Een mooie zomeravond. Ik maak samen met mijn vader een wandeling buiten de stad, via een pad, dwars door de landerijen heen. Door Ritzumazijl en langs het water weer terug naar de stad. De zon schijnt. Als ik omhoog kijk zie ik een bijna wolkenloze lucht. Een boer heeft die dag zijn land bewerkt en het ruikt er heerlijk naar pas gemaaid gras. Af en toe komt ons een wandelaar of jogger voorbij.
M?n vader vertelt me verhalen over het eierzoeken, over de wandelingen die hij er maakte, alleen of met mijn neefje, over de boeren die er wonen en over het werk dat hij er deed voor de vogelwacht. Ik vind het mooi om zijn enthousiasme te zien en naar zijn verhalen te luisteren.

Ik baal er dan ook ontzettend van als ik me bedenk dat hier over een aantal jaren begonnen zal worden met de aanleg van een vierbaanssnelweg. Dwars door de landerijen heen. De weg moet twee snelwegen met elkaar verbinden, zodat je om van punt A naar punt B te komen, niet meer dwars door de stad heen hoeft. Mensen in Ritzumazijl protesteerden tevergeefs en hebben nu hun huis verkocht. Woonden ze eerst nog midden in de natuur, als ze er zouden blijven wonen, wonen ze straks vlakbij een drukke snelweg.
Ik baal; weer een stukje natuur naar de kl*te. Ik probeer er niet teveel aan te denken en kijk voor me uit naar het weidse landschap. H??l in de verte zie ik de horizon....