Ooit leerde ik typen op een electrische typmachine. Zo eentje met zo?n typex-lint. Thuis hadden we nog een exemplaar waarbij je je vingers steeds tussen de toetsen kreeg als je niet goed oplette.
Niet veel later mocht ik mijn typkunsten uitleven op, jawel, een echt toetsenbord. Daar zaten we, op de MEAO, in een computerlokaal, achter een computer met MS DOS, groene letters op een zwarte achtergrond. Met zo?n ?onderwaterscherm?. Jammer dat ze dat eruit hebben gegooid. Was reuze handig.
Op het HBO gebruikte ik voor het eerst een muis. Ook zoiets geks. In het begin kreeg ik het gevoel dat mijn motoriek nog wat te wensen overliet. Dat pijltje ging niet altijd de kant op die ik wilde. Tegenwoordig voel ik me al gehandicapt als er zo?n wieltje ontbreekt.
En dan tenslotte, de eerste keer internet. Er ging een wereld voor me open! Beetje surfen en uitproberen. Maar ook dat leerde snel.
En nu gaan mijn ouders, 63 en 66 jaar, binnenkort zelf de digitale snelweg op. Ze krijgen een nieuwe PC m?t internet. En om hen niet helemaal onvoorbereid het diepe in te gooien, heb ik dit boekje voor ze besteld. Natuurlijk zal ik ze in het begin even opweg moeten helpen, maar ik heb ook de stille hoop dat dit boekje hem weer een aantal helpdesk gesprekken met mij zal besparen. Al vind ik het ook wel weer heel leuk om hem dan weer opweg te helpen!
'Nooit te oud voor e-mailen & internet'
Zo hoefde mijn ma ??it echt geen computer…
En wie is er nou het m??st verslaafd, en heeft zelfs een eigen website?