Vannochtend waren mijn ouders, mijn zus, haar man en mijn neefje en nichtje bij mij op de koffie. Voor deze gelegenheid zou deze meid wel even een appeltaart gaan bakken. Zo?n HEMA-vlaai vond ik een beetje afgezaagd. In de winkel zag ik twee pakken appeltaart-mix. Eentje die al kant en klaar was en eentje waar je zelf de meeste ingredi?nten nog moest toevoegen. Ik wilde me niet laten kennen (nog nooit een appeltaart gebakken?) en dacht wel even de ?moeilijke? versie te kunnen maken.

Zaterdagavond was het zover. Ik had alles klaargezet. Appels geschild, rozijnen geweld. Die twee door elkaar gehusseld met kaneel en suiker. Nu alleen het deeg nog. Precies, dat ellendige deeg. Ik had de boter gesmolten in de magnetron (daar ging het al fout dus, want t? vloeibare boter is niet goed voor appeltaartendeeg.). De appeltaartmix erbij, 2/3 ei en hup mixen maar. En toen ging het mis. Het werd een vreselijk vette homp deeg. Uitrollen met een deegroller voor de taartbodem? Vergeet het maar. Het deeg rolde zich (ondanks de bloem op aanrecht en deeg) om de deegroller heen. Het werd een zootje. Uit nood mijn vader gebeld (die vroeger banketbakker was). Hij adviseerde om het deeg een nacht in een natte doek in de koelkast te leggen. Dan zou de boter weer stijf worden en kon ik het alsnog wel uitrollen.

Volgende dag tevergeefs geprobeerd de schade te herstellen. De gesmolten boter was en bleef de boosdoener. Er viel niets meer van te ?bakken?. Heb dus het hele zaakje in de vuilnisemmer gekieperd en op tweede paasdag, plan B uitgevoerd: de appelkruimelkoeken van de HEMA??. (Had ook nog brownies gebakken, maar die durfde ik ze ook niet voor te zetten. Ik bespaar u de details van dit bakverhaal).