Het was vannochtend weer een regelrecht drama: het opstaan! Kon absoluut niet uit bed komen. Gisteravond was ik nogal moe en als ik er aan dacht dat de volgende morgen om 06.45 uur de wekker weer zou gaan...... Dus heb ik de wekkeer 's avonds al een half uurtje later gezet, 07.15 uur. Scheelt toch weer een half uurtje, dacht ik.
Maar toen ik vannochtend gewekt werd door dat irritante piepje, had het net zo goed 06.45 uur kunnen zijn; ik kon absoluut niet wakker worden.
Het gekke is, toen ik 9 uur per dag werkte (daar ben ik na een week weer vanaf gestapt, werden me toch te lange dagen) had ik een ijzeren discipline en stond ik om 06.15 uur naast mijn bed. Maar de laatste weken is het waardeloos gesteld met mijn opsta-discipline. Uiteindelijk heb ik me uit bed kunnen slepen en ben ik langzaam, heel langzaam wakker geworden.
Toen ik klein was, kwam mijn moeder 's ochtends altijd met haar hoofd om de hoek van mijn slaapkamerdeur om me te wekken. Zij ging dan thee zetten en brood klaarmaken en als ik niet snel genoeg opstond, dan riep ze me desnoods nog een tweede keer. Maar ja, ze kan daar moeillijk mee doorgaan als haar dochter al lang en breed het huis uit is!
Misschien toch maar es proberen 's avonds wat vroeger naar bed te gaan.....