Ik hoor een plaatje van Keane op de radio. Eerst werd ik vrolijk van hun muziek. Herinneringen maken dat ik er op dit moment alleen maar verdrietig van wordt. Even van frequentie veranderen dus maar.

Buiten is het druilerig. Om me niet teveel door dit fijne weer te laten be?nvloeden, ga ik de vakantiefoto's van Turkije nog maar es bekijken, waaronder nu ook die van vriendin E. die ik net op cd heb gekregen.
Fijne zondag!

Mijn site doet raar. Soms zie ik maar de helft van mijn archief en nu zijn m'n links weer es foetsie!

Ik ben op de fiets. Bij de rotonde stap ik af en wacht op het juiste moment om over te kunnen steken. Een auto op de rotonde slaat af, maar stopt om me voorrang te geven. Een vatsige vadsige man met snor zit achter het stuur. Hij heeft de ramen open. Jan Smit klinkt op z?n autoradio. '...Als de nacht verdwijnt en de zon weer schijnt....?
Ik fiets weer verder en steek, uit beleefdheid, nog even mijn hand op. Als ik overgestoken ben, rijdt de man weer verder. ?Lekker kontje heb je hoor!?, schreeuwt de man me na.
Nou j???? zeg!! De zieligerd!

Als gevolg van een ?zeurende? enkel ? ik had hem met sporten verstuikt ? heb ik een aantal weken niet gesport. Vanavond ben ik maar weer eens naar de sportschool gegaan voor een uur aeromix. Daarna een kwartiertje de sauna in, douchen en nu ik weer thuis ben, voel ik me moe maar z??r, z??r voldaan! Ik wist niet dat ik het sporten zo gemist had!

Middagpauze. We ontvluchten het bedompte kantoorgebouw. Even een frisse neus halen. Snel langs Kruidvat en Xenos voor een paar boodschappen, om vervolgens neer te strijken op een trapje aan het plein in de stad. De zon schijnt. Het is mooi weer, maar benauwd, alsof er die avond een dikke onweersbui gaat losbarsten, gevolgd door een temperatuursdaling van minstens 10 graden.
Maar voor nu is het heerlijk. Even bijkletsen en.... mensen kijken. En wat is er leuker dan in de stad, op een trapje in de zon zitten en mensen kijken? Die mensen van commentaar voorzien. A la "De Modepolitie", wat ik overigens een vreselijk programma vind, maar dat terzijde.
"Moet je die laarzen zien, wat ordinair."
"Ja, en dan ook nog zo'n vaal t-shirt erbij, dat staat pas goed!"
* Moment van stilte*
"Oh nee, daar komen die luitjes van *** aan, die zien we dus niet."
Prompt, kijken we in tegengestelde richting en zijn druk in gesprek.
Als ze voorbij zijn, ontkomen ook zij niet aan ons commentaar:
"Moet je die broek ook van die vent zien."
"Ja, hoe oud zou hij zijn, 27?"
"Nou, hij ziet eruit als 47 in dat ding."
Helaas is het half uurtje pauze veel te snel voorbij.
"Shit, we moeten alweer terug."
"En het zat net zo lekker....."

Soms, heel soms kan het leven heel saai zijn, zoals nu.... helaas.
Collega?s, vrienden, familie zijn met vakantie. Stilte in weblogland door inspiratieloze loggers. Op tv zenden ze alleen maar herhalingen uit. Op het werk liggen verdwaalde printjes bij de copier, afkomstig van collega's die d??gen daarvoor al met vakantie zijn gegaan.
In de winkels hangen de laatste restjes van de zomeropruiming, naast winterse broeken en wollen truien; hallo, het is nog maar eind juli hoor!!!! Het weer werkt ook niet echt mee. En mijn humeur daardoor ook al niet.
Nee, echt boeiend is het op dit moment allemaal niet.

Iemand een idee hoe we de boel wat op kunnen leuken?

Waarom moet het altijd net weer beginnen te regenen op het moment dat ik op de fiets zit, richting supermarkt.

"Het paleis van justitie was een enigszins gebogen, grijs betonnen gebouw van zeven verdiepingen. Het vormde...". "Het paleis van justitie was...."
De letters in het boek dansen voor mijn ogen. Ik lees sommige stukjes wel drie keer.

Het is avond. Ik zit thuis op de bank en besluit eens een keer niet de avond voorbij "te zappen", maar eindelijk eens een begin te maken in een vers boek. Ik heb de laatste tijd een beetje een hekel aan stilte in huis. De tv of de radio is dan een fijne afleiding voor al die gedachten die er soms in m'n koppie omgaan. Gedachten die deste luider klinken als het stil is. En in je eentje op de bank gaan zitten met een boek, dat betekent een confrontatie met de stilte in huis. Als ik eenmaal ben begonnen, merk ik dat het meevalt. Ik moet gewoon even een goed begin maken in dit boek en dan is het ok. Dan laat ik me wel meevoeren met het verhaal. Maar het wil niet echt. De concentratie is ver te zoeken. Het is chaos in mijn hoofd. Mijn gedachten gaan van links naar rechts van positief naar negatief. Ik dwaal steeds weer af.

Na een zoveelste poging klap ik het boek dicht. Ik ben moe. Ga mijn gedachten stopzetten. Ik ga vroeg naar bed. Welterusten.

Oh ja, die mooie rozenfoto hierboven is van haar!

Ik ben vanavond hier te vinden!

Op het werk: binnenkant wc-deur, op ooghoogte, een A4-tje met de tekst:

"H? jij daar!!

Kijk je even achterom of je de WC schoon achterlaat!?"

Dit najaar ga ik vriendin Sandra opzoeken in Ierland. Zouden de terroristen Dublin ook op hun lijstje hebben?

Ok, ok... ik geef het toe, ik ben verslaafd.
Gelijk maar een nieuwe start gemaakt. Paar uurtjes omklooien. Template uitgezocht bij Pivotstyles, hier en daar wat aanpassen. Af en toe even gevloekt, maar het is nu wel zo'n beetje af geloof ik. En ik ben best trots op mezelf dat ik het voor elkaar gekregen heb, want het was niet eenvoudig!!
Genoeg gedaan voor nu. Ik plof zo op de bank neer met een beker cappuccino en een filmpje in de DVD-speler. Prettige avond verder!

Oh ja, de foto heb ik gemaakt in Turkije

Nee, h? shit. Nu het zo definitief is, ik dit besluit genomen heb, mis ik het loggen deste meer. Wat is dat toch met dat gelog, die verslaving. Kan iemand mij het uitleggen?
Eigenlijk is het meer een dilemma. Ik vind het weblog-gebeuren geweldig. Het loggen en de reacties die je krijgt, het volgen van andere weblogs, alsof ze je een kijkje in hun leven geven. Alleen zijn er soms dingen die ik van me af wil schrijven, maar niet op een weblog. Daar zijn ze te priv? voor. Het probleem is alleen, dat bepaalde gebeurtenissen, periodes in mijn leven, me soms zo bezig kunnen houden, dat ik verder geen inspiratie overhoud voor andere onderwerpen. En wat doe je dan? Een week, een maand niet loggen? Misschien moet dat in zo'n periode maar. Want helemaal stoppen is zo verdomde moeilijk!! Dat blijkt wel.
Ik weet het niet.....

Ik ben ff weg. Geen inspiratie.....

Zojuist gezien.
Een zeer beklemmende en soms ietwat lugubere psychologische thriller met een indrukwekkend goeie rol van Dakota Fanning!
Af en toe met ingehouden adem en ??n hand voor het gezicht gekeken. Heerlijk, zulke films. Nu nog hopen dat ik vannacht rustig kan slapen, na al dit "filmgeweld"....

De afgelopen weken was ik een beetje de weg kwijt. Af en toe plotseling overmand door emoties, voelde me bij vlagen down, verwaarloosde "het huishouden", piekerde veel.
Maar ik heb lang en goed nagedacht en heb mezelf tenslotte es goed toegsproken. Het roer gaat om; begin vandaag gelijk met een grote schoonmaak in huis. (Want dat is nu onderhand echt nodig). En binnenkort zal ik eens op zoek naar een paar leuke posters (in lijst) voor aan de muur in huis (sinds ik er woon, okt. 2004, hangt er nog niets aan de muur). Werk aan de winkel!

Vanavond vrienden "op de thee" en daarna de kroeg in.
En morgen breng ik mijn ouders een bezoekje bij hun caravan en trakteer hen op iets van gebak.

Ik heb er weer zin in, ik ga er weer voor!

Al tig keer heb ik een stukje getypt voor op m?n log en al tig keer heb ik zonder op te slaan afgesloten. Wel zin, geen zin wel zin, geen zin. Oorzaak? Kater. Oorzaak? Een veel te gezellige middag en avond gisteren. Na het werk was er een zogenaamd sneeuwballenfeest (ja ja, midden in de zomer). Georganiseerd door een aantal collega?s. Collega?s nodigen collega?s uit en zo krijg je het ?sneeuwbaleffect?. De opbrengst was voor stichting kinderoncologische vakantiekampen.

Het begon al goed met mooi weer en glazen ros? op het terras in de stad. En na een tijdje werd het feest binnen voortgezet met (soms) fijne dansmuziek (Gavin DeGraw, Pearl Jam, U2 etc.), fijn gezelschap en nog meer ros?. Op de nuchtere maag?. En daar ging het dus fout. Binnen de kortste keren was ik zeer vrolijk, druk praats en stond ik niet al te stevig meer op mijn benen. Maar gezellig was het wel!

Met een klein groepje hebben we ?savonds het feest voortgezet in de tapasbar. Ik heb nog nooit zoveel en zo lekker gegeten geloof ik. De hele avond werden er lekkere hapjes geserveerd, er werd eindeloos gekletst; de avond vloog om.

Om een uur of half 11 vertrokken we uit het restaurant, huiswaarts. Collega M. komt bij haar fiets aan, wat denk je: het bevestigingsriempje van het kinderzitje van haar fiets gestolen!!! Wie steelt nou zoiets, vraag je je af. Een hele fiets ok, kan gebeuren, een kinderzitje, ook nog niet zo gek, maar alleen dat veiligheidsriempje???

Totaal verbouwereerd liepen we de stad uit. Maar dit sneue voorval niet meegerekend, was het wel een zeer geslaagde avond.

"Het wordt morgen mooi weer, dus ik trek mijn rok aan", bedacht ik mij gisteravond toen ik voor mijn kledingkast stond. En om het compleet te maken besloot ik vannochtend mijn min of meer nieuwe schoenen erbij aan te doen. Het staat best vrouwelijk , al zeg ik het zelf, en aangezien ik praktisch nooit rokken of "vrouwelijke schoenen met hak" draag, viel het iedereen op toen ik op mijn werk arriveerde. "Het staat je sjiek", kreeg ik zelfs van sommige collega's te horen.
Erg leuk allemaal, maar toch voel ik me niet echt super op mijn gemak in "een dergelijke outfit". "Maar het staat zo leuk!" Ja, dat zal best, maar ik voel me net zo'n opgedirkte trien, terwijl dat helemaal niet zo is, alleen zo voelt het wel! Als ik in de pauze buitenloop, ben ik bang dat ik struikel "op mijn hakken" en mijn rok bij de eerstvolgende stevige windvlaag omhoog, voor mijn gezicht waait.
Kortom, misschien moet ik me er maar bij neerleggen dat ik meer een "spijkerbroeken-en-instappertjes-meisje" ben.

Ik had niet echt mijn dag vandaag. Was vooral moe, of lui, kan ook. Had tot??l geen zin om te werken. Ben dan ook om 16.00 uur lekker naar huis gegaan. Moest nog wel even langs de supermarkt. En daar, terwijl ik in de rij bij de kassa stond, haalde een opmerking van een klant mij aan het eind van de dag toch nog uit mijn negatieve stemming.
Het gebeurde in de rij naast mij.
Cassi?re: "Heeft u ook een spaarkaart?"
Jongen: "Nee, u wel?"
??n droge opmerking en mijn dag was weer goed. Ik liep met een brede glimlach weer de winkel uit.

We hebben N., toen ze zwanger was, wel een beetje geplaagd met bloederige verhalen, maar alles is voorspoedig gegaan; vorige week heeft ze "het leven geschonken", zoals ze dat zo mooi zeggen, aan een dochter van 7 pond. En deze week gaan we met een mooi cadeau op kraambezoek bij de kersverse moeder en dochter! Het blijft toch leuk, babies kijken!

Ik heb zin om weer smoorverliefd te worden.
Nu nog een leuke vent.

Ik was het weekend voor kerst ook in Londen. Ben ook bij King's Cross en Edgware Road geweest. En nu denk ik alleen maar: stel dat het toen gebeurd was.... ENG. Het komt steeds dichterbij.

Terroristische aanslag in Londen

Ik ben klaar voor die hete zomer vol zonnebrand, lange avonden op terrasjes aan de cocktails ?n...... muggen!
Ik heb namelijk een klamboe aangeschaft!

Ca. 3 weken geleden verstuikte ik tijdens het sporten mijn enkel. Niet ernstig. "Moet er ijs op?" vroeg de aerobicsinstructrice nog. "Nee joh, valt wel mee." Ik liep een paar dagen enigszins mank, maar al snel leek het over te zijn; leek, zeg ik. Had ik maar beter naar haar geluisterd. Bij bepaalde bewegingen houd namelijk ik last. Ik ben dus maar even gestopt met sporten.
Misschien toch maar eens langs de huisarts als de pijn aanhoudt.

Ik heb het geprobeerd. Ik was het beu. Het loggen. En besloot te stoppen. Bijna een week lang geen logjes gemaakt. Maar ik miste het stiekem toch wel een beetje. En dus ga ik weer door. Misschien iets minder frequent dan voorheen, maar ik blijf!