Nee, h? shit. Nu het zo definitief is, ik dit besluit genomen heb, mis ik het loggen deste meer. Wat is dat toch met dat gelog, die verslaving. Kan iemand mij het uitleggen?
Eigenlijk is het meer een dilemma. Ik vind het weblog-gebeuren geweldig. Het loggen en de reacties die je krijgt, het volgen van andere weblogs, alsof ze je een kijkje in hun leven geven. Alleen zijn er soms dingen die ik van me af wil schrijven, maar niet op een weblog. Daar zijn ze te priv? voor. Het probleem is alleen, dat bepaalde gebeurtenissen, periodes in mijn leven, me soms zo bezig kunnen houden, dat ik verder geen inspiratie overhoud voor andere onderwerpen. En wat doe je dan? Een week, een maand niet loggen? Misschien moet dat in zo'n periode maar. Want helemaal stoppen is zo verdomde moeilijk!! Dat blijkt wel.
Ik weet het niet.....
Weet je het zeker?
zes reacties
eh, houd is zonder t natuurlijk, oeps…
@Kaat: Ok, maar dat draai ik nu niet meer terug. Ik ben wel terughoudend in “het aan mensen laten weten dat ik een weblog heb”, maar een aantal weten het nu eenmaal al en ik ga niet weer helemaal overnieuw beginnen.
Ik wist het wel. En wat is er erg aan om persoonlijke dingen neer te plempen? Het is toch wie je bent? Ik kan niet eens anders? Dan zou ik moeten gaan linkdumpen!
Ik ben de afgelopen weken behoorlijk persoonlijk geweest, maar ik krijg daar juist hele positieve reacties op. Durf jezelf te zijn ook op het web!
Nou nou, de gemiddelde stoppende roker houdt het langer vol! Geintje hoor. Je bent dus echt verslaafd. Nou ja, je moet maar denken, ik log wanneer ik zij heb om dingen van me af te schrijven. Dingen die je te persoonlijk vindt of wanneer je er geen zin meer in hebt, dan log je toch niet! Die kan je dan weer aan een dagboek toevertrouwen. Maar ik ben in ieder geval blij dat ik weer wat van je kan lezen. Dan hoe ik in ieder geval niet af te kicken! Veel succes
En juist die persoonlijke dingen zijn zo interessant. Daarom houdt ik mijn log gescheiden van mijn vrienden…