Voor de nieuwsgierigen onder ons. Ik stond in de rij bij de kassa bij Intertoys, om de Rubic kubus die ik voor mijn neefje wilde kopen, af te rekenen. En vanuit mijn ooghoek zag ik een grote stapel dozen staan, spellen waren het, van Ravensburger. En de titel van het spel? Bunny Hop! Ik had al een ander cadeau voor mijn nichtje gekocht (de enige echte supermarktkassa), maar nieuwsgierig als ik ben, griste ik snel een doos van de stapel, keerde de doos om en op de achterkant van de doos stond o.a. vermeld: ?Een spannende konijnenrace?.. Met als doel een verleidelijke wortel.?
Nu nog Rikmuizenschrik....

Iemand enig idee waarom dat speelgoed altijd in de meest onmogelijke verpakkingen wordt verkocht?

Ik heb gisteren vernomen dat de Sint dit jaar bij ons een dag eerder komt, op zondag dus. Niets aan de hand, zou je zeggen. Helaas betekent dat dan wel dat ik een dag minder heb voor het fabriceren van een gedicht. Inderdaad, ik ben iemand van het laatste moment?..
Naast twee gedichten moeten er nog drie cadeaus gekocht worden, waaronder iets voor mijn nichtje van zes. Ze heeft eigenhandig een verlanglijstje gemaakt voor de beste man met daarop onder anderen en ik citeer:
"magnetron;
strijkkralen;
Bunny Hop;
Rikmuizenschrik??
en last but nog least, jawel een ?supermarktkassa?.
Dit alles deels met links, deels met rechts geschreven (het schijnt dat kinderen van haar leeftijd nog zowel links- als rechtshandig kunnen zijn), in een handschrift zoals je dat van een zesjarige mag verwachten. Maar desalniettemin knap geschreven voor een kind dat nog maar een half jaar met letters stoeit. Ik denk dat ik morgenmiddag gelijk maar even bij Bart Smit binnenloop en de eerste de beste verkoopster aanklamp, want als ik zelf op zoek moet naar Bunny Hop dan kon het nog wel eens een lange zoektocht worden.

Gisteravond was het zover. De single en videoclippresentatie van The Secret in Scooters. De keren dat ik in Scooters geweest was, was het er niet echt druk. Een handjevol mensen aan de bar en dan had je het wel gehad. Ik was dan ook vol verbazing toen ik bij binnenkomst zag dat de hele tent vol was. Vrienden, familie, collega?s, stamgasten ?n Echte Vrienden van de band.

De single had ik al in huis, besteld bij The Music Store. Het optreden was zoals verwacht, harstikke goed, de clip was origineel, kortom een hele geslaagde avond, daar in Scooters.

Om nog even op die Echte Vrienden terug te komen. Vriendin E. en ik verbaasden ons over het enthousiasme van bepaalde mensen. Mensen van wie wij dachten: Wie is dat in hemelsnaam? Een vrouw begroette en complimenteerde M., zangeres van de band, alsof het haar beste vriendin was. ?Zeg M, wie is die vrouw daar eigenlijk?? M. keek opzij en antwoordde: ?Geen idee. Ze is er altijd als we optreden, maar wie ze is? Geen idee.?
En van het ene op het andere moment wisten we het, E. en ik: D?t zijn ze. Dat zijn de ?chte Vrienden, waar Doe Maar over zingt.
?Als je wint heb je vrienden, rijen dik, ?chte vrienden.?

Dit logje is niet bestemd voor kinderen onder de 8 jaar.

Dit jaar doen we met de familie weer eens aan Sinterklaas. Mijn nichtje van zes gelooft nog in de Goedheiligman dus het lootjes trekken moest vrij sneaky gebeuren. En het blijft helaas niet bij een cadeautje, er moet namelijk ook een gedicht bij. Op de avond zelf zorgt het altijd voor hilarische momenten, maar bij de voorbereiding is het meer van ?hoe schuif ik dit zo lang mogelijk voor me uit.?

Vannochtend had ik mijn pa aan de telefoon.
?Ik zit achter de computer en ben met mijn gedicht bezig. Nu heb ik het uitgeprint, maar de lettertjes zijn zo klein. Kan dat ook anders??
Eerst de tekst maar eens in zijn geheel selecteren met ?control? A. Hij zocht driftig op het beeldscherm naar de letters CTRL, tot ik hem andermaal vertelde dat hij die moest vinden op zijn toetstenbord. Ok, hij zag nu een zwart blok, geslaagd.
Het lijkt zo makkelijk, maar wat doe je als hij het blokje bovenaan in de werkbalk met lettertype en ?grootte niet kan vinden? Dan leid je hem er maar naar toe via Opmaak en Lettertype. Dat lukte gelukkig wel.
Ik had weer even diep respect voor de jongens van de helpdesk bij ons op het werk. Alleen krijgen zij geen mannen van 66 aan de telefoon die zo?n vier jaar geleden voor het eerst achter een computer zaten.

Mijn pa en ik op het 12,5 jarig huwelijksfeest van mijn zus en zwager.

Door de studie lees ik de laatste tijd wat minder, maar Roodkapje heb ik nu eindelijk uit. Ik vond het een mooi verhaal, maar het tempo lag wat laag. Ik voelde niet 'de drang' om door te lezen. Het boek had me niet in zijn greep.
Ik ben eigenlijk wel blij dat ik het nu uit heb en aan een vers boek kan beginnen:

Vannochtend zat ik al om half 10 op de fiets richting supermarkt. Er was zeer slecht weer voorspeld. De zon scheen. Even langs zus voor een vers boek. Zij had nog wel een paar die ik nog niet gelezen had. Bakje thee, stuk hjerfstkoek. 10 uur weer naar buiten. De zon scheen nog steeds. Boodschappen gehaald. Eenmaal weer buiten scheen de zon nog steeds. Hoezo noodweer?! De lucht is hier blauw en de zon schijnt hier, 13.16 uur, nog steeds!

Toen ik aan het begin van de nieuwe module stond, dacht ik: "Ethiek en samenleving, oftewel filosofie: wat moeten we daar nu mee?!!" Ik zag er tegenop. Was bang dat het mij te abstract zou zijn. Geen concrete wetteksten zoals bij bestuursrecht, maar vage uitspraken van nog vagere wijsgeren. Geen stampvak. En laat ik nou juist heel goed zijn in stampvakken. Woordjes, zinnen, complete teksten, laat mij maar stampen. Wetsartikelen en jurisprudentie toepassen dat gaat ook nog, maar vakken waarbij je stellingen moet interpreteren, moet kunnen uitleggen wat de visie van een Kant of een Descartes is over een bepaald onderwerp, dat is mij veel te ongrijpbaar.
Maar nu ik ??n les gevolgd heb en een aantal artikelen en paragrafen in het boek gelezen heb, ben ik zowaar geboeid geraakt door dit vak. Ok, een goede docent is het halve werk en meneer K. is er zo ??n, die geeft boeiend les. Hij houdt het luchtig. En dat is wel nodig bij een vak waar je gevraagd wordt je hersens eens goed te laten kraken.
Zo vaag als de meeste mensen denken, is het naar mijn mening helemaal niet. Je leert de andere kant van dingen bekijken. Je leert na te denken over begrippen als verantwoordelijkheid, macht, politiek en rechtvaardigheid. Je maakt kennis met de denkbeelden van filosofen als Descartes, Kant, Socrates en Freud en je discussieert met elkaar.
Is alles in het leven voorbestemd, of heb je je leven in eigen hand. Bestaat er zoiets als een ziel of is de mens als een machine die er gewoon mee ophoudt als bepaalde onderdelen defect zijn. Hoever gaat de verantwoordelijkheid voor de handelingen die je verricht. Zo maar een paar vragen waar je uren over na kunt denken.
Nu zal het vak in mijn opleiding vooral toegespitst zijn op het werken bij een overheid, op het werk van een beleidsmedewerker/adviseur. M.a.w. hoe interpreteer je een ander zijn of haar gedachten, hoe ga je daarmee om. Wat doe je als een wethouder je vraagt een stuk te schrijven waarbij je zijn mening over een bepaald onderwerp moet verdedigen naar buiten toe, terwijl dit totaal indruist tegen jouw mening en idee?n daarover? Hoe ga je daarmee om?
Voorlopig blijf ik nog geboeid door dit vak en kan dit alleen maar in mijn voordeel werken bij het bereiken van mijn doel: minimaal een 5,5 halen!

Morgen om half 10 heb ik mijn functioneringsgesprek. ?Baas? heeft me al laten weten dat het niet echt zal gaan over hoe ik mijn werk doe, aangezien dat wel snor zit. Hij vroeg me alvast wel eens na te denken, als voorbereiding op het gesprek, over mijn toekomst binnen de sector. Hoe ik die voor me zie. En die toekomst is al zeer nabij. Namelijk als mijn collega terugkomt van zwangerschapsverlof. Dan zitten we, inclusief haar vervangster, met drie op dezelfde functie. Een functie waar 1,5 fte genoeg is.
Ik hoef niet lang na te denken over hoe ik mijn toekomst zie. Dat is, als het even kan, als ??n van de secretarissen van de bezwaarschriftencommissie. Ik volg nu een juridische opleiding en hoop zo mijn kennis voldoende op te schroeven om adviezen voor de commissie te kunnen leren schrijven. Dat doe je namelijk als secretaris. Je bent bij de hoorzittingen aanwezig, maakt daar een verslag van en schrijft ook het uiteindelijke advies van de commissie aan burgemeester en wethouders. En die adviezen worden niet echt voorgekauwd door de commissieleden. Vaak blijft het bij een paar uitspraken en wat discussie over welke kant het op moet met het bezwaar en jij als secretaris mag dat dan uitwerken. Een hele uitdaging ? om maar weer eens met een clich? te smijten ? lijkt het me. Het zal mij benieuwen wat ?baas? voor mij in petto heeft en in hoeverre mijn wensen daarin passen!

Update: Baas zijn plannen aangaande mijn toekomst binnen de sector komen heel aardig overeen met mijn idee?n daarover. Altijd fijn om te horen!

Op hun site staat:
"JAN is het nieuwe lijfblad voor 30+ vrouwen met een overvol, superdruk, fantastisch en soms ingewikkeld bestaan."
Het is best een aardig blad om zo nu en dan te lezen, maar bij zinnen als die hierboven begin ik toch lichtelijk allergische reacties te vertonen.

In mijn hoofd heb ik, de hoofdprijs, een bedrag van ?100.000,--, al tien keer uitgegeven. Wat zal ik ermee doen? Een auto kopen, een complete nieuwe garderobe, een ander huis of toch maar een deel op een spaarrekening zetten? Maar helaas, de hoofdprijs van de Grote Clubactie 2005 gaat ook dit jaar aan mijn neus voorbij. 0767388 is NIET het winnende nummer.

Tja, het wordt zo langzamerhand steeds hetzelfde liedje, maar het was weer eens een uitermate gezellige avond met de meiden van mijn werk. Geen enkel onderwerp bleef onaangeroerd. Werk, collega?s, mannen, kinderen, nog meer mannen?
N. had heerlijke nasi gemaakt en wij hebben weer even mogen genieten van haar dochtertje I. Wat een vrolijke meid is dat toch! Zulke avonden zijn goud waard en ik geniet er volop van. Op zulke momenten besef ik weer waarom het zo belangrijk is om in het NU te leven.

Sinds vandaag heb ik opeens weer ontzettend last van mijn rug. Nee, geen vrouwelijk probleem. Twee jaar geleden, volgens mij ook rond deze tijd, was het hetzelfde liedje. Toen waren het gespannen spieren onderin mijn rug. Stress-klachten eigenlijk. Ookal ben ik totaal niet gestresst, het voelt nu weer hetzelfde. Bij een 'Mensendieck-mevrouw' kreeg ik toen oefeningen voor o.a. ook mijn rug (ik kwam voor mijn nek en schouders), aangezien ik nogal een holle rug heb en dus een verkeerde houding. Ik geloof dat ik het schriftje waar ze de oefeningen elke week voor me in schreef, maar weer eens uit de kast moet halen. Bah.

Update: Duidelijk een gevalletje gespannen spieren. Net een uurtje gesport en het voelt gelijk een stuk beter. De rest van de avond maar even rustig aan.

Mijn zus en zwager zijn vandaag precies 12,5 jaar getrouwd. Een hele lange tijd alweer en ik vind het knap. Ik kan nog niet eens een relatie langer dan 2,5 jaar in standhouden, laat staan een huwelijk van 12,5 jaar.
Al jaren zeuren mijn ouders en af en toe ook ik, hen aan hun hoofd dat ze eens een keertje met z?n twee?n op vakantie moeten gaan, een weekendje weg zonder de kids. Mijn ouders roepen er dan steevast achteraan: ?Dan passen wij wel op M. en I., hun kinderen. En toch komt het er nooit van. Of ze het niet willen, of dat ze bang zijn dat de kinderen teveel verwend worden bij opa en oma, ik heb geen idee.
Maar nu kunnen ze er niet meer onderuit. Ze gaan hoe dan ook vier dagen met z?n twee er tussenuit. Wij, mijn ouders en ik, hebben hen vanmiddag namelijk een Hotelbon cadeau gedaan, inclusief zakgeld. Geld geven leek ons ?n niet leuk ?n dat kunnen ze stiekem weer ergens anders aaan besteden dan een weekendje weg. Nu ?moeten? ze wel. Ze hebben de keus uit ruim 3000 hotels.
Ze reageerden gelukkig enthousiast en mijn zus begon gelijk in de hotelgids te bladeren op zoek naar een hotel in de stad waar ze graag een keer heen zou willen: Antwerpen. Het is altijd moeilijk mensen die ?alles? al hebben, een leuk cadeau te geven, maar ik denk dat wij er redelijk in geslaagd zijn! Zondag a.s. is het offici?le feest, compleet met bruidsgebak en een etentje. En met zo?n feestje in het vooruitzicht, kom ik de werkweek wel weer door.

Het is zondag. Ik heb twee ochtenden heerlijk kunnen uitslapen. Geen wekker die me eraan herinnerde dat ik die dag weer een hoop te doen had en o.a. de boeken weer in moest. Ik kan de examenstress, die ik onbewust toch opgebouwd had, weer loslaten.
Ik had vandaag zowaar zin om mijn huis schoon te maken, de gebruikte boeken op te ruimen en me zo weer een beetje voor te bereiden op een nieuwe zes weken. De boeken en aantekeningen ?gemeenterecht? liggen op de plank. De schooltas is weer leeg. Klaar om de boeken voor de modules ?bestuursrecht? en ?Ethiek en Samenleving? voor me te gaan vervoeren. Het is weer een beetje netjes in huis. Geen memo?s overal meer met flarden van artikelen en jurisprudentie. Geen boeken en kranten die rondslingeren.
Het is fijn als je een vak steeds na een aantal weken af kunt sluiten met een examen. Zo begin je iedere keer weer ?met een schone lei?. Morgen en dinsdag nog een beetje vakantie in mijn hoofd en dan woensdag weer naar school. En die eerste schooldag sluit ik ontspannen af met een etentje met vriendinnen/collega's. Ik ben er weer klaar voor.

Dit was wel nodig!

Het was een pittig examen. En het was heel veel. We hadden 2,5 uur de tijd en die heeft iedereen, zonder uitzondering, volledig moeten benutten. Ik heb dus 2,5 uur achtereen zitten pennen, af en toe iets opzoeken en weer verder pennen. Tijd om veel na te denken, je thee op te drinken en de opdrachten nog eens een tweede of derde keer door te lezen was er bijna niet. Ik was doodop en voelde een lichte hoofdpijn opkomen toen het tijd was om de acht A4-tjes tekst in te leveren die ik had volgepend. Ik ga er vooralsnog maar vanuit dat van die acht kantjes er toch minimaal wel 60 procent goed moet zijn. Thuis gekomen snel een paar boodschappen gehaald, wat gegeten en vanavond lig ik voor pampus op de bank.

En voor Bol heb ik ook nog een mededeling aangaande jullie opmerking: ?Op werkdagen voor 17.00 uur besteld, morgen in huis.? Willen jullie deze opmerking alleen plaatsen als jullie het ook waar kunnen maken!

Zoals ik eerder al schreef, had ik voor mijn vader en mezelf een sudoku-puzzelboekje gekocht.
Gek werd hij ervan! Hij kwam er vaak niet uit, spiekte bij de oplossingen achterin het boekje, gumde zich een ongeluk, legde het weer weg en probeerde het opnieuw. Totdat ik nog eens naar de voorkant van het boekje keek. En langzaam drong het tot me door: * * * * VIER STERREN. Ik surfde naar de website van Denksport en daar stond het: "Voor de gevorderde liefhebber van sudoku-puzzels is er nu ook Tazuku Sudoku Masterclass." Ik heb die arme man opgezadeld met een boekje voor gevorderden! Vanavond nog maar even langs de supermarkt om het goed te maken met een beginners-versie.

Als je met vriendinnen een weekendje weggaat en er eentje logt, net als jij, dan volgt er geheid een gesprek over het loggen. Zo ook E. en ik, terwijl we ons broodje lauw vlees opaten bij de Notaris. Het broodje lauw vlees, dat warm had moeten zijn. Als troost kregen we nog een drankje aangeboden, wat de teleurstelling weer enigszins goedmaakte.

Maar goed, het loggen dus. E. en ik kunnen bijna wel een ?weblogmeeting-voor-twee houden, want als het onderwerp loggen eenmaal ter sprake is gekomen, dan zijn we niet meer te stoppen.

Welke logs we graag lezen (nee, ik ga geen namen noemen!), waar we wel en niet over loggen en van welke schrijfstijl we houden . Dat blijkt toch vooral de doe-maar-gewoon-schrijfstijl te zijn. Geen hoogdravende, maar juist de eenvoudige levendig geschreven teksten over alledaagse dingen, spreken ons beide het meest aan.

En dan zijn er natuurlijk de log-rituelen. Zo heb ik een blocknote en pen naast mijn bed liggen. Want juist als je ?s avonds in bed ligt, tot rust komt en de dag aan je voorbij trekt, komen de verhalen naar boven. Dan komen er precies de juiste zinnen in me op. Is dit niet ?s avonds voor het slapen gaan, dan gebeurt het wel juist op die momenten dat je net even geen pen en papier bij de hand hebt. Ook hebben we beide last van de talloze momenten die je meemaakt, waarop je denkt: Hier moet ik over loggen!!!

En vaak trek je er meer tijd voor uit dan je eigenlijk lief is. Je neemt je voor alleen even je eigen site te checken op reacties en een uur later zit je nog achter die pc, want en passant wil je toch stiekem ook wel even kijken of persoon x of y alweer een nieuwe log heeft geplaatst En via hem of haar kom je weer bij ?nieuwe?, voor jou nog onbekende loggers terecht.

Conclusie: We hebben beide een haat-liefde verhouding met het fenomeen loggen. We kunnen er soms niet met, maar ook niet zonder!

Mieke schreef er al over. Ook ik heb er last van. En bij mij komen de klachten meestal in de herfst als het weer wat kouder wordt buiten. Het is altijd even afwachten wanneer het weer zover is, maar toch begon het ook dit jaar op een onverwacht moment.
Afgelopen weekend. Het was heerlijk weer. De zon scheen en we liepen in Alkmaar over de markt. Mijn handen voelden al enigszins koud en nadat we een tijdje over de markt geslenterd hadden, voelde ik het weer opkomen. Of eigenlijk ik voelde steeds minder. Mijn vingers werden gevoelloos en spierwit, door de kou. Gevolgd door tinteling en een stekende pijn. Dus zijn we gelijk maar richting de H&M gelopen en en even later liep ik daar in Alkmaar rond met een paar zwarte fleece-handschoenen aan. Terwijl sommige mensen hun zomerjas nog droegen, liep ik er lekker winters bij. Toch best een beetje genant. Maar liever mijn handschoenen aan met 14 graden dan die pijn in mijn vingers!

Vriendin S. had het meegenomen voor tijdens haar reis naar Nederland en is er verslaafd aan. Sudoku. In Alkmaar twee boekjes gekocht. Eentje voor mijn vader, die af en toe wel eens puzzelt en een exemplaar voor mezelf. Net had ik hem al aan de lijn. "Je moet het wel met potlood doen hoor, want in het begin blijf je krassen." En even later zaten we allebei met het boekje op schoot en probeerde hij mij "zijn uitgevonden systeem" uit te leggen. Hij was al de hele avond bezig. Ik vrees dat ik het boekje maar dicht moet laten, anders kon dit wel eens verslaving nr. 2 (loggen is nr. 1) gaan worden!

Ik had in de week voor ons uitje al een paar strippenkaarten gekocht. De reis van mijn woonplaats naar Alkmaar kon dus beginnen, want ik beschikte over geldige vervoersbewijzen. Dat dacht ik althans.
Ik stond in de rij bij de bus en al gauw bekroop mij een onbehaaglijk gevoel? Bijna iedereen zei tegen de busschauffeur: ?Een enkeltje Alkmaar graag.? Ze kochten een kaartje! Stempelen en doorlopen was er bijna niet bij. Eindelijk was ik aan de beurt en met enige argwaan in mijn stem vroeg ik de chauffeur of de strippenkaart soms niet geldig was in de Interliner. ?Die is wel geldig, alleen niet op de Afsluitdijk.? Met andere woorden om naar Alkmaar te reizen ?per strippenkaart?, kost het je 24 strippen en 4,90 euro extra voor het stukje Afsluitdijk. Koop je los een kaartje dan kost het slechts 14,10 euro. Een stuk goedkoper dus! Ik had alleen bijna geen contant geld bij me en in de bus kon je natuurlijk niet pinnen. Deze bus ging vast en zeker vertrekken zonder mij erin!
Gelukkig had ik een geweldige buschauffeur getroffen. Hij raadde mij aan even snel te gaan pinnen op de hoek. Dan zou hij wel even wachten. Zo kon ik toch nog mijn bus halen. Ik ben nu alleen wel erg nieuwsgierig waarom die strippenkaart niet geldt op de Afsluitdijk!

Update: Dimitri heeft het antwoord op mijn brandende vraag gevonden! Zie in de reacties.

Schoorl, Golden Tulip, Bergen, Fabel's (een aanrader!), heerlijk eten, ros?, rozig, Alkmaar, de Notaris, De Buren, shoppen, kletsen, Egmond aan Zee, wandelen langs het strand, uitwaaien, veel zon, handschoenen en fijne gesprekken
De verhalen volgen .... Voor de ongeduldigen onder ons, verwijs ik je nu eerst even naar medelogster en vriendin E.

Nog even opruimen, wasje draaien, wat boodschappen in huis halen voor volgende week en mijn tas inpakken, want morgen ga ik twee dagen met deze meiden naar Schoorl en Alkmaar!

Het copieer/printapparaat bij ons op de gang is de laatste dagen zo vaak in storing dat ik het niet eens meer hoor als hij weer binnenstebuiten gekeerd wordt door een collega, op zoek naar het vastgelopen stuk papier. Het hoort zo langzamerhand bij onze sector. De monteur wordt al bijna beschouwd als "??n van ons".
Als het apparaat weer eens van slag is, loopt binnen no-time de gang vol met collega's die hun printje komen ophalen en blijven hangen om te kijken of zij misschien de oplossing voor de storing weten te vinden. Ja, eigenlijk is het een soort ontmoetingsplek geworden. Een ontmoetingsplek voor ambtenaren.
Best gezellig zo'n storingsgevoelige copi?r!

Daar gaat ie dan:

Quirijne

1. heet eigenlijk Monique, maar veel mensen noemen haar inmiddels Mo.
2. is 31 jaar, maar wordt meestal jonger geschat.
3. is single.
4. baalt er soms best van dat ze alweer 31 en single is, maar over het algemeen is ze best gelukkig.
5. bezit een appartement, op 5 minuten van het centrum en haar werk.
6. haar favoriete kleur is rood.
7. ruikt graag naar Romance van Ralph Lauren, Lovely van S.J. Parker of Oceanus van de Bodyshop.
8. houdt van frisse geurtjes.
9. maakt graag lasagne en kan daar dan gelijk een hele week van eten.
10. werkt als vergunningverlener bij de overheid.
11. volgt de studie HBDO-AJZ aan de Bestuursacademie en hoopt deze medio 2007 af te ronden.
12. vindt bestuursrecht een super interessant vak.
13. zou, als ze het overnieuw mocht doen, rechten hebben gestudeerd. Ze denkt niet dat ze daar nu nog de puf voor heeft.
14. heeft last van faalangst, maar heeft tot nu toe gelukkig wel altijd voldoendes gehaald.
15. heeft lenzen geprobeerd, maar houdt het toch bij een bril, die haar niet misstaat.
16. houdt al sinds 27 maart 2004 een weblog bij. Eerst bij web-log.nl en vanaf maart 2005 met een eigen domein, gehost door Bob.
17. is meer dan eens met loggen gestopt en toch ook weer begonnen. Kortom, ze is verslaafd.
18. is vrij klein, 1.63m en weegt ca. 51 kg.
19. heeft een lichte huid en her en der een paar sproetjes.
20. is soms best onzeker en perfectionistisch.
21. heeft een aantal fijne kookboeken in de keuken staan, met de meest vurrukkullukke recepten, maar gaat toch vaak voor de bekende en eenvoudige gerechten.
22. heeft een talenknobbel en volgde met succes de lerarenopleiding Frans.
23. woonde drie maanden voor haar studie in Chartres, 80 km van Parijs.
24. is gek op Parijs (en Londen in kersttijd), maar komt er naar eigen zeggen te weinig.
25. kwam er na een jaar lesgeven in de onderbouw achter, dat politie-agentje spelen niet voor haar weggelegd is. Heeft evenwel grote bewondering voor mensen die er wel talent voor hebben.
26. heeft nog steeds goed contact met drie vriendinnen van de lerarenopleiding. Minimaal eens per jaar gaan ze een weekendje weg.
27. heeft ook twee hele goede vriendinnen die ze van de MEAO kent.
28. heeft via haar werk een clubje vriendinnen met wie ze ca eens per twee maanden gezellig samen gaat eten.
29. hecht veel waarde aan al deze vriendschappen.
30. gaat graag uit met collega?s en vriendinnen.
31. drinkt sloten thee en water. Haar favorieten zijn groene thee, herfststorm, after diner spice en Earl Grey.
32. vindt af en toe een sapje ook best lekker. En als ze uitgaat, drinkt ze zoete witte wijn, malibu cola of dropshot.
33. danst graag als ze uitgaat. Ze houdt er niet van de hele avond stil te zitten op een kruk.
34. heeft een aantal jaren aan jazzdance gedaan, op wedstrijdniveau.
35. luistert naar allerlei soorten muziek, van rock tot klassiek en van pop tot trance.
36. loopt het liefst in een spijkerbroek rond, maar draagt ook steeds vaker een rok.
37. gebruikt af en toe lipgloss.
38. heeft half lang blond haar in lagen met slag.
39. leest graag boeken van Nicci French, Karen Fossum en Unni Lindell.
40. groeide op in de stad, maar woonde ooit twee jaar samen in een dorp.
41. heeft, toen die relatie uitging, vijf maanden weer bij haar ouders gewoond.
42. heeft een mobieltje, maar gebruikt hem voornamelijk voor sms en om gebeld te worden. Zelf belt ze liever ?vast?.
43. is ijverig, leergierig en nieuwsgierig. Ook kan ze nogal wispelturig zijn.
44. kijkt graag naar o.a. Oprah, Goedemorgen Nederland en RTL Boulevard.
45. vindt het jammer dat Sex and the City teneinde is.
46. is daarom erg blij dat ze de DVD-collectie van deze serie in huis heeft.
47. werkt graag aan de layout van haar weblog.
48. is dol op chocolade, vooral puur en melk met hazelnoot.
49. sport twee keer per week in de sportschool;
50. heeft schoenmaat 38.
51. en kledingmaat 34/36.
52. is een koukleum. Ze slaapt dan ook al vroeg in het najaar met sokken aan en in haar flanellen pyjama.
53. komt op anderen vaak over als spontaan en legt gemakkelijk contact met mensen.
54. vindt ook wel dat ze humor heeft.
55. loopt ??n maal per jaar collecte voor het Prinses Beatrixfonds.
56. heeft lieve ouders en een zus die getrouwd is en twee kinderen heeft. Een jongen van 11 en een meisje van 7.
57. heeft een goede band met haar ouders. Ze gaat er vaak langs en anders belt ze toch wel zo?n 1 ? 2 keer per week.
58. vindt het leuk om haar nichtje van 7 voor te lezen, vlak voor het slapengaan.
59. voelt h??l af en toe bij haarzelf ook moedergevoelens opborrelen. Maar bij het zien van een onhandelbaar kind in de supermarkt verdwijnen die gevoelens weer als sneeuw voor de zon.
60. weet niet zo goed welk seizoen haar het meeste aanspreekt. Ze houdt van ?het nieuwe begin? van de lente, de kleuren van de herfst, het knusse van de winter en de warmte van de zomer.
61. drinkt tussen de middag graag Mona Yomild, smaak limoen.
62. eet dan ook vaak brood met kaas en roggebrood.
63. brandt, als het weer vroeg donker is, iedere avond waxinelichtjes.
64. speelde van haar 9e tot haar 22e dwarsfluit en daarna 4 jaar saxofoon.
65. doet er nu niets mee, maar wil ooit een van beide instrumenten weer oppakken. (Studeren voor ?n de studie ?n een orkest was teveel van het goede).
66. leest af en toe de Viva of de Flair.
67. heeft af en toe een gat in haar hand, vooral als het salaris net gestort is.
68. heeft een hekel aan zondagen.
69. heeft sinds september 2001 haar rijbewijs.
70. haar eerste auto was een peugeot 205. Deze heeft ze na een jaar weer verkocht. Nu doet ze alles op de fiets.
71. vindt het heerlijk ontspannend om af en toe een middag naar de sauna te gaan. Ze baalt er dan ook van dat het zo?n dure aangelegenheid is.
72. heeft last gehad van ernstige RSI-klachten, maar heeft het nu onder controle.
73. heeft af en toe tegengas nodig.
74. houdt niet van groentesoep, spruitjes, witlof.
75. heeft ook een hekel aan spinnen.
76. zit in het bestuur van de Vereniging van Eigenaren van de flat waar ze woont.
77. zou graag een kat willen hebben. Ze vindt het alleen zielig voor het beestje de hele dag opgesloten te moeten zitten in een flat.
78. haar sterrenbeeld is Leeuw.
79. koopt haar kleding meestal bij WE, Mexx, Esprit of Springgarden.
80. kan het niet laten op het werk soms iets uit de snoepautomaat te halen. Twix en Kitkat hebben dan haar voorkeur.
81. heeft geen abonnement op een krant, omdat dat haar op dit moment gewoon te duur is (aangezien ze niet veel tijd overhoudt om hem helemaal te lezen, naast studie en werk. Beperkt zich dus voorlopig tot regionaal en NOS journaal.
82. heeft in haar huis IKEA-kunst aan de muur hangen.
83. haar favoriete fruitsoorten zijn bananen en mandarijntjes.
84. heeft een hekel aan mensen die de kantjes eraf lopen.
85. had veel moeite met alleen zijn, maar leert er steeds beter mee om te gaan.
86. is een control-freakje.
87. is blij met de uitvinding van de hittepit. Ze heeft daardoor nooit meer koude voeten.
88. heeft een hekel aan huishoudelijke klussen zoals afstoffen en stofzuigen. Desalniettemin probeert ze dit wel goed bij te houden.
89. bezoekt elk concert van Anouk dat zij in haar stad geeft.
90. gaat zo eens per drie maanden naar de schoonheidsspecialiste.
91. kan erg druk zijn en vindt het moeilijk om stil te zitten.
92. haar favoriete bloem is de Amaryllis.
93. is soms eigenwijs (als ze weet dat ze gelijk heeft )
94. ging ooit ?alleen? met een groepsreis mee naar Frankrijk.
95. is trots op zichzelf dat ze dit heeft gedaan.
96. kan niet zonder haar agenda.
97. draagt aan haar linker en rechter ringvinger een ring.
98. voelt zich chagerijnig als ze naar buiten moet terwijl het regent.
99. vindt dat ze nu wel genoeg over zichzelf verteld heeft.
100. en als u na deze 100 wetenswaardigheden nog met vragen rondloopt, moet u haar maar mailen.

Soms heb ik van die dagen dan wil ik heel graag schrijven. Dan gaat er van alles in mijn hoofd om. Over dingen die in het nieuws zijn, dingen die ik meemaak, waar ik over nadenk. Alleen ik krijg het dan niet op papier. Het lukt me niet het zo op te schrijven dat het een leesbaar geheel vormt.

Zo wil ik vandaag wel schrijven over de herdenkingsbijeenkomst rond Theo. Wordt dit nu weer een nieuwe landelijke "herdenkingsdag"? We hebben 4 mei al en toen Pim net vermoord was, wilde men graag dat 6 mei ook een "herdenkingsdag" werd. Begrijp me goed, ik vind het heel erg en verontrustend wat er gebeurd is en wat er allemaal speelt in de wereld en ook in Nederland. Het oprukkende terrorisme, de (dreiging van) aanslagen, de onrust. Maar om nu iedere aanslag, moord jaarlijks landelijk te gaan herdenken, dat gaat me iets te ver. Het hele jaar door denk ik over dergelijke dingen na en op 4 mei in het bijzonder. Dat vind ik genoeg.

Ik wil ook schrijven over de voorbereidingen voor mijn examen van volgende week vrijdag. Ik heb de belangrijkste informatie tot me genomen, heb de wetbundel doorgenomen, me een mening gevormd over bepaalde onderwerpen (dualisme, wethouders van buiten de raad, bevoegdheden van de burgemeester e.d.), heb geprobeerd de krant bij te houden. En nu denk ik het ene moment: ik vind het wel ok zo. En op een ander moment (vooral na het bestuderen van oude examens) bekruipt mij een onzeker gevoel. "Ken ik het goed genoeg. Heb ik me genoeg voorbereid om het te halen straks." Dat ik nu al klaar ben en nog een dikke week over heb, dat vind ik beangstigend. Gek eigenlijk, maar dat geeft me het gevoel dat ik het misschien wel onderschat. En toch vind ik het eigenlijk wel genoeg zo.