Gelukkig jammer voor hen dat je niet naakt was, mo!

Hahahaha! Erg is dat he?!
Zoiets heb ik ook al ‘es gehad…

O, dat heb ik ook al regelmatig gehad. Lig ik in mijn vakantie lekker uit te slapen of om elf uur ‘s ochtends nog in pyjama door het huis te wandelen, staat er ineens zo’n man naar binnen te gluren.

Denk je dat het voor hun een pretje is om bij jan en alleman naar binnen te kunnen kijken?

“Koppie koffie… glazenwasser?!” schiet me direct te binnen… Van Spaan & Vermegen volgens mij :)

Dat hadden wij destijds in het studentenhuis aan de Gerbrandyweg ook altijd

Ken het gevoel, gelukkig komen ze niet elke dag :)

Hmmmm. Daar ben ik ook altijd een beetje bang voor.

Gelukkig zat je netjes in je ochtendjas. Als de jouwe netter is dan de mijne, met gaten en rafels..

Zo trok ik de gordijnen een keer s’morgensvroeg open in de veronderstelling een lege straat aan te treffen. Stond er een verbaasde glazenwasser op een trapje voor mijn raam!

Maar je ramen zijn nu wel schoon!

Daarom heb ik nog even overwogen om glazenwasser te worden. Maar ik vond mijn motieven toch wat plat :D

Gewoon terugzwaaien!

Tsja. En nu maar hopen dat je je nooit toevallig aan het omkleden bent op zo’n moment Maar onbehaaglijk blijft het.

Ik ken het gevoel, alsof je betrapt wordt en dan nog wel in je eigen huis. Ze gingen toch niet vrolijk lopen zwaaien ed.

Haha. zagen ze er uit als chippendales (zo schijf je dat toch?) – dan is het niet zo erg, haha, maar dat zal wel niet zo geweest zijn he! Hadden ze je niet even kunnen waarschuwen?

Ik heb daar zo’n hekel aan. Elke keer schrik ik me weer rot.

Ligt eraan hoe leuk de glazenwassers zijn!