Soms lijkt het of elke week op de vorige lijkt, vliegt de tijd zo snel voorbij en vraag je je soms af wanneer er weer eens iets iets onverwachts, opwindends, spannends, verrassends gebeurt. Maar als ik dan terugkijk op 2005 was het toch eigenlijk best een goed jaar. En was het helemaal geen saai jaar. Beter dan 2004 in ieder geval. En nee, ik ga niet zoals zovele weblogs mijn afgelopen 2005 met u doornemen, maar neemt u van mij aan: ik heb er zin in. Laat 2006 maar komen!

Daar was ik weer eens. Iets eerder dan gepland. Die verdomde logverslaving ook. Maar nee, ik ga niet zoals zo velen met goede voornemens, stoppen per 1 januari 2006. Dat lukt me toch niet
Ik wilde u even deelgenoot maken van mijn beste aankoop van 2005. Het einde van het jaar is voor veel mensen, de tijd van de eindejaarsuitkering en voor die van mij had ik al een bestemming gevonden: een sidetable met spiegel voor in mijn hal. De hal van mijn appartement is namelijk ?huge? en kon dus wel enige aankleding gebruiken.
En laat ik nou gisteren bij een meubelzaak tegen een heel mooi exemplaar aanlopen m?t bijpassende spiegel. Ik vond het geheel in de winkel wat pompeus, maar mijn 'balzaal' kan het goed hebben. Het geheel moet nog een beetje opgeleukt worden, maar nu hoef ik de visite tenminste niet steeds naar de spiegel in de badkamer te verwijzen als ze even hun kapsel/make-up willen bijwerken!

Misschien in het nieuwe jaar wel weer, maar nu ff niet....

Alles ok hier. Heb alleen totaal geen zin om te loggen. Beetje uitgelogd op dit moment. Er is altijd wel logvoer, maar begin me steeds vaker af te vragen waarom ik dat in vredesnaam met de 'halve wereld' zou delen. Om dingen van me af te schrijven? Heb ik geen behoefte aan. Om te laten zien wat voor geweldig interessant leven ik leid? Lekker belangrijk. Om de reacties? Altijd leuk natuurlijk, maar op een gegeven moment heb je dat ook wel weer gehad. Dan maar even niet dus.
Later.....

Om het een witte kerst te noemen is nog te vroeg, maar het was duidelijk wit daar in Bremen. Niet een enkel sneeuwvlokje dat af en toe naar beneden dwarrelde, nee, een echt dik pak sneeuw. De hele stad was voorzien van een wit dekentje. Toen we aankwamen, waanden we ons dus al meteen in kerstsferen. Om bij te komen van de lange busrit doken we gelijk een deutsche Konditorei in. E. nam een chocolademelk, ik een groene thee en allebei kozen we voor een stuk Schokosahne-torte. En zoals dat gaat bij twee vriendinnen die een dagje weg zijn, kletsten we aan ??n stuk door. Na de choco/thee-break nog even naar het toilet, snel de jas weer aan en op naar de kerstmarkt. Zonder na te denken liepen we al kwebbelend richting de uitgang van de Konditorei. Totdat we plotseling luide stemmen achter ons hoorden. We keken om en daar stond de serveerster. Met een stalen gezicht vroeg ze ons vriendelijk doch dringend of we nog even wilde bezahlen! Oeps?.. Dat waren we dus al kletsend, serieus waar, glad vergeten! Met het schaamrood op de kaken betaalden we die Rechnung. Wat kan een mens zich dan opgelaten voelen. Na de tijd hebben we er nog hartelijk om kunnen lachen, maar op zo?n moment kun je wel door de grond zakken!

Het mag dan wel weekend zijn, maar daar merk ik morgenochtend weinig van. Om 06.15 uur gaat mijn wekker namelijk alweer.
Dan maak ik me klaar voor een dag vol Gl?hwein, houten kraampjes met prullaria en vooral h??l v??l mensen. En oh ja, misschien ook nog wel einige Schneeschauer daar in Bremen. Tegen die drukte zie ik wel een beetje op, maar dan neem ik wel een extra Gl?hweintje.

Al surfend kom ik op Viva.nl de volgende vraag tegen:

Als geld geen rol zou spelen, wat zou jij dan aan je lijf veranderen?

Een cupmaat meer? Vollere lippen? Weer lang haar? Mijn antwoord? Eerlijk? Niets. Ik ben eigenlijk best tevreden!

Vanmorgen toen ik op mijn werk zat, dacht ik al: Het wordt ?m niet vandaag. Besloot gelijk die middag twee uren verlof op te nemen. Maar dan nog is 7 uren werken een hele lange dag. Ze-ven u-ren! Helemaal als je nog steeds verkouden bent. En die verkoudheid maar niet over wil gaan. En je de hele dag zin hebt in zoetigheid.
Zo?n dag laat ik het liefst ongemerkt aan me voorbij gaan. Gewoon een ram op die wekker, je omdraaien en weer verder slapen. En dan de dag erna weer wakker worden met een tophumeur en een fitheid waar je U tegen zegt.
Maar vandaag zit het er niet in. Die sportschool kan me vanavond even gestolen worden. Deze meid gaat straks een hapje eten, afwassen en daarna in pyjama op de bank voor de tv, Big Brother kijken. Inderdaad ja, ik ben ??n van dat 'clubje-uitstervende-tv-kijkers-dat-nog-BB-volgt'. Laat mij maar fijn een avondje mokken en chagerijnig zijn.

Tja, als de sneeuw nog niet met bakken uit de hemel wil vallen, dan regelen we het zelf wel even.

Dan heb je dus 11, bijna 12 weken lang gezwoegd en geploeterd om een appartement aan de Brouwersgracht picobello in orde te krijgen, bovendien is je relatie erdoor naar de kl*te gegaan. En dan brengt datzelfde appartement bij de veiling ook nog eens NUL euro meerwaarde op. En ga je dus met niets naar huis. Ja, een kapotte relatie. Meedoen aan Het Blok 2006? Ik zou het niet doen.

Ik zocht al een tijdje naar de juiste en vanmiddag in de pauze liep ik er tegenaan. Een kort spijkerrokje. Staat altijd leuk met zwarte panty en dito laarzen. Ik had hem eerst gepast met blote benen. Lastig, want zo midden in de winter staat dat voor geen meter. Bovendien twijfelde ik of ie misschien niet te kort was, maar de winkeljuffrouw gaf me een 'zwarte paspanty' en toen stond het gelijk een stuk beter.
Na deze en deze heb ik nu de smaak te pakken gekregen. Als ik niet uitkijk verander ik nog eens van een spijkerbroekenmeisje in een rokkenmeisje!

Wat hebben al die mensen toch met "poedelnaakt"!!?

19:18 [G] Poedelnaakt
17:54 [G] rozenfoto
17:54 [G]
17:26 [G] surprise gedicht
16:55 [G] sudoku mastercla?
00:40 [G] poedelnaakt
15:27 [G] glazenwassers
14:28 google.startpagina.n?
22:18 [G] quirijne g
14:42 [G] kievitenpopulati?

Nu alleen de kerstboom nog........

Ze liep er al een tijd mee rond en het werd steeds erger. In het ziekenhuis konden ze niets zien op de foto?s. Gedacht werd aan een ge?rriteerde pees. Dus hoppa, been drie weken in het gips. Loopgips, maar daar kun je nog niet veel mee. "Ik kan vast nog wel een eindje fietsen", zei ze nog. Maar ook dat is lastig als je je voet niet bewegen kunt. Maar de pijn werd minder en minder. Ze was weer helemaal positief. "Als dat rottige gips er straks af is, ga ik weer naar de bibliotheek voor nieuwe boeken en langs de kapper. Kleurtje erin, bijpunten. Dan ben ik er weer helemaal!" Ik dacht nog: ?Als het nu straks ook maar ?cht over is.?
Het gips is er nu een paar dagen af. In het begin had ze veel last van spieren die ze drie weken niet gebruikt had, maar dat zou weer over gaan. Vannochtend was ik er even. Ik maakte er een grapje over. Niet wetende dat ze weer meer last had van haar voet. De pijn was weer terug. Ze ziet het een week aan en gaat, als het niet verbetert, weer langs de orthopeed. Hij had het woord 'steunzolen' al even laten vallen, maar wilde eerst gips proberen. Ze baalt ervan, van haar pijnlijke voet. En als mijn moeder ergens van baalt, dan baal ik ook. Ze gaat vaak even de stad in en maakt graag wandelingen met mijn vader. Maar nu zit die stomme pijnlijke voet in de weg. Mijn moeder baalt en ik baal met haar mee.

Over het algemeen ben ik een verbaal vrij druk persoon. Met andere woorden ik praat graag. Als ik bij mensen ben die ik goed ken en ik zit lekker in m?n vel, of juist helemaal niet, dan kan ik honderduit praten. Zo stil als ik ?s ochtendsvroeg bij het opstaan ben, zo druk ben ik ?s avonds. Toen ik nog samenwoonde, begon het al bij de autorit van het werk naar huis. Ik was op dat moment meestal de spraakwaterval van ons twee. En ?savonds in bed was ik ook altijd degene die het langst bleef ?doorlullen?. Soms ging ik zelfs nog door als hij al bijna in dromenland vertoefde.
Ik praat graag. En nu ik weer alleen woon, gaat dat dus iets minder gemakkelijk. Als ik na het werk thuiskom, is er niet even iemand om mee te kletsen. Dus wat ga je dan doen? Juist, tegen jezelf praten. En deste langer ik alleen woon, deste meer praat ik tegen mezelf. Niet dat ik alles wat ik meegemaakt heb thuis nog een keer voor mezelf herhaal, maar bij alles wat ik doe heb ik wel een ?paar opmerkingen? tegen mezelf. Alsof er nog een tweede persoon in huis rondloopt.
En juist nu ik ter bevordering van het genezingsproces van dat zere keeltje van mij, na een dag praten op het werk, maar beter even mijn mond kan houden, merk ik hoe lastig dat is! Wat krijgt een mens toch eigenaardige gewoonten als hij alleen woont?.

Die verrotte winter. Ik ga naar mijn werk in het donker en ik kom thuis in het donker. En als ik ?savonds thuis ben, heb ik bijna alleen nog maar zin om te slapen. Over drie-en-een-halve week is het 2006 en aan het begin van zo?n nieuw jaar heb ik ook altijd het gevoel dat de lente er alweer snel aankomt.
Het zo weer zomer is.
Je zonder jas buiten loopt in het zonnetje.
Je je in moet smeren om zonnebrand te voorkomen.
Je ros? drinkt op het terras en er geen eind aan de lome avonden komt.
Je langs de vloedlijn loopt met de zon in je rug.
Je met je blote voeten door het zand banjert.
Je oneindig veel ijsjes??..
Wakker worden Mo!!!!! Vergeet het maar hoor. Er komen namelijk nog h??l wat van die donkere dagen aan. Even volhouden dus maar, vrees ik.

- chocoladeletter melk
- chocoladeletter melk met hazelnoot
- Ici Paris XL cadeaubon
- ?Het kleine boek van de Vrouwenwijsheid?
- twee gedichten

Het is me gelukt. Het laatste gedicht is nu ook af. Alles nog even inpakken en dan heb ik het weer gehad.
Ik ga nu lekker naar bed, want ik voel me waardeloos vandaag. Geen kater, maar ik heb wel een verkoudheid te pakken en als ik slik voelt het alsof er een stuk prikkeldraad in mijn keel hangt.

Bij gebrek aan dicht-inspiratie doe ik maar een beroep op u. U wilt me vast wel een eindje op weg helpen.
Dit is het cadeau:

Een thee/koffiemok van Blond
Het is voor een spontane, beetje drukke collega met een luide stem en lach die wel houdt van een praatje. Zij werkt nog niet zo heel lang bij onze sector.

Er is geen limieit gesteld aan het aantal te plaatsen reacties, dus ik zou zeggen: leef u uit. Geef mij al uw creatieve en uiteraard rijmende zinnen c.q. woorden. U heeft tot morgenmiddag 12 uur de tijd. Zet ?m op!
Alvast bedankt voor uw enthousiaste medewerking.

Geen discotheek met als bezoekers pubers van 15 jaar en jonger met teveel kauwgum, teveel gel in het haar, te weinig kleren aan, ontblote buiken met navelpiercings, techno-dreunen, nike en adidas en handtasjes midden op de dansvloer.
Wel diezelfde discotheek, maar nu met bezoekers die er 15 ? 20 jaar geleden ook kwamen en jaren 80 en 90 muziek.
Vanavond ga ik naar de VAT ?69 re?nie. Terug in de tijd, alleen staat mijn pa nu niet om half drie aan de andere kant van de weg te wachten tot ik weer naar buiten kom.
Ik heb er zin in. Daarom wel balen dat ik nu net vannochtend wakker moet worden met een beginnende keelpijn die wel eens over zou kunnen slaan in verkoudheid. Jammer dan, hebben we nu dus even geen tijd voor!