Mijn zus is een paar dagen met haar gezin er op uit en tijdens hun afwezigheid zorg ik voor het konijn. Ik ben buiten bij het konijnenhok. Heb net het konijn zijn voer gegeven als binnen de telefoon gaat. Ik kan hem over laten gaan, ze zijn er immers toch niet, of ik kan naar binnen lopen en opnemen. Ik doe het laatste. Ik neem op met op met mijn eigen naam en de vrouw aan de andere kant van de lijn denkt even dat ze verkeerd verbonden is. Ik leg uit dat ik ?de zus van? ben en zij antwoordt dat ze belt in verband met de jaarlijkse collecte voor het Prinses Beatrixfonds waar mijn zus altijd haar steentje aan bijdraagt. Ik zeg haar dat ze morgenavond weer thuis zullen zijn en ze zegt dat ze terug zal bellen. Voordat ze ophangt, vraagt ze of ik ook ?in de buurt woon.?. Er hebben een aantal mensen afgezegd en ze vraagt of ik misschien interesse heb om ook collecte te lopen.
Het logje van Kaat schiet even door mijn hoofd. Waarom zou ik niet eens iets voor een ander kunnen doen? Eens niet geld geven, maar zelf met de bus langs de deuren gaan. Ik ben kerngezond. De mensen waar dit fonds zich voor inzet, zijn dat duidelijk niet. Bovendien kost het collecteren me hooguit een uurtje tijd. Voor ik het weet heb ik ja gezegd. Geen excuses dit keer. Ik ga collecteren!
Goed zeg! Hetgeen me eraan doet herinneren dat ik dat stokje nog heb!