Als je met vriendinnen een weekendje weggaat en er eentje logt, net als jij, dan volgt er geheid een gesprek over het loggen. Zo ook E. en ik, terwijl we ons broodje lauw vlees opaten bij de Notaris. Het broodje lauw vlees, dat warm had moeten zijn. Als troost kregen we nog een drankje aangeboden, wat de teleurstelling weer enigszins goedmaakte.
Maar goed, het loggen dus. E. en ik kunnen bijna wel een ?weblogmeeting-voor-twee houden, want als het onderwerp loggen eenmaal ter sprake is gekomen, dan zijn we niet meer te stoppen.
Welke logs we graag lezen (nee, ik ga geen namen noemen!), waar we wel en niet over loggen en van welke schrijfstijl we houden . Dat blijkt toch vooral de doe-maar-gewoon-schrijfstijl te zijn. Geen hoogdravende, maar juist de eenvoudige levendig geschreven teksten over alledaagse dingen, spreken ons beide het meest aan.
En dan zijn er natuurlijk de log-rituelen. Zo heb ik een blocknote en pen naast mijn bed liggen. Want juist als je ?s avonds in bed ligt, tot rust komt en de dag aan je voorbij trekt, komen de verhalen naar boven. Dan komen er precies de juiste zinnen in me op. Is dit niet ?s avonds voor het slapen gaan, dan gebeurt het wel juist op die momenten dat je net even geen pen en papier bij de hand hebt. Ook hebben we beide last van de talloze momenten die je meemaakt, waarop je denkt: Hier moet ik over loggen!!!
En vaak trek je er meer tijd voor uit dan je eigenlijk lief is. Je neemt je voor alleen even je eigen site te checken op reacties en een uur later zit je nog achter die pc, want en passant wil je toch stiekem ook wel even kijken of persoon x of y alweer een nieuwe log heeft geplaatst En via hem of haar kom je weer bij ?nieuwe?, voor jou nog onbekende loggers terecht.
Conclusie: We hebben beide een haat-liefde verhouding met het fenomeen loggen. We kunnen er soms niet met, maar ook niet zonder!
Log-gesprekken
vijftien reacties
Ik bedenk vaak mijn logjes ‘s middags, in de trein en op de fiets naar huis. Soms heb ik al een heel logje in mijn hoofd zitten als ik thuis kom.
Dat met een klasblokje gaan slapen gaat wel erg ver.
Na het eten of eerder dan ga ik eens zitten en dan verschijnen de letters vanzelf. Veel wordt gedelete en soms ook complete stukken die ik eigenlijk zou plaatsen. Zo kan het gebeuren dat er soms dagen niets verschijnt. Wat dan weer slecht is voor je statistieken. 
Leuk stukje Mo ! Dat van dat krasblokje was ik alweer vergeten, terwijl we daar nog wel zo hard om gelachen hebben. Ik zie jou echt midden in de nacht dingen gaan opschrijven !
Bedankt voor je lieve verjaardagskaartje voor Marit !
Een herkenbaar probleem. Gelukkig log ik zelf niet meer. Maar dan denk je, alleen even mijn email checken. En dan toch even nieuwsgierig naar die weblog, en die, en de ook nog even en dan via via…
En weer een uur kwijt!
Ik bedenk voornamelijk in de auto allerlei logjes maar ook gedurende de dag. En dan zit ik uiteindelijk weer eens achter mijn pc en weet ik het niet meer…..
Inderdaad een tijdrovende, energievretende hobby dat webloggen. Soms kan dat dagen tot weken achtereen leuk zijn. Andere momenten overheerst de writers block; het teken van eventjes gas terugnemen. Eigenlijk gaat dit niet zozeer meer om een online agenda bijhouden. Jouw website beheren/ontwerpen, internetvrienden ontmoeten, en die kleine onderonsjes in de comments geven de meeste bevrediging.
Elles: Graag gedaan!
MacPhisto: Inderdaad, zijn al die dingen bij elkaar die het leuk maken.
Ja. Tijdrovend. Ik zit nu ook al een halfuur, terwijl ik om tien uur had willen beginnen met leren… AI!
Het is dus universeel, de haatliefde verhouding met je eigen log… het hoort erbij. Soms ben je weg en soms schrijf je meer dan ooit. Verslavend is het bovendien. Binnenkort ook maar een Loggers Anonymous oprichten dan?
Ik heb denk ik nu pas een beetje ‘balans’ gevonden in het ‘gezond’ loggen.
Een bekend verschijnsel, inderdaad. Je blijft zo weer een uur langer plakken dan aanvankelijk de bedoelng was. Ik ga maar eens naar het werk. Dat houdt me wel van het loggen af
Nou ja, het is een onschuldige verslaving, denk ik dan maar!
Ik bedenk allerlei logjes door de dag maar als ik eenmaal thuiskom, heb ik er nog een… maar hoe kom ik van dat loggen af? That’s the question!
Ook is spiek soms meerdere keren per dag bij leuke logs om te zien of ze nog wat geschreven hebben!!
Die haat-liefde verhouding met het loggen is zeker herkenbaar en ook aantrekkelijk; zoveel zielen zoveel loggers…nog eventjes en dat staat als een nieuwe spreuk in de Van Dale.
Nice log, ik ga jouw log vaker bezoeken..