Quirijne.nl

Ik kan haast niet wachten....

Mijn reactie op een logje van Karin:
Als ik het druk heb, wil ik rust en als ik rust heb, vind ik het saai en voel ik mij onrustig en wil ik drukte. Hoezo tegenstrijdig.

Ok, even een simpel logje dan:

Woensdagavond met de meiden van het werk overheerlijk gegeten bij B. Haar vent had speciaal voor ons vrijgenomen en dus de hele middag in de keuken gestaan. Het resultaat was vurrukkulluk. Koken is zijn hobby en het was gewoon asociaal, zo goed! Echt wel twee michelin sterren waard en dan overdrijf ik echt niet. Het was niet alleen lekker, het zag er ook nog zeer culinair uit allemaal.
Heerlijke salade, stukjes vlees met zelfgemaakte champignonsaus, overheerlijke aardappeltjes met een zoete chili-smaak en als toetje een bolletje zelfgemaakt aardbeienijs geserveerd op een zelfgemaakte kletskop, aardbeien en daarna nog thee met bonbons. Ik rolde aan het eind van de avond de auto in. Een superavondje was het!

Donderdag dus gezeild en vrijdagochtend nog gewerkt. Vrijdagmiddag: het begin van mijn twee weken vakantie!! En die vakantie begon gelijk goed, toen ik vrijdagavond bij het sporten struikelde, viel en me blesseerde aan staartbonkje en enkel. (Dat krijg je als je om 17.50 uur bij de kapper wegkomt, (te) snel naar huis sjeest, sporttas inpakt, liga naar binnen schrokt en doorsprint naar de sportschool. Teveel gehaast.) Weekend dus krukkend doorgebracht. Gelukkig is het inmiddels weer aardig bijgetrokken, maar leuk is anders.

Zaterdagmiddag nichtje van zes aangemoedigd bij het afzwemmen voor haar A-diploma en daarna, hup in de auto naar St. Nicolaasga. De rest van het weekend heerlijk in de schaduw gezeten, mijn boek uitgelezen en geslapen in de tuinstoel. En oh ja, ook nog patat gegeten met de hele family.

Nu net weer een uurtje thuis. Morgen nog wat boodschapjes doen in de stad, koffer inpakken en morgennacht word ik om 01.00 uur opgehaald en om 5.10 uur zit ik in het vliegtuig naar Turkije, eindelijk.

Ik heb nog wat rumrozijnen ijs in de vriezer liggen...... En ga zo eerst es ff een lekker ijsje voor mezelf maken.

In de koffer, een nieuw, vers boek:


Tot volgende week! (Onder voorbehoud)

PS: Van de noorse schrijfster van onderstaand boek ga ik zeker meer lezen. Deze net uit. Ik moest even aan de schrijfstijl wennen, maar dit boek is een aanrader!

Ben een beetje uitgelogd.....

Ik voel mij een beetje zwevend, alhoewel de grond onder mijn voeten beton is. Dat krijg je als je een dag op de Waddenzee doorbrengt op onderstaand zeilschip van 14 meter. Komende dagen waarschijnlijk wel wat meer over dit dagje. Eerst slapen en de dag verwerken; want dat is wel nodig!

Oh ja, voor de kenners onder ons: Het is een Bavaria 44. (Ja, ja, van 44 biertjes kun je ook 'lichtelijk zweverig' worden.)

PS: En we gingen echt wel wat schever dan op deze foto! (Is tijdens de Harlingen-Terschelling-race gemaakt.) Geloof het of niet, maar soms kwam het neer op zo'n 45 graden, zeg maar. En dat is geen grapje en zo voelde het ook niet Maar zelfs dat went voor iemand die zichzelf nooit een waterrat zal noemen!
Welterusten.

Soms vraag ik me wel eens af hoe het toch komt....
Hoe het komt dat ik mij 's ochtends als ik wakker word, vaak zo onzeker voel.
Dat ik als een berg opzie tegen de dag.
Opzie tegen alle onzekerheden.
Ik het liefst diep onder de dekens weg wil kruipen om er voorlopig niet weer onder weg te komen.

En elke keer vraag ik me dan ook weer af hoe het dan kan...
Hoe het dan kan dat ik in de loop van de dag de hele wereld weer aan kan.
Mij zeker over diezelfde dingen voel en bijna nergens meer tegen op zie.
Ik het liefst nog dat zelfde moment aan allerlei nieuwe dingen wil beginnen.
Dan vraag ik me af waarom ik die ochtend toch overal apen en beren zag.

Maar helaas, de volgende morgen als ik weer mijn ogen opendoe, vraag ik me w??r af hoe het toch komt....
Dat ik al die rust en zekerheid dan toch elke ochtend weer heel even laat varen.
En het weer plaatsmaakt voor die onzekerheid.
Iedere ochtend weer.

Vrijdagavond 20.00 uur. Ik zit op de bank met een bord eten op schoot, tussendoor zappend van GTST, naar het NOS journaal en na het intoetsen van de zes op mijn afstandsbediening zie ik ineens een negerin op het scherm verschijnen met een paar ogen die waarschijnlijk licht geven in het donker. Ze draagt een opzichtige trouwjurk waar bovendien haar borsten eigenlijk net niet meer bij in pasten. Naast haar, een jongetje in pak.... met de nadruk op 'jongetje'.
Oh nee, wacht het zijn Sylvie Meijs en Raphael van der Vaart! Van schrik vlucht ik naar de keuken, werk de vaat weg en besluit een bezoekje te brengen aan zuslief. We komen daar op het lumineuze idee om morgen met deze twee naar de bios te gaan. Ze willen namelijk nog graag naar "Lepel", een nederlandse kinderfilm.

Eenmaal weer thuis, besluit ik toch maar even op internet na te kijken waar de film over gaat, zodat ik toch nog een beetje weet wat me te wachten staat. Dus wat typ je dan in? Precies: http://www.lepel.nl.
Grapjas! Maar aan de Nedstat-teller te zien, is de site - voor zover je het een site kunt noemen - nog populair ook!
Update: Ik heb genoten! Het was een heerlijke kinderfilm. Geen moment saai. Mooi gefilmd (kleuren, sfeer, locaties), goed acteerwerk en een leuk verhaal. Een aanradertje

Ik had het nog op video staan en heb me er zojuist aan gewaagd: De Nationale Karaktertest. Dat ik een 'perfectionist' ben, dat was me inmiddels wel duidelijk, maar dat ik nog hoger zou scoren op het type 'loyalist', dat niet. Volgens deze test ben ik dus loyalist in de eerste en perfectionist in de tweede plaats.
Welk(e) type(s) denk jij dat je bent?

Toen vrijdagochtend de veerboot de haven van Harlingen uitvoer en ik de 'vaste wal' achter me liet, besefte ik dat ik echt even toe was aan een weekendje er tussen uit. Soms neemt het leven van alle dag zo'n bezit van je dat je niet eens doorhebt dat je behoefte aan rust hebt. Dat had ik w?l, bleek nu. Even weg van alles; omgeving, werk, vrienden, internet (lees=weblog ), gedachten, de soms 'alledaagse sleur' enzovoort. En ook al is Ameland maar drie kwartier varen, het voelt alsof je aan de andere kant van de wereld zit.
Het weekend was heerlijk. Veel gewandeld, geslapen en me in de watten laten leggen door mijn ouders (zij zaten twee weken in een huisje en dit weekend ging ik bij hen 'op bezoek'). Hoewel het weer niet echt zomers was, ben ik toch nog aardig verkleurd in mijn gezicht en heb ik goed tot rust kunnen komen. Ik baalde dan ook als een stekker toen ik weer richting boot vertrok en me bedacht dat de volgende ochtend vroeg mijn wekker weer zou gaan. Ik nam me zondagavond voor dat uitgeruste gevoel vast te houden, maar toen ik gisterochtend de stapel werk op mijn bureau zag liggen, was mijn 'Ameland-gevoel' gevoel al snel weer verdwenen, helaas.

Ik ga een weekend "uitwaaien".
Tot volgende week.

Comer tranquillo es comer mejor

Gekruide aardapppelpartjes, tortilla met chorizoworst, salade met granen, paprika en mint, lamsspiesjes, kipspiesjes en salade van de kok; heerlijk, heerlijk, heerlijk!
Vanavond weer gegeten bij Las Tapas. Dit keer met Sandra. Ze zit tussen twee banen in, heeft daardoor een maand ?vrij? en is nu een weekje over uit Eire. Ze logeert bij haar ouders in B. en vanavond hadden we afgesproken ergens een hapje te gaan eten. Fijn met haar bijgekletst, tussendoor smikkelend van al die lekkere spaanse gerechtjes.
Wel gek hoor; ze woont in Ierland en ik zie haar normaal gesproken, ca. ??n keer per jaar, maar in de afgelopen 2 maanden hebben we elkaar alweer twee keer gezien! En komend najaar pak ik het vliegtuig en ga ik haar opzoeken in Dublin. Die afspraak staat en ik heb er nu al zin in!

Bij het stembureau, vlak naast een lagere school bij mij in de buurt:
"Mevrouw, wat gaat u stemmen?"
"Vraag dat nog maar es als ik weer naar buiten kom," zeg ik terwijl ik me bedenk dat ik op het allerlaatste moment nog wel weer zou kunnen switchen.
.....
"Mevrouw, wat heeft u gestemd?"
"Tegen."
Alleen dat 'gemevrouw' daar kan ik maar niet aan wennen!