeker zijn? De kick als je daarna de bevestiging krijgt dat het goed was. Dat is waarschijnlijk het verhaal van mensen zoals jij en ik. Altijd zoeken naar bevestiging! Succes, ennuhh die cijfers. Minimaal een 8,5! wedden!?