Mensen, heel veel mensen vandaag op de vrijmarkt. Een paar uurtjes vrijmarkt is leuk, maar daarna houd ik het wel voor gezien met al die mensen en hun rommeltjes; oude schilderijtjes, wandtegels, glazen, tweedehandskleding en ga zo maar door.
Op zo'n campingstoel achter alle troep die je op zolder bij elkaar geschraapt hebt en met een thermoskan met koffie naast je. En dan maar wachten tot er iemand zo gek is om iets van jou te kopen voor 1 euro. Aan het eind van de dag komen de meesten waarschijnlijk thuis met 10 euro aan verdiensten en een zere kont van het zitten de hele dag. De meesten zullen het ook wel gewoon voor de Koninginnedag-sfeer en de gezelligheid doen, maar ik? Ik zou het nog geen uur volhouden.
Vriendin Elske en ik slenterden vanmiddag langs al die snuisterijen en ondanks dat je niet meer doet dan kletsen en af en toe een serieuze blik op iemand zijn spullen werpen, word je er toch behoorlijk moe of eigenlijk lui van.
Halverwege zijn we dan ook maar even neergestreken in de binnentuin van 'De Brasserie' met, voor haar, een chocolademelk en uitsmijter en voor mij een thee en een warme brusselse wafel met kersen en slagroom. En dat heb ik geweten!!!! Pff, die viel zwaar zeg.. Heb de helft laten staan voor de musjes.
Maar 's avonds was er stampot rauwe andijvie! Nee, niet met Unox worst, maar wel erg lekker!
Vanavond eerst met collega M. bij mij 'gehaktschotel met banaan' gegeten en daarna met collega's B. en J. bij collega N. geklust in haar huis (lees: verven en behang afsteken). Ik begin het al echt te leren dat klussen. Dat wil zeggen om me er goed op voor te bereiden. Oude kloffie aan, haar naar achteren met een haarband (anders krijg ik een heleboel witte, in plaats van blonde haarlokjes) en plastic handschoenen aan. Klaar voor de strijd met de verf(spetters). Helaas was het klussen van korte duur, doordat het snel donker werd... Maar goed, alle beetjes helpen!
Oh ja, het recept van de gehaktschotel nog:
Gehaktschotel met banaan
Wereldkeuken, hoofdgerecht, 4 personen
Ingredi?nten
1 duopak aardappelschijfjes (700 g)
1 ui
2 groene paprika's
2 eetlepels boter of margarine
1 schaaltje half-om-halfgehakt (ca. 400 g)
1 zakje mix voor gehaktschotel van Knorr (58 g)
2 bananen
100 g geraspte kaas
Materialen
ovenschaal inhoud ca. 2 liter
Bereiden
Grill voorverwarmen op hoogste stand. Aardappelschijfjes met een beetje boter bakken in een koekenpan. Ui pellen en snipperen. Paprika's wassen, schoonmaken en in stukjes snijden. In pan boter verhitten en gehakt rul bakken. Ui en paprika toevoegen en ca. 5 minuten meebakken. Gehaktmix en 0,35 liter water toevoegen, geheel nog ca. 2 minuten laten sudderen. Bananen pellen en schuin in plakjes snijden. Gehaktmengsel in ovenschaal scheppen. Plakjes banaan erover verdelen. Afdekken met aardappelschijfjes en bestrooien met kaas. Onder grill in ca. 5 minuten goudbruin gratineren.
Ik eet het gerecht altijd met sperzieboontjes.
Eet smakelijk!
Ik heb een Douglas-card. Niet dat ik vaak geurtjes en make-up koop, maar ik haal er wel mijn dag en nachtcr?me en reinigingsmelk. Zo'n kaart waarmee ze onderstaande beloven:
- 5x per jaar, ons exclusieve, trendy
Douglas Magazine bij je thuis (welke na een vluchtig doorbladeren gelijk bij het oud papier belandt. red.)
- Uitnodigingen voor VIP-avonden en workshops,
exclusief voor jou als Cardhouder
- Douglas Cardpost van je favoriete merk met
vele extra?s
- Exclusieve cardaanbiedingen. Gedurende het hele
jaar populaire producten met speciale prijzen voor
jou als Douglas Cardhouder
- Wedstrijden waarmee je schitterende prijzen kan
winnen
- 10% korting op een groot deel van ons assortiment.
Uitgezonderd zijn de producten die reeds voorzien
zijn van een prijsaanbieding
- Tijdens promotieweken 5% extra cardkorting op het
merk dat centraal staat
Met name dat voorlaatste punt is belangrijk in dit logje! Ik heb de card destijds (voor ?12,50) aangeschaft, aangezien ik daar altijd mijn ROC dag- en nachtcr?me en reinigingsmelk haal en 10% korting dan wel de moeite waard is.
En bij Douglas zijn de meisjes zo aardig dat ze niet controleren of de naam van de persoon op de card overeenkomt met de persoon die voor hen staat. Ik had dan ook al es tegen mijn zus gezegd: "Als je die pas van mij es wil lenen, dan geef je maar een gil!"
En afgelopen zaterdag leende ze dan ook mijn card. Ze moest namelijk nog een verjaardagscadeautje voor haar man kopen en dan is een korting van 10% op die asociaal dure geurtjes leuk meegenomen. (Heeft mijn zwager een dure smaak of zijn de geurtjes gewoon duur, kun je je dan ook nog afvragen...)
Een paar uurtjes later ging ik bij haar langs voor een kop thee en gelijk bij binnenkomst, riep ze, zeer ge?rriteerd: "Bij Douglas kom ik ook nooit weer, wat een belachelijke winkel zeg! Je wordt gewoon bedonderd."
Wat wil het geval:
Mijn zus liep met mijn neefje naar de kassa, zette het uitgekozen geurtje op de toonbank en zei: "Deze wil ik graag en dit is de card die ik heb."
"Oh, maar die geldt niet voor afgeprijsde geurtjes hoor?" zei het opgedirkte meisje achter de toonbank.
Mijn zus met zeer verontwaardigde blik: "Afgeprijsd? Maar jullie hebben op bijna ?lle geurtjes een stickertje met van ?...
voor ?...!"(Met andere woorden, zo hebben ze bijna alle geurtjes uitgesloten van de card-korting)
"Ja, maar de card geldt ook met name voor make-up en verzorgingsproducten en u krijgt het magazine gratis. Dat is u ook verteld toen u de card kreeg." zei het meisje.
"Dat heeft u niet verteld. (En dat klopte inderdaad. Dat van die slim geprijsde geurtjes hadden ze mij niet verteld.) Dus dat betekent in mijn geval eigenlijk dat het enige wat ik aan dit pasje heb, is dat ik dat magazine van jullie gratis krijg?"
Het meisje:"Ja, daar komt het dan in uw geval wel op neer ja ..."
"Nou, dan is dit de laatste keer geweest dat ik hier iets gekocht heb en dan hoef ik ook niet weer zo'n card!" riep mijn zus, op enigszins ge?rriteerde toon.
Mijn neefje keek ondertussen met een paar grote ogen vol bewondering naar zijn moeder. "Die mama van mij durft wel", moet ie gedacht hebben.
Zuslief en ik gaan dus voortaan fijn naar ICI Paris XL!
?vandaag, omdat:
? ik elke keer een grote glimlach op mijn gezicht krijg als ik aan mijn lief denk;
? ik samen met een aantal vriendinnen N. kon helpen bij het schoonmaken en verven in haar pas gekochte huis;
? het zonnetje zo fijn scheen;
? het geurtje Summer by Kenzo mij een zomers gevoel geeft.
Mijn ouders denken erover om weer een hond te nemen.
De laatste hond die we thuis hadden was een Basset Artesien Normand, oftewel een franse basset (zo?n worst op pootjes 
), genaamd Flair. (Inderdaad, vernoemd naar het tijdschrift dat dezelfde naam draagt.)
Ik heb geen digitale foto's van haar, dus dan maar een plaatje...
Een hele lieve hond. Toen het nog een pup was, maakte mijn vader, als Flair aan het eten was, haar oren bovenop haar hoofd vast met een knijper. Anders hingen ze de hele tijd in haar eten.
In de woonkamer had ze eerst haar eigen stoel; een oude stoel die ?af? was, maar nog wel heel goed als ?haar troon? kon dienen. Na een tijdje is deze stoel vervangen door een echte mand. Het op en af springen van de stoel bleek niet goed voor haar korte pootjes te zijn.
Als mijn vader en moeder een borreltje dronken met een stukje droge worst erbij, kwam zij naar de voorkamer gesprint, ging naast mijn vader zitten en wachtte tot zij ook een stukje kreeg. Mijn vader wilde niet dat ze schooide en stuurde haar terug naar haar mand. En dat werd dan weer beloond met??. een stukje droge worst. Dit ritueeltje kreeg ze door en niet lang daarna sprintte ze eerst naar de voorkamer, keek haar baasje liefdevol aan en sprintte vervolgens weer terug richting haar mand. Daar wachtte ze braaf totdat ze haar stukje worst weer kreeg.(Hoezo geconditioneerd gedrag).
Ze hield ook wel van zoetigheid. Toen mijn moeder een keer terugkwam in de woonkamer, nadat ze de visite uitgelaten had, lag de verpakking van een pak penc?s op de grond en werkte ze nog net de laatste koek naar binnen!
Helaas is ze al op 7-jarige leeftijd overleden aan een aandoening aan haar hart.
En na de dood van Flair, hebben ze lange tijd gezegd dat ze geen hond weer wilden, maar nu zo?n 4 jaar later willen ze er misschien toch weer ??n. Dit keer hebben ze hun oog laten vallen op de Engelse Basset.
Het zal mij benieuwen hoelang het duurt voor er weer zo?n puppie daar in huis rondhuppelt! (En Stiekem hoop ik dat dat al heel snel zal zijn!)
Alle gokverslaafden van Friesland kunnen hun hart weer ophalen. Vannochtend las ik namelijk op het intranet op mijn werk dat de Raad van Bestuur van Holland Casino bekend heeft gemaakt dat zij voornemens zijn in Leeuwarden een nieuwe vestiging te openen. Wethouder Tom van Mourik is erg blij met deze beslissing ?Leeuwarden heeft de afgelopen tijd laten zien hoe Leeuwarden een prachtige stad combineert met een bruisend uitgaansleven. Met een vestiging van Holland Casino kan de Leeuwarder binnenstad de bezoeker nog meer bieden.?
In een eerder bericht stond dat met de eventuele komst van het casino zo'n 150 tot 200 banen gemoeid zijn. Bij de verslavingszorg zeker?
Het betekent natuurlijk wel een economische impuls voor de stad en ik moet eerlijk bekennen dat het me best leuk lijkt; een avondje mijn geluk te beproeven in zo'n echt casino! Dan neem ik een vast bedrag mee en laat ik mijn pinpas thuis!
Waarom word ik altijd slaperig als ik films kijk?
Dat vraag ik me elke keer weer af als ik een dvd-tje zit te kijken en mijn oogleden het dreigen te gaan verliezen van de zwaartekracht. Ook al is de film nog zo goed en wil ik hem nog zo graag afzien. Een tijdje geleden was het zelfs zo erg dat ik er ook in de bioscoop last van had. Gekraak van popcorn, een zeer 'smakelijke' hoofdrolspeler of het overweldigende geluid dat soms uit de boxen schalde; het maakte allemaal niet uit. De zware oogleden kwamen iedere keer weer, alsof er kleine kaboutertjes steeds zwaardere gewichtjes aan mijn wimpers hingen.
De afgelopen maanden ging het best goed, maar helaas, te vroeg gejuichd..... Gisteravond was het weer eens zo ver. Dus heb ik halverwege 'Primal Fear' maar weer even op pauze gedrukt, mezelf nog een kopje thee ingeschonken en ben ik eerst ff achter de PC gekropen om het vervolgens na een kwartiertje nog es te proberen. En gelukkig, het ging goed! De film was zo spannend dat ik 'op het puntje van mijn bank' zat en nauwelijks nog knipperde met mijn ogen. Ik heb de film uit kunnen zien en het is zeker een aanrader!
Ratzinger; oftewel paus Benedictus XVI
Een verslaggever van het RTL Nieuws beschrijft hem als volgt:
Hij is een zeer conservatieve paus; hij:
- is tegen homofilie;
- is tegen homo-huwelijken;
- is tegen geboortebeperking en het gebruik van condooms (zelfs nu met AIDS op de loer);
- is tegen euthanasie;
- is tegen een belangrijke rol voor vrouwen binnen de kerk;
- beschouwt het katholieke geloof als Het Geloof; het anglicaanse en protestantse geloof bijvoorbeeld, zijn ?minder? in zijn ogen.
Hoezo heb uw naaste lief als uzelf?.?
Bah, ik vind het nu al niks, die nieuwe paus??
....richting Amersfoort.
Elles werd namelijk zaterdag 30 jaar en manlief had voor haar een soort surprise-feestje georganiseerd. Heel stiekem, via de mail had hij haar vrienden en wat familie (broers, schoonzussen) daarvoor uitgenodigd. Om 19.00 uur werd we verwacht in Tot 2007. Een hip restaurant vlakbij het centrum. Na ca. een half uur kwamen Edo en Elles daar ook. Edo leidde Elles het restaurant door, naar het achterste gedeelte, het lounge-gedeelte, waar wij met z?n allen op hen wachtten. Het was een ontzettend grote verrassing voor haar. Zelfs toen ze, nog maar enkele meters van ons verwijderd, onze richting op keek, had ze nog niets door. Nadat ze was bijgekomen van ?de schrik? en de felicitaties in ontvangst had genomen, zijn we aan tafel gegaan en hebben heerlijk gegeten. Ik had het volgende uitgekozen:
12 maanden oude Parmaham met tomatenbrood (veel bij gedronken; de ham vond ik nl. nogal zout)
Ravioli met ricotta, spinazie en parmezaanse kaas; (heerlijk!)
Tiramisu (ook lekker, maar die van de Lidl kan er niet tegenop; die is wat zoeter 
)
Na het eten zijn Edo en Elles even naar huis gegaan om Marit haar laatste voeding te geven en na ca. een uurtje is iedereen het centrum in gegaan om daar het feest voort te zetten in de kroeg.
Ingrid en ik moesten nog ca. 3 kwartier terugrijden naar Heerde, waar zij woont (ik overnachtte bij haar). Wij zijn dus niet meegegaan de stad in. Aan de ene kant wel jammer, aan de andere kant: ik had de volgende dag geen last van een kater!
Uurtje spinning, douchen, haar wassen, ontharen, scrubben, bed verschonen, stofzuigen, afwassen, wasje draaien, boodschappen halen, cd kopi?ren bij zus, tussendoor ff wat eten en dan rond half 5 de trein halen....
Het gebouw waar mijn collega Jannie en ik werken, staat aan het Oldehoofsterkerkhof. Dat is het plein waar ook de Oldehove aan staat (hoe kan het ook anders). Op dit plein vinden op dit moment werkzaamheden plaats voor de bouw van een ondergrondse parkeergarage. Overal lopen bouwvakkers rond, brommen kraanmachines en vlakbij de Oldehove staan een paar bouwketen.
Collega Jannie ging in de middagpauze even buiten een peukje roken (binnen mag niet meer) en omdat het zulk fijn weer was, ging ik even met haar mee. En dus zaten we even later gezellig samen op een bankje in het zonnetje, aan de voet van de Oldehove en naast de bouwkeet. We zaten lekker te kletsen toen er plotseling een 'jongen-van-de-bouw' naar ons toe kwam lopen met twee witte bouwhelmen in de ene hand en een fototoestel in de andere. Dat fototoestel ontdekte ik later pas. De eerste gedachte die namelijk in me op kwam was dat we op bouwterrein zaten en dus een helm op moesten. Die gedachte klopte voor een deel; "Dames, willen jullie deze helmen misschien opzetten dan maak ik even een foto." Het was dus voor de foto! Nadat hij ons met zijn digitale camera had vereeuwigd, hebben we hem Jannie haar e-mailadres gegeven en even later plopte er een mailtje met de foto als bijlage in haar postbus! Wat ze met die foto gaan doen? Geen idee....
Gisteravond had mijn lief (sinds kort ) heerlijke pasta gemaakt. Meestal doet hij er veel sambal door, maar dit keer alleen peper. En ik moet zeggen: dat was mij heet genoeg, maar wel lekker!
"Heet eten" is volgens mij iets wat je moet leren. Maar ik eet het te weinig om eraan te wennen. Het kruiden van vlees alleen al is iets waar ik vaak pas aan denk als het al gaar op mijn bord ligt....
Ik heb een paar keer bij het indiaas restaurant Jamuna hier in de stad gegeten en daar hebben ze gerechten die vari?ren van mild, medium tot "heavy". Voor nederlandse begrippen is medium al zeer heet! Ik Kies dus ook altijd voor mild.
Maar eigenlijk..... kom ik daar stiekem altijd voor het drankje dat ze serveren; lassie. Een soort yoghurt-shake. Ideaal om het pittige eten mee te blussen! Zelf heb ik het nog nooit gemaakt, maar voor diegenen die dat willen proberen, volgt hier het recept:
Indiase lassie; koel drankje van gepureerd fruit of groente en yoghurt.
2 perziken
100 gram frambozen
2,5 deciliter (Turkse) yoghurt
1 eetlepel citroensap
2 eetlepels suiker
2,5 deciliter koolzuurhoudend bronwater
Zorg voordat je begint dat de yoghurt en het bronwater goed gekoeld zijn. Schil de perziken en verwijder de pit. Doe ze samen met de frambozen, de yoghurt, het citroensap en de suiker in een blender. Laat deze draaien tot alles tot een gladde massa gepureerd is. Giet het bronwater er bij en laat de blender nog tien seconden draaien. Schenk het mengsel in vier glazen.
In mijn werk is het hollen of stilstaan. En op dit moment is het stilstaan. Of er komen vijf bezwaarschriften per dag binnen. Of het ligt tijden stil. Zo zit de functie nu eenmaal in elkaar. En de afgelopen weken is het rustig met bezwaarschriften. Bovendien, ben ik een aantal dagen per week iemand aan het inwerken, die het werk van mijn zwangere collega moet gaan overnemen als zij met zwangerschapsverlof is. (Mijn zwangere collega werkt op andere dagen dan de vrouw die haar gaat vervangen, dus vandaar dat ik haar inwerk). Zij doet dus de meeste voorbereiding aan de bezwaarschriften die binnenkomen, want zij moet het nog allemaal onder de knie krijgen. Met andere woorden: voor mij blijft er minder over.
"Wat zeur je nou!!!" Zul je misschien denken. En ik heb ook nog wel wat werk liggen en elke week komt er ook nog wel weer wat binnen (werk dat zij niet hoeft te leren voorlopig, maar ik zelf blijf doen), maar echt druk is het voor mij niet op dit moment. Daar komt binnenkort hopelijk wel verandering in, door de invoering van een nieuw systeem hier, maar tot die tijd......
En ik ben er nu dus wel achter: Doe mij maar smoordruk. Ik word namelijk lui van die rust. Zennnn, is niks voor mij. Voor dat werk dat er ligt, heb ik dan gewoon "teveel tijd".... Dus mensen, ik zou zeggen: Dien vooral bezwaarschriften in, dan kan ik weer aan het werk!
TalX was op zoek naar "personen die een layout van een nieuw likje verf wilden laten voorzien". Nu had ik mijn standaard-pivot layout nog niet zo lang, maar iets helemaal eigens is natuurlijk altijd fijn. Dus heeft zij wat voor mij in elkaar geknutseld en zie hier het resultaat. Wat een mens al niet kan maken met maar een paar aanwijzingen. Hier en daar moeten nog wat puntjes op de i gezet worden, maar ik ben er in ieder geval nu al zeer blij mee! TalX: 1000 maal dank!
Soms gebeuren er van die dingen in je leven waardoor je wat minder goed gaat functioneren. Dat klinkt heel zwaar, maar dat is het allerminst. Van die periodes waarin je je op je werk niet zo goed kunt concentreren. Je snel afgeleid bent, dagdromerig naar buiten zit te staren en bij het lezen van een stuk 10 keer dezelfde zin moet lezen, omdat je het gewoonweg niet opneemt. (Gelukkig heb ik het op dit moment niet zo heel druk op mijn werk, dus af en toe 10 keer dezelfde zin moeten lezen, is dan niet zo'n groot probleem.)
Van die dagen waarop je met de herinneringen van het afgelopen weekend in je koppie spontaan een glimlach op je gezicht krijgt. En de weergoden schijnen spontaan mijn "mood" over te nemen, want het zonnetje schijnt voortdurend vandaag.
Ik ben eigenlijk te moe vandaag om een behoorlijk logje te kunnen produceren, maar als je dan eenmaal weer achter je PC zit....
Dagje Zwolle was erg gezellig, zoals uit de foto's ook wel blijkt. Zoals ik al eerder schreef, gingen we van grand-caf? naar restaurant en weer naar caf?. Veel gekletst en heel af en toe even de benen strekken voor een blokje om door de winkelstraten en over de markt. Het was leuk om de meiden weer te zien en Marit voelde zich al echt thuis tussen al die dames. Ze groeit als kool en tis een hele lieve en mooie meid! Voor een uitgebreid verslag van deze dag zie Elles haar logje, erg leuk geschreven El!
's Avonds een zeer gezellig feestje/verjaardag van Elske in de Irish Pub. Gevolg daarvan is alleen wel dat ik me vandaag niet echt fit voel...., maar dat was het wel waard
zzzzzzzz.....
Even snel tussendoor een paar foto's van mijn dagje Zwolle; het was weer ouderwets gezellig!
Weinig geslapen vannacht. Om 01.00 uur 's nachts lag ik nog klaarwakker naar het plafond te staren. Veelste druk in 't kopke, leuk druk, dat wel, maar niet erg handig als je er weer om 6:45 uur uit moet. Uiteindelijk wel in slaap gevallen, maar veel te snel werd ik weer gewekt door dat akelige piepje van mijn HEMA wekker.
Maar tis nu gelukkig weekend en morgen ga ik in de loop van de dag naar Zwolle; weerzien met Elles, Sandra en Ingrid. Ergens wat drinken, ergens anders wat eten, weer ergens anders wat drinken en ondertussen lekker bijbeppen. Ik hoop alleen wel dat de hoosbuien ons bespaard blijven als we van restaurantje A naar caf? B lopen.
Aan het eind van de middag (of eerder als dochter Marit van Elles het niet meer ziet zitten ) weer richting L. en dan morgenavond de verjaardag van vriendin Elske vieren in de Irish Pub hier in de stad.
Tot zondag!
9:46 uur Ik vertrek zo naar Zwolle. Hier in L. is de lucht strakblauw. Hoop dat het in Zwolle ook zo is!
's Ochtends moet ik altijd even rustig op gang komen. De ene ochtend heb ik er meer last van dan de andere, maar er zijn van die ochtenden.... Dan moet je in mijn omgeving nog niet te druk doen, al teveel vragen of uitgebreide gesprekken met mij beginnen. Heel lastig is het op zulke momenten als je op je werk komt en ontdekt dat sommige collega's echte ochtend-mensen zijn. Fijn voor hen, maar minder voor mij. Je hebt je jas nog niet uit of ze komen gelijk met allerlei vragen bij je, sommigen lopen zelfs al te zingen of al schaterlachend door de gang. Kortom om 8 uur 's ochtends is er bij ons op de afdeling al volop leven in de brouwerij. Terwijl ik eerst rustig, onder het genot van een eerste (of eigenlijk tweede) bakje thee mijn mail wil doorploegen om vervolgens rustig te bekijken op welke klussen ik mij die dag met veel ijver zal gaan storten..... Zo tegen een uur of 9 voel ik mij dan alweer een stuk opgewekter gelukkig. Fijn dus zo'n levendige afdeling (zou je niet zeggen h? van die suffige ambtenaren ) alleen niet fijn voor mensen die soms last hebben van een ochtendhumeurtje. Ik ben er in ieder geval onderhand w?l achter: Ik ben geen ochtendmens!
Mijn neefje Martin, een geweldig ventje van 9 jaar (?Bijna 10, bijna 10!?) is helemaal gek van voetbal. Hij speelt bij een van de vele voetbalverenigingen die Leeuwarden rijk is en is daar heel fanatiek in. Hij behoort dan misschien niet tot de top, maar kan heel leuk voetballen en scoort ook vaak.
Zojuist had ik mijn zus aan de telefoon. Ze had, net voordat ik belde, de trainer van Frisia (zijn club) aan de telefoon en zat nu met tranen in haar ogen op de bank; tranen van vreugde en trots wel te verstaan. De trainer vertelde namelijk dat Cambuur een talentendag zou organiseren en dat op die dag jonge voetballertjes training zouden krijgen van ?chte Cambuur-spelers. Frisia zou vier voetballertjes 'afvaardigen'. Of ze dacht dat haar zoon Martin het leuk zou vinden daar aan mee te doen. Hallo? Dat had hij niet eens hoeven vragen; tuurlijk wil Martin dat! Feyenoord is dan wel zijn club, maar hij ziet al ontzettend op tegen welke (prof-)voetballer dan ook. Dit was dus vragen naar de bekende weg. Ik ben bang dat hij, zodra hij het grote nieuws hoort, niet meer een behoorlijke nacht slaap krijgt, todat de grote dag aangebroken is. Maar ik ben ook ontzettend trots op mijn neefje en wie weet wordt het wel de nieuwe Marco van Basten
De Drie Musketiers besloten na een gezellige re?nie dat het tijd werd om de vriendschappen weer wat aan te halen. En om ervoor te zorgen dat het niet bij idee?n blijft, heb ik de meiden na een paar weken gelijk uitgenodigd om bij mij thuis te komen eten. Vanavond dus. Lasagne met spinazie wordt het. Ik heb het nog nooit gemaakt of gegeten (het blijft vaak bij macaronie of Lasagnette van Knorr) dus voor het geval de lasagne net zo'n zielig einde krijgt als het deeg van mijn famous appeltaart...... ik krijg assistentie in de keuken van M.! Zij heeft van 'lasagne met spinazie' zo ongeveer haar specialiteit gemaakt. Het zal mij benieuwen!
Update: Het was heerlijk. Gewone lasagne is er niks bij! En natuurlijk was het ook gezellig bijbeppen met z'n drie?n.
Als ze zulk mooi weer voorspellen voor het weekend en het ook nog uitkomt, dan ben ik ook zoveel mogelijk buiten te vinden.
Vanmiddag met vriendin Marianne een terrasje in de stad opgezocht. Lekker in het zonnetje gezeten, beetje kletsen, beetje mensen kijken, beetje met de ogen dicht en het hoofd in de zon. Broodje ham/kaas/tomaat en een glas melk binnen handbereik...
Na wat geslenter in het centrum, zijn we snel de zaterdagmiddagdrukte weer ontvlucht en richting ijssalon La Venezia gewandeld. Met een heerlijke coup schepijs (smaak bloedsinaasappel, lekker frisse smaak!) verder gewandeld naar het stadspark, de Prinsentuin. Overal zag je mensen in het gras en op bankjes in de zon, genietend van het mooie weer. De wandeling vervolgd langs het water en zo weer huiswaarts. Kortom een fijne zonnige middag in het weekend! Ik zou niet weten hoe ik hem beter had kunnen besteden!
Een van mijn collega's, een man van net 50, is 25 jaar werkzaam bij de gemeente waar ik werk.
Hij kreeg vandaag van onze secretaresse mede namens de afdeling, een mooi bos bloemen; het feest volgt nog
De bloemen lagen op de hoek van zijn bureau heerlijk te genieten van het lentezonnetje?.
Een andere, vrouwelijke collega zag dit en zei.: ?Zeg R., misschien moet je die bloemen vandaag wel even in het water zetten, want ik denk niet dat ze een hele dag zonder water overleven.? De jubilaris voelde gelukkig al aan wat de meeste vrouwen op zo?n moment denken en antwoordde: ?Tja, typisch 'mannen' waarschijnlijk.?
Zou dit stiekem misschien de reden zijn dat het meestal de mannen zijn die bloemen geven aan vrouwen en niet vaak andersom? Zonde van die mooie bloemen toch?
NB.: De bloemen hebben gelukkig de rest van de dag mogen doorbrengen in een geleende vaas met water van collega C.
